Cary. Osobliwa dyskwalifikacja Sandgrena

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: Twitter, własne, foto: AFP

W nocy z wtorku na środę czasu polskiego podczas Challengera w amerykańskim Cary doszło do jednej z najdziwniejszych dyskwalifikacji w historii tenisa. Jej ofiarą padł Tennys Sandgren. Amerykanin przeprosił już za swoje zachowanie, a także żartobliwie opisał zaistniałą sytuację w poście na Twitterze.

Trwał dopiero drugi gem w meczu Tennysa Sandgrena z innym reprezentantem Stanów Zjednoczonych Christopherem Eubanksem, kiedy to zachowanie tego pierwszego doprowadziło do przedwczesnego zakończenia meczu. Po parominutowej konsultacji sędziowie spotkania pierwszej rundy w drugim Challengerze w Cary podjęli decyzję o dyskwalifikacji Amerykanina.

Niecodzienna sytuacja zaczęła się od zbyt mocnego rzutu chłopaka od podawania piłek. Sandgren poprosił o kilka przed serwisem, ale jedną z nich wolontariusz wyrzucił za mocno i tenisista nie zdążył odpowiednio zareagować. W efekcie został trafiony w genitalia.

Poirytowany zawodnik w afekcie chwycił piłkę i odruchowo uderzył nią w kierunku końca kortu, trochę jak przed rokiem w US Open Novak Dżoković. Pech chciał, że trafił przechodzącego właśnie sędziego liniowego w pośladki. W takiej sytuacji decyzja mogła być tylko jedna i Sandgren, choć zawiedziony, nie kłócił się z nią.

Po meczu przeprosił za zajście i w żartobliwy sposób opisał co się stało w poście na Twitterze. „Tak więc dzisiejszego wieczoru zostałem trafiony w jaja przez chłopaka od podawania piłek, który miał trochę za dużo pary w łapie, walnąłem nieszczęsną piłką w płot, a ta odbiła się od tyłka sędziego, który akurat przechodził na drugą stronę, co zaowocowało moją dyskwalifikacją. A jak tam wasz wieczór?” – brzmiała treść wpisu. Dołączone do niego zostało również nagranie pokazujące fragment tej sytuacji.

 

W kolejnym wpisie dodał jeszcze tylko krótko – „Dla jasności, to zdecydowanie była moja wina”.

Szczecin. Ciaś pokonał zawodnika z pierwszej setki!

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: LOTOS PZT Polish Tour

Paweł Ciaś bardzo dobrze radzi sobie w ostatnich tygodniach. W czterech kolejnych turniejach ITF dochodził co najmniej do ćwierćfinału, a teraz przedłużył tę serię w challengerze w Szczecinie! Miejsce w najlepszej ósemce dało mu zwycięstwo 7:6(3), 3:6, 6:2 nad Stefano Travaglią. To jedna z najcenniejszych wygranych w karierze 27-latka. 

Ciaś bierze udział w szczecińskim challengerze dzięki ,,dzikiej karcie” otrzymanej od organizatorów. Miejsce w siódmej setce rankingu nie pozwoliłby mu bowiem nawet na występ w eliminacjach. Dobrymi występami w mniejszych turniejach cyklu LOTOS PZT Polish Tour i poprzednich edycjach PEKAO Szczecin Open zapracował sobie na specjalną przepustkę. Korzysta z niej w najlepszy możliwy sposób. Po raz pierwszy w karierze zagra w ćwierćfinale challengera. Życiowy sukces przełoży się na ranking. Od poniedziałku Ciaś nie będzie już tenisistą z połowy siódmej setki, a – w najgorszym przypadku – z początku szóstej.

W środowe popołudnie 27-latek pokonał 7:6(3), 3:6, 6:2 Stefano Travaglię. Pierwsze gemy nie zwiastowały tak miłej niespodzianki. Notowany na 99. miejscu w rankingu ATP Włoch prowadził już 4:0. Ciaś błyskawicznie dogonił przeciwnika, ale na tym jego problemy się nie skończyły. Przy stanie 4:5 obronił cztery piłki setowe, odrabiając straty od 0:40. Sam wykorzystał natomiast już pierwszego setbola, przy prowadzeniu 6-3 w tiebreaku.

Kolejne dwie partie były bardziej jednostronne. Do przełamań dochodziło w gemach otwarcia, a ich zwycięzcy później jeszcze powiększali przewagę i ze sporą zaliczką zmierzali do mety.  Po dwóch godzinach i 30 minutach rywalizacji Polak mógł wznieść ręce w geście triumfu.

Ciaś nie opuścił ani jednej edycji szczecińskiego challengera od 2010 roku i już wcześniej dał się poznać jako nieustępliwy, niewygodny przeciwnik. Najczęściej przekonują się o tym Włosi. Tenisista z Trójmiasta miał już na rozkładzie Andreę Arnaboldiego i Alessandro Gianessiego, a teraz dopisał do tej listy Stefano Travaglię.

W pierwszym ćwierćfinale turnieju rangi ATP Challenger Tour rywalem Ciasia będzie Yannick Hanfmann. Niemiec w 1/8 finału pokonał innego Włocha, Marco Cecchinato.

 


Wyniki

Druga runda:

Paweł Ciaś (Polska) – Stefano Travaglia (Włochy, 8) 7:6(3), 3:6, 6:2

Mistrzyni olimpijska okradziona

/ Anna Niemiec , źródło: tennisworldusa.org, foto: AFP

Rosyjska gazeta Kommersant poinformowała o włamaniu do domu Jeleny Wiesniny. Złodzieje zabrali m.in. biżuterię oraz dwa medale olimpijskie, które tenisistka zdobyła w Rio i Tokio.

Rosjanka, która wróciła do grania po przerwie macierzyńskiej, była już 13. zawodniczką świata, ale największe sukcesy odnosiła w grze podwójnej. Razem z Jekateriną Makarową wygrała trzy turnieje wielkoszlemowe. Rosyjski duet zdobył również złoty medal podczas Igrzysk Olimpijskich w Rio. Wiesnina w tym roku do listy swoich sukcesów dopisała jeszcze srebrny medal w grze mieszanej zdobyty w Tokio razem z Asłanem Karacewem.

Niestety w ostatnich dniach 35-latka urodzona w Lwowie straciła niezwykle cenne trofea. Podczas jej nieobecności, złodzieje włamali się do pustego domu i zabrali biżuterię oraz obydwa medale.

– Nie było nas tylko kilka godzin – powiedziała Wiesnina. – Medale był w sportowej torbie, a nie w żadnym szczególnym miejscu. Nie schowałam ich do sejfu, bo miałam zamiar pokazać je dzieciom w klubie. Złodzieje otworzyli sejf, alarm nie zadziałał. Gdy wróciliśmy do domu, zauważyliśmy, że medale również zabrali.

To nie pierwszy przypadek, gdy olimpijczycy tracą swoje nagrody. Na czarnym rynku osiągają one zawrotne ceny.

Gala PZT. Jak świętowano stulecie polskiego tenisa?

/ Redakcja , źródło: własne / PZT, foto: PZT

Podczas gdy międzynarodowa publiczność żyła finałami US Open, w Warszawie odbyła się gala z okazji 100-lecia Polskiego Związku Tenisowego. W hotelu Regent pojawiło się mnóstwo znamienitych gości: od aktywnych i byłych tenisistów przez trenerów i działaczy po przedstawicieli sponsorów. Wielu z nich opuściło uroczyste spotkanie z odznaczeniami lub statuetkami. 

Setne urodziny PZT stanowiły niezwykłą okazję do zebrania najważniejszych postaci polskiego tenisa. W którą stronę się nie obejrzało, stał ktoś zasłużony dla dyscypliny. Lista gości robiła wrażenie. Znaleźli się na niej aktywni tenisiści, chociażby niespełna 30-letnia Magda Linette, jak również dawni gracze, którzy największe sukcesy odnosili około pół wieku temu. Starszą generację reprezentował m.in. Tadeusz Nowicki.

Największymi nieobecnymi byli Iga Świątek i Hubert Hurkacz. Nagrody w ich imieniu odebrali ojcowie. Oboje zawodnicy znaleźli się bowiem w Złotej Dziesiątce 100-lecia PZT. Głosujący docenili też Łukasza Kubota, Wojciecha Fibaka, Jadwigę Jędrzejowską, Magdę Linette, Jerzego Janowicza, Mariusza Fyrstenberga i Marcina Matkowskiego. A najwięcej głosów zebrała Agnieszka Radwańska.

– To wyróżnienie wiele dla mnie znaczy i dziękuję za wszystkie oddane głosy. Ta gala