Dziś na kortach Akademii Tenisowej Tenis Kozerki wiele się działo. Tenisiści rywalizowali w pierwszej rundzie kwalifikacji do turnieju głównego. Wśród nich byli oczywiście polscy zawodnicy. W ich przypadku możemy mówić o zmiennym szczęściu.

Karol Drzewiecki – Omar Jasika

28-letni Polak wszedł do drabinki w zamian za zawodnika, który w ostatniej chwili wycofał się z turnieju. Drzewiecki jest zdecydowanie bardziej deblistą niż singlistą, a dodatkowo nie miał szczęścia w losowaniu. Jego rywalem był 27-letni Australijczyk, który został najwyżej rozstawiony w drabince kwalifikacji. Jasika to niespełniony talent australijskiego tenisa, mistrz juniorskiego US Open w singlu i deblu, który ma na swoim koncie również zawieszenie za dopingową wpadkę.

Nasz tenisista powalczył w obu setach i o losie meczu zadecydowały tak naprawdę dwa przełamania, po jednym w obu setach. Omar nie dał Karolowi ani jednej szansy na przełamanie swojego serwisu. Polak dał rywalowi pięć takich szans, z których dwie kluczowe Australijczyk wykorzystał. Drzewieckiemu nie pomogły nawet cztery zaserwowane asy.

Filip Peliwo – Michael Zhu

W tym starciu faworytem był 30-letni Polak. Rywalem naszego tenisisty był równie doświadczony, 31-letni Amerykanin, który jednak w światowym tenisie nie osiągnął wielkich sukcesów. Filip Peliwo to czterokrotny finalista juniorskich turniejów wielkoszlemowych, z których wygrał dwa (Wimbledon i US Open). W zawodowym tenisie jednak nie zrealizował nadziei w nim pokładanych i został tenisistą na poziomie challengerowym. Michael Zhu to tenisista raczej na poziomie turniejów ITF, z rzadka goszczący w turniejach wyższej rangi.

O samym meczu można powiedzieć tylko tyle, że się odbył. Peliwo oddał rywalowi zaledwie cztery gemy oraz cztery razy odebrał mu podanie. Zhu miał dwie szanse na odrobienie części strat, ale ich nie wykorzystał. Polak zaimponował w szczególności skutecznością pierwszego serwisu (80 procent) oraz przyzwoitym returnem.

Fryderyk Lechno-Wasiutyński – Laurent Lokoli

19-letni zawodnik klubu FairPlayce Poznań to aktualny wicemistrz Polski U23 w singlu oraz mistrz kraju w tej samej kategorii w grze podwójnej. Rywalem Polaka był doświadczony, 29-letni Francuz, który ma na swoim koncie wiele tytułów w cyklu ATP Challenger oraz występów w turniejach ATP, a nawet imprezach wielkoszlemowych. Zdecydowanym faworytem tego starcia był więc Lokoli. I to się potwierdziło w trakcie meczu.

Polak w pierwszym secie był równorzędnym partnerem dla Francuza. Obaj tenisiści mieli w tej partii problem z utrzymaniem własnego podania. Fryderyk został przełamany trzykrotnie, a sam odebrał podanie rywalowi dwa razy. Do tego obaj zawodnicy nie wykorzystali wielu break pointów. Jako pierwszy nerwy poskromił Laurent, utrzymał swoje podanie i wykorzystując pierwszą piłkę setową zamknął partię. W drugim secie 19-letni Polak był tylko tłem. Francuz świetnie serwował, szybko trzykrotnie przełamał rywala i wykorzystując pierwszą piłkę meczową zamknął spotkanie.

Alan Bojarski – Danił Glinka

Rywalem 21-letniego tenisisty Advantage Bielsko-Biała był trzy lata starszy Estończyk. Glinka to zawodnik dużo wyżej notowany w rankingu ATP, ale grający głównie w turniejach ITF. Danił próbuje swoich sił również w challengerach, ale jak na razie bez większych sukcesów. Alan to tegoroczny halowy wicemistrz Polski seniorów w singlu i tegoroczny występ w Kozerkach stanowi dla niego debiut w rozgrywkach rangi ATP Challenger.

Początek tego spotkania był wyrównany z lekkim wskazaniem na naszego tenisistę, chociaż jest on notowany tysiąc miejsc niżej niż rywal. Polak miał dwie okazje na przełamanie serwisu przeciwnika, ale ich nie wykorzystał. W tenisie, tak jak i w życiu, niewykorzystane okazje się mszczą. W szóstym gemie Estończyk wykorzystał drugiego breaka i przełamał serwis Bojarskiego. To dało mu przewagę, którą utrzymał i zakończył seta przy pomocy pierwszego setbola.

Druga partia rozpoczęła się bardzo źle dla Alana Bojarskiego. Estończyk dwukrotnie przełamał podanie naszego tenisisty, pewnie serwował i błyskawicznie wyszedł na prowadzenie 4:0. Polak jednak wziął się w garść, wygrał trzy gemy z rzędu. W ósmym gemie 21-latek miał kolejnego breaka, ale Danił zdołał się wybronić i końcówka spotkania należała do niego. Estończyk przy swoim podaniu błyskawicznie wypracował sobie piłki meczowe. Wystarczyła już pierwsza i to 23-latek z Estonii awansował do kolejnej rundy.

Hubert Plenkiewicz – Daniel Cukierman

Rywalem zaledwie 16-letniego zawodnika CKT Grodzisk Mazowiecki był doświadczony 29-letni Izraelczyk odnoszący spore sukcesy w turniejach rangi ITF. Hubert to wicemistrz kraju kadetów w singlu oraz nieźle radzący sobie w juniorskim cyklu ITF tenisista.

W tym pojedynku niestety już od pierwszych piłek widoczna była różnica poziomów obu tenisistów. Izraelczyk bez większego problemu przełamywał podania Polaka. Plenkiewicz popełnił w tym secie aż pięć podwójnych błędów serwisowych. Cukierman przy swoim podaniu tracił punkt albo wygrywał do zera. Nasz młody zawodnik nie wygrał w tej partii ani jednego punktu po drugim serwisie Izraelczyka.

Druga partia miała podobny przebieg. Doświadczony Izraelczyk błyskawicznie wyszedł na prowadzenie 3:0. Odrobina dekoncentracji z jego strony pozwoliła Plenkiewiczowi na przełamanie, ale cieszył się tym bardzo krótko. Chwilę później po raz drugi w secie stracił swój serwis, a przed Danielem Cukiermanem otworzyła się autostrada do kolejnej rundy. Na kolejny moment dekoncentracji doświadczony Izraelczyk sobie już nie pozwolił, pewnie wygrał kolejne gemy i wykorzystując pierwszą piłkę meczową, zakończył spotkanie.

Wyniki

Pierwsza runda kwalifikacji

Omar Jasika (Australia, 1) – Karol Drzewiecki (Polska, Alt) 7:5, 6:3

Laurent Lokoli (Francja, 7) – Fryderyk Lechno-Wasiutyński (Polska, WC) 6:4, 6:0

Filip Peliwo (Polska, 11) – Michael Zhu (USA) 6:2, 6:2

Danił Glinka (Estonia, 3) – Alan Bojarski (Polska, WC) 6:3, 6:4

Daniel Cukierman (Izrael,9) – Hubert Plenkiewicz (Polska, WC) 6:1, 6:2

Peter Figura, Toronto 

Porażki pierwszej i drugiej rozstawionych w Toronto zawodniczek (Gauff i Sabalenki) skrzętnie wykorzystała rozstawiona z numerem „3”, obrończyni tytułu z 2023 – Jessica Pegula. W swoim ćwierćfinałowym pojedynku pokonała ona swoją rodaczkę Peyton Stearns 6:4, 7:5. Pegula, która nie ma jak do tej pory najlepszego sezonu (wcześniej zakończyła swoje występy w Roland Garros i Wimbledonie) wydaje się, że odzyskuje formę z 2023, a początek północnoamerykańskich występów wygląda obiecująco. Jak do tej pory Pegula prezentuje sie najlepiej od wygrania turnieju w Berlinie, a w spotkaniu ze Stearns zaprezentowała najbardziej chyba regularny poziom gry, radząc sobie równocześnie z dość mocnym wiatrem przeszkadzającym zawodniczkom w czasie gry.

Mistrzyni z 2023 roku (pokonała wówczas Jasmine Paolini, Coco Gauff i Iga Świątek) w tym roku w drodze do półfinału wygrywa z samymi turniejowymi debiutantkami.

– W 2023 grałam chyba lepiej – powiedziała po meczu Pegula – ale w tegorocznym turnieju sporo zawodniczek ma problemy z formą. To dziwne, ale być może trochę odmienny sezon wydłużony z uwagi na turniej olimpijski jest tego powodem.

Pegula w półfinale spotka sie z Diana Sznajder, która w ćwierćfinale pokonała Ludmiłę Samsonową 4:6, 6:1, 6:4.

Zdjęcia autorstwa Petera Figury

Nasz najlepszy tenisista miał bardzo pracowitą sobotę. Późnym popołudniem Polak stoczył zacięty i na szczęście zwycięski mecz z Thanasim Kokkinakisem o wejście do trzeciej rundy, a kilka godzin później bił się z Arthurem Rinderknechem o awans do najlepszej ósemki.

27-letni Hurkacz grał dotychczas z 29-letnim francuskim kwalifikantem dwukrotnie. Oba te pojedynki miały miejsce w 2022 roku i oba bez straty seta wygrał „Hubi”. Dla Francuza to najlepszy jak dotychczas występ w kanadyjskim tysięczniku. Jedyny raz grał tutaj w roku 2022 i po przejściu kwalifikacji odpadł w pierwszej rundzie. Hubert ma tutaj zdecydowanie większe osiągnięcia. Polak gra w tym turnieju regularnie od 2017 roku, a jego najlepszym wynikiem jest finał z roku 2022. Wtedy to Hurkacz stanął przed szansą zdobycia tytułu, ale nieoczekiwanie przegrał z niżej wówczas notowanym Pablo Carreno Bustą.

Pierwszy set po 43 minutach padł jednak niestety łupem Francuza. Już w pierwszym gemie serwisowym Polak został błyskawicznie przełamany. W czwartym gemie nasz tenisista miał szansę na odrobienie straty, ale rywal zdołał się wybronić. W kolejnym  Rinderknech miał okazję na drugie przełamanie, ale Hubert zdołał oddalić zagrożenie. Do końca seta obaj tenisiści pilnowali już swoich podań i zaliczka wywalczona przez tenisistę znad Sekwany wystarczyła do wyjścia na prowadzenie.

Niestety Hubiego w tej partii zawiódł serwis. Polak nie zaserwował ani jednego asa przy dwóch rywala i miał zaledwie 42 procent pierwszego podania przy 68 procentach przeciwnika. Naszemu tenisiście nie pomogło nawet to, że nie popełnił tylu błędów co Rinderknech. Na uwagę zasługuje również dobra gra 29-letniego Francuza przy siatce.

Drugi set miał podobny przebieg jak partia numer jeden, ale tym razem z happy endem dla naszego tenisisty. Przez większość czasu obaj panowie świetnie serwowali i nie dali sobie nawet jednej szansy na przełamanie. O losach tego seta również zadecydowało jedno przełamanie. W ósmym gemie Hurkacz odebrał podanie Rinderknechowi. Francuz obronił dwa break pointy, ale przy trzecim nie miał nic do powiedzenia. Hubert zakończył partię asem serwisowym. Polak miał w tym secie 13 zagrań kończących, co niewątpliwie przyczyniło się do jego sukcesu.

Przed rozpoczęciem decydującego seta na korcie miała miejsce rozmowa między tenisistami a sędziami i supervisorem turnieju. Oczywiście temat mógł być jeden – pogoda. Nad Montreal nadciągnęły deszczowe chmury i zaczęło delikatnie padać. Tenisiści rozpoczęli zmagania, ale za chwilę je przerwali i zeszli do szatni z powodu nasilenia opadów. Wkrótce później mecz został wznowiony.

Decydujący set rozpoczął się od wzajemnych przełamań. W czwartym gemie Francuz miał okazję na powiększenie przewagi, ale Polak zdołał się obronić. Decydujący o losach meczu był dziewiąty gem. W nim Hubert zdołał przełamać Arthura. Chwilę później nasz tenisista potwierdził przełamanie, doprowadzając do piłek meczowych. Pierwszą przeciwnik obronił, ale drugiej już nie. W ćwierćfinale wrocławianin zmierzy się z Australijczykiem Alexeiem Popyrinem.

Wyniki

Trzecia runda singla

Hubert Hurkacz (Polska, 4) – Arthur Rinderknech (Francja, Q) 4:6, 6:3, 6:4

Peter Figura, Toronto 

W pierwszym ćwierćfinałowym pojedynku National Bank Open zmierzyły sie rozstawiona z numerem „8” Emma Navarro i Taylor Townsend, która do turnieju dostała sie jako lucky loser. Navarro, która we wszystkich dotychczasowych spotkaniach w Toronto (w tym również z naszą Magdą Linette) grała niezwykle spokojnie i uważnie również w meczu z Townsend starała się kontrolować długie wymiany oraz unikać niewymuszonych błędów. Piętnasta obecnie zawodniczka WTA nie pozwalała swojej rodaczce na zbyt wiele i praktycznie jedyną możliwością do nawiązania walki przez Townsend był jej serwis (zwłaszcza pierwsze podanie) oraz gra przy siatce. Tak więc pierwszego seta Navarro wygrała dość pewnie 6:3. Drugi set był nieco bardziej zacięty, a obie zawodniczki starały sie utrzymać swoje podanie. W ten sposób doszło do tie-breaka, w którym jednak znacznie bardziej pewnie grająca Navarro wygrała 7:5, a tym samym całe spotkanie 6:3, 7:6(5).

Przeciwniczka Navarro miała zostać wyłoniona w spotkaniu rozstawionej z numerem „2” Aryny Sabalenki i Amandy Anisimowej. Dla Sabalenki Anisimova zawsze była niewygodną przeciwniczką. W dotychczas rozegranych 7 spotkaniach, sklasyfikowana obecnie na 132 miejscu rankingu WTA Anisimowa, wygrała pięciokrotnie. Podobnie w spotkaniu w Toronto Anisimowa od samego początku sprawiała trzeciej zawodniczce światowego rankingu znaczne kłopoty. Anisimova prowadziła od samego początku meczu i wygrała pierwszego seta 6:4. Sabalenka, która nie grała na Wimbledonie z powodu kontuzji, jak również nie wystąpiła na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu, zaczęła okazywać oznaki frustracji. W drugim secie Białorusinka praktycznie nie miała odpowiedzi na mocną grę Anisimowej, a jedynie próbowała uderzać piłkę z coraz większą siłą, co szybko przerodziło sie w dość znaczną liczbę błędów. Praktycznie Sabalenka nie miała szans na nawiązanie równorzędnej walki i w krótkim czasie przegrała drugiego seta 6:2, a tym samym całe spotkanie.

W pierwszej sesji dzisiejszego dnia doszło również do dwóch interesujących pojedynków deblowych, w których doszło do jednej sporej niespodzianki.  Grające w turnieju dzięki dzikiej karcie siostry Fernandez pokonały doświadczoną parę Kiki Mladenovic i Shuai Zhang 7:5, 5:7, 12:10. Zwłaszcza końcówka meczu miala dość dziwny charakter, albowiem wszystkie cztery zawodniczki popełniły podwójny błąd serwisowy.

Przeciwniczkami sióstr Fernandez w spotkaniu półfinałowym będzie rozstawiona z numerem „1” para Gabi Dąbrowski i Erin Routliffe, które pokonały kanadyjska parę Ariana Arsenault i Mia Kupres 3:6, 6:3, 10-4.  Tak więc w półfinałowym spotkaniu na korcie zobaczymy praktycznie same Kanadyjki, albowiem Routliffe grająca obecnie w barwach Nowej Zelandii (tam też jest urodzona) jeszcze nie tak dawno reprezentowała Kanadę.

Zdjęcia autorstwa Petera Figury

W meczu 2. rundy turnieju National Bank Open 1000 w Montrealu Hubert Hurkacz (ATP 6.) zwyciężył z reprezentantem Australii o greckich korzeniach Thanasim Kokkinakisem (ATP 81.) w trzech setach 5:6, 6:3, 7:6 (6). Był to zacięty mecz o dominacji po obu stronach pierwszego serwisu.

Tenisista z Wrocławia ostatni swój turniej rozegrał na trawiastych kortach na brytyjskim szlemie Wimbledonie. Po zwycięskich rozgrywkach w Halle również na trawie, na turnieju truskawek i szampana był uważany wraz z Sinnerem, Alcarazem i Dżokoviciem za faworyta do zdobycia trofeum. Jednak już w meczu 2. rundy Hubert musiał pożegnać się z londyńskim zapachem świeżo skoszonej trawy po przegranej z młodym Francuzem Arthurem Filsem. Tam Polak ryzykownie rzucił się za piłką rywala i nabawił się kontuzji kolana. Długo musieliśmy oczekiwać informacji od Huberta na temat jego ewentualnej gry na olimpiadzie. W końcu, 22 lipca, wrocławianin oficjalnie powiadomił na swoich mediach społecznościowych o wycofaniu się z Paryża. Dzisiaj rozegrał swój pierwszy mecz od kontuzji i spisał się może nie znakomicie, ale wystarczająco.

Jego przeciwnikiem był słynny Australijczyk o pochodzeniu greckim Thanasi Kokkinakis. Niegdyś uważany był za ogromny talent, ale wielokrotnie pokonywały go długoterminowe urazy. Za największy jego sukces uważa się triumf w deblu w wielkoszlemowym Australian Open. W Melbourne wraz ze swoim rodakiem, Nickiem Kyrgiosem, stali się ulubioną parą deblową turnieju.

W Montrealu Hurkacz wraz z Kokkinakisem spotkali się po raz piąty, a trzy z tych spotkań rozegrali właśnie na poziomie ATP 1000 w poprzednim sezonie. Wszystkie z nich zapisał na swoim koncie Polak, ale nigdy nie było komfortowo. W Szanghaju wygrał 7-6, 6-4, natomiast w Miami i Cincinnati dochodziło do tie-breaków w trzecich partiach (w tym pierwszym starciu 27-latek obronił pięć piłek meczowych).

Ich poprzednie pojedynki były niezwykle wyrównane i w obecnej sytuacji ciężko było się spodziewać czegokolwiek innego. Nie wiadomo dużo o stanie zdrowotnym Hurkacza i czy nie za szybko postanowił powrócić do rywalizacji. Zaś Australijczyk podłapał w tym tygodniu dodatkową motywację i sporo mówi o konieczności poprawy rankingu, aby w przyszłości unikać grania w eliminacjach i trudnych losowań.

Mecz, tak jak przewidywano, do najłatwiejszych nie należał. Główną przyczyną wyrównanej walki była wybitna forma serwisu obu panów. Mimo że procent ich pierwszego serwisu nie należał do najwyższych (HH: 53%, TK: 65%), to już jego efektywność  nie pozostawiała wątpliwości (HH: 83%, TK: 80%). To także gra przy siatce Hurkacza w tym meczu (80 % wygranych piłek) i jego proporcja zagrań kończących do błędów niewymuszonych (43 do 21) mogły być powodami do dumy Hubiego. Wrocławianin w tiebreaku ostatniego seta dopiero za czwartą piłką meczową po 2 godzinach i 30 minutach zdobył laury. Teraz, w trzeciej rundzie, czeka na niego Francuz Arthur Rinderknech.

Wyniki

2 runda singla

Hubert Hurkacz (Polska, 4) -Thanasi Kokkinakis (Australia) 4:6, 6:3, 7:6(6)

W najbliższy weekend dwa spotkania fazy play-off LOTTO SuperLIGI wyłonią kolejnych uczestnW Łodzi i Kaliszu odbędą się spotkania fazy play-off LOTTO SuperLIGIików grudniowego turnieju FINAL FOUR. W Łodzi tamtejszy PTP zagra z Górnikiem Bytom, a w Kaliszu gospodarz – Calisia Tennis Team, zmierzy się z rewelacją rozgrywek – KT ROYAL Zielone Góra.

Weekendowe spotkania fazy play-off LOTTO SuperLIGI uzupełnią grono tegorocznych uczestników FINAL FOUR, którzy w grudniu powalczą o miejsca na podium. Wcześniej przepustki do turnieju mistrzów zapewnili sobie zwycięzcy obu grup sezonu zasadniczego – BKT Advantage Bielsko-Biała oraz WKT MERA. Niebawem dołączą do nich triumfatorzy sobotniego i niedzielnego pojedynku.

Kopciuszek postawi się faworytowi

W pierwszym starciu Calisia Tennis Team Kalisz podejmie na własnym terenie KT ROYAL Zielona Góra. Zdecydowanym faworytem tego spotkania jest ekipa gospodarzy, zeszłoroczny wicemistrz rozgrywek. Drużyna Calisii odniosła w sezonie zasadniczym trzy zwycięstwa, a jedyną porażkę poniosła przeciwko naszpikowanej gwiazdami drużynie WKT MERA. Pierwsze skrzypce w Kaliszu grają czescy tenisiści i tenisistki, którzy rozegrali dla klubu z Wielkopolski wszystkie mecze singlowe, m.in.: laureat nagrody MVP 2. kolejki Jiri Barnat, Daniel Siniakov, Julie Struplova czy Ivana Sebestova. Mocnym punktem drużyny jest również świetny deblista Piotr Matuszewski.

Ich rywal to jedna z największych sensacji tegorocznego sezonu. Zespół skazywany na pożarcie po dwóch seriach spotkań miał dwie porażki na koncie i mało kto wierzył w ich awans do fazy play-off. Kluczowy pojedynek dla zielonogórzan miał miejsce w 4. kolejce przeciwko BAZALT ZTT Złotoryja. KT ROYAL przegrywał 1:2, ale po zwycięstwach – w meczu gry podwójnej mężczyzn oraz mikście, cieszył się z wygranej 3:2. Kolejne, sensacyjne zwycięstwo, w spotkaniu wyjazdowym z WKS Grunwald Poznań, zapewniło im miejsce w walce o FINAL FOUR. W zespole z województwa lubuskiego prym wiodą krajowi gracze – Przemysław Michocki oraz Oliwia Szymczuch, a wspiera ich w grze podwójnej utytułowany i doświadczony Mateusz Kowalczyk, zwycięzca turnieju w grze podwójnej rangi ATP w Stuttgarcie z 2014 roku. Świetnie radzi sobie zwłaszcza ten pierwszy, który w tym sezonie ma na rozkładzie m.in. MVP 4. kolejki Aleksandra Orlikowskiego czy Marcela Zielińskiego ze Złotoryi.

W Łodzi szykuje się starcie tytanów

Emocji nie zabraknie również w Łodzi. PTP powalczy o awans do FINAL FOUR z Górnikiem Bytom i ciężko wskazać w tym spotkaniu zdecydowanego faworyta. Gospodarze świetnie spisywali się w rozgrywkach fazy zasadniczej. Wygrali trzy spotkania, a ich jedynym pogromcą okazał się absolutny hegemon ligi – BKT Advantage Bielsko-Biała. W pierwszych dwóch spotkaniach łódzkich barw bronili doświadczeni Czesi – Tereza Smitkova i Lukas Rosol, których w następnej kolejce zastąpili Węgierka Fanny Stollar i powracający do wielkiego tenisa Michał Przysiężny. W ostatniej kolejce trykot PTP ponownie przywdziała Smitkova, a Rosola zastąpił jego rodak – Filip Duda, który w deblu miał wsparcie doświadczonego Radka Nijakiego.

Górnik słabo rozpoczął rozgrywki. Po dwóch seriach spotkań miał dwie porażki bez żadnego wygranego meczu. Ślązacy klasę pokazali w 3. kolejce, wystawiając swoje mocne działa. W meczach singlowych wystąpili – niedawna, dwukrotna medalistka Narodowych Mistrzostw Polski Marcelina Podlińska oraz Szymon Kielan, zapewniając swojemu zespołowi trzy punkty w starciu z KT GAT Gdańsk. Ta sama para zagwarantowała Górnikowi zwycięstwo w pojedynku z AZS TENIS Poznań, a tym samym awans do FINAL FOUR.

Pełne składy par obu pojedynków będą znane dzień przed spotkaniami.

Faza play-off LOTTO SuperLIGI:

10 sierpnia (sobota)

Calisia Tennis Team Kalisz – KT ROYA Zielona Góra

11 sierpnia (niedziela)

PTP Łódź – KS Górnik Bytom

Więcej informacji o rozgrywkach LOTTO SuperLIGI znajduje się pod adresem: https://sliga.org/ .

Sponsorem tytularnym rozgrywek jest marka LOTTO, której właścicielem jest  Totalizator Sportowy.

Peter Figura, Toronto

Panująca w Toronto pogoda była z całą pewnością jednym z powodów, które wpłynęły na przebieg spotkań czwartego dnia National Bank Open w Toronto. Najpierw ulewne burze spowodowały dość znaczne opóźnienia w rozpoczęciu meczów, potem zaś silnie wiejący wiatr wpłynął na przebieg wielu spotkań.

Do największej niespodzianki doszło w spotkaniu najwyżej rozstawionej w turnieju Coco Gauff, która pod nieobecność w Toronto Igi Świątek miala okazje na wygranie całego turnieju. Jednak piątkowe spotkanie z Rosjanką Dianą Shnajder (#24 WTA) należało dla Amerykanki do jednego z najmniej udanych w tym sezonie. „Popełniłem zbyt wiele błędów” powiedziała po przegranym 6:4, 6:1 spotkaniu Gauff.

– Można znaleźć wiele przyczyn dlaczego przegrałem, ale tak naprawdę cała wina leży po mojej stronie – podsumowała druga rakieta światowego rankingu.

Dla Shnajder, która poprzedniego dnia po ciężkiej walce pokonała nasza Magdalenę Fręch, było to pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z pierwszej „piątki” światowego rankingu.

– Tak wiatr sprawiał wiele kłopotów, ale przede wszystkim jestem zadowolona, że udało mi się dostosować do warunków meczu i to przede wszystkim od strony psychicznej – powiedziała Rosjanka, dla której kolejny mecz będzie pierwszym w karierze występem w ćwierćfinale turnieju rangi WTA 1000.

Z turniejem pożegnała sie również rozstawiona z numerem „4” Jelena Ostapenko, która po bardzo krótkim meczu przegrała z Taylor Townsend 2:6, 1:6. Ostapenko serwowała bardzo niepewnie, a jej pierwszy serwis trafił w kort zaledwie w 54%. Jeszcze niższa była skuteczność odbioru pierwszego serwisu przeciwniczki (24%).

Do kolejnej rundy awansowała również obrończyni tytułu – Jessica Pegula, która pokonała Amerykankę Ashlyn Krueger 6:2, 6:4.

– Tak, warunki do gry były niezwykle trudne – powiedziała po meczu Pegula – Trudno było o jakikolwiek rytm w grze. Ale właśnie dlatego jestem zadowolona, że udało mi się wygrać w dwóch setach.

Do kolejnej rundy awansowała również Emma Navarro, która poprzedniego dnia wyeliminowała naszą Magdę Linette. Tym razem pokonała ona po zaciętym meczu Ukrainkę Martę Kostjuk 7:5, 7:5. Sobota to ćwierćfinałowa faza turnieju, w której przeciwko sobie zagrają Navarro i Townsend, Sabalenka i Anisimova, Pegula i Stearns oraz Shnajder i Samsonowa.

Zdjęcia autorstwa Petera Figury

Wyniki

3 runda singla

Diana Sznajder (14) – Coco Gauff (USA, 1) 6:4, 6:1

Aryna Sabalenka (2) – Katie Boulter (Wielka Brytania) 6:3, 6:3

Jessica Pegula (USA, 3) – Ashlyn Krueger (USA) 6:2, 6:4

Taylor Townsend (USA) – Jelena Ostapenko (Łotwa, 4) 6:2, 6:1

Ludmiła Samsonowa (6) – Elise Mertens (Belgia) 6:2, 6:4

Emma Navarro (USA, 8) – Marta Kostjuk (Ukraina, 11) 7:5, 7:5

Amanda Anisimowa (USA) – Anna Kalinskaja (10) 6:2, krecz

Peyton Stearns (USA) – Viktoria Azarenka (12) 6:4, 4:2, krecz

Naomi Osaka w tym tygodniu rywalizowała w imprezie Rogers Cup w Toronto. W pierwszej rundzie pewnie pokonała Ons Jabeur, ale później musiała uznać wyższość Elise Mertens. Japonka z optymizmem na dalszą część sezonu na kortach twardych.

Reprezentantka Kraju Kwitnącej Wiśni na konferencji prasowej zdradziła, że bardzo dużo wiary we własne możliwości dodał jej wspaniały mecz przeciwko Idze Świątek w drugiej rundzie Roland Garros.

– Mecz z Igą zdziałał cuda dla mojej pewności siebie – przyznała czterokrotna mistrzyni wielkoszlemowa. – Nie będę kłamać. Optymistycznie patrzę na sezon na kortach ziemnych w przyszłym roku. Jeśli chodzi o trawę, to jeszcze patrzę na to z dystansem, ale mam w sobie chęć do nauki. Na pewno obejrzę mnóstwo starych meczów Sereny, ale to sprawa przyszłoroczna. W tym momencie koncentruje się na US Open i Azji. To są miejsca, gdzie rozkwitam, więc nie mogę się doczekać.

Kanadyjscy dziennikarze zapytali japońską tenisistkę czy po tak łatwym zwycięstwie nad Ons Jabeur uwierzyła, że stać ją na kolejne wielkie sukcesy.

– Trzeba mierzyć w gwiazdy. Niestety od zawsze sporo problemów sprawia mi mój perfekcjonizm, przez który często wątpiłam w siebie. Przechodzę jednak teraz przez proces. Poniosłam ostatnio kilka bardzo bolesnych porażek, które sporo mnie nauczyły. Utwierdziły mnie w tym, że naprawdę kocham tę grę i zrobię wszystko, żeby się znaleźć tam, gdzie zasługuje. Wiem, że na pewno przytrafią mi się jeszcze bolesne przegrane, ale wierzę, że wrócę do Top 10 rankingu – zakończyła była liderka światowego rankingu.

Aryna Sabalenka pokonała Katie Boulter i awansowała do ćwierćfinału turnieju w Toronto. W niedawnym wywiadzie Białorusinka opowiedziała o tym, jak czuje się po kontuzji i o tym, jakie cele stawia sobie na resztę sezonu.

Przypomnijmy, że Aryna Sabalenka nie mogła w tym roku zagrać na Wimbledonie z powodu kontuzji barku. Trzecia zawodniczka świata wróciła już jednak do gry i – po starcie w Waszyngtonie – walczy o punkty w Kanadzie. 25-latka przyznała, że ponad miesięczna nieobecność w rozgrywkach, którą wymusił uraz oraz sama gra po przerwie, były dla niej trudnym doświadczeniem:

– To było coś nowego, ale mam nadzieję, że nie będę musiała już tego przeżywać. Pierwszy turniej po kontuzji zawsze jest skomplikowany, bo zbyt mocno siebie chronisz i starasz się nie zrobić za dużo, by znów nie uszkodzić barku. Przez to czułam duże napięcie. W Waszyngtonie byłam obolała, więc potem postawiliśmy na regenerację i rozciąganie. Zrobiliśmy naprawdę dużo w kwestii mojej mobilności i elastyczności ruchów. Moje ramie ma się dobrze, już nie boję się o kolejną kontuzję i mogę dać z siebie wszystko. Mój umysł jest wolny od tego zmartwienia, skupiam się tylko na rywalizacji.

Następnie Arynę zapytano, jakie zadania stawia sobie samej na ostatnią część sezonu 2024:

– Sądzę, że lepiej mi idzie, gdy nie wyznaczam sobie żadnych celów (śmiech). Wolę stawiać małe kroki i po prostu poprawiać moją grę. Chcę robić tyle, ile mogę w danym momencie. Tenis bywa podstępny, a twoje samopoczucie może zmienić się z dnia na dzień. Trzeba umieć sobie z tym radzić. Ten rok jest zupełnie inny, między innymi z powodu mojego miejsca w rankingu oraz Wimbledonu, który musiałam opuścić. Każda z nas ma swoje wielkie marzenia, ale lepiej dochodzić do nich powoli i systematycznie, osiągając małe sukcesy.

– W Australii starałam się nie myśleć o tym, że bronię tytułu i po prostu pokazywać najlepszy tenis w każdym meczu. Na początku było ciężko, ale potem zrozumiałam, że muszę skupić się na sobie, bo tylko wtedy zaprezentuję to, na co naprawdę mnie stać – podsumowała Sabalenka.

W ćwierćfinale w Toronto Aryna Sabalenka zagra z Amerykanką Amandą Anisimovą.

Jan Zieliński i Hugo Nys bez gry awansowali do półfinału turnieju rangi ATP 1000 w Montrealu. Rywalami naszego tenisisty i jego partnera mieli być solidny Brytyjczyk Jack Draper i lider światowego rankingu singlistów Jannik Sinner. Do tego spotkania jednak nie dojdzie, ponieważ rywale nie przystąpili do gry.

Zieliński i Nys rozegrali w Kanadzie dwa trudne mecze. W pokonanym polu pozostawili pary Fils/Jarry oraz rozstawiony z numerem „2” duet Bopanna/Ebden. Na kolejnych rywali będą musieli trochę poczekać, ponieważ Draper i Sinner wycofali się z turnieju, a co więcej, opady deszczu utrudniają rozgrywanie meczów na montrealskich kortach. Potencjalnymi rywalami Polaka i jego partnera są Daniił Miedwiediew i Roman Safiullin albo Rajeev Ram i Joe Salisboury. Amerykanin i Brytyjczyk zostali rozstawieni w turnieju z numerem „3”.

Polski tenisista już teraz wyrównał swój najlepszy wynik z Montrealu, jakim był półfinał w 2022 roku. Jego partnerem był wówczas Hubert Hurkacz. Dla Hugo Nysa to najlepszy występ w karierze, biorąc pod uwagę występy w Kanadzie.

Polak i Monakijczyk grają ze sobą po raz pierwszy od czasu tegorocznego Wimbledonu. Jan Zieliński przygotowywał się do igrzysk, w których ostatecznie nie wystąpił, natomiast Hugo Nys zagrał w turnieju w Waszyngtonie. Tam jego partnerem był Sadio Doumbia i ta współpraca dała tenisistom półfinał tej imprezy.

Wyniki

Ćwierćfinał debla

Jan Zieliński/Hugo Nys (Polska, 14) – Jack Draper/Jannik Sinner (Wielka Brytania/Włochy) walkower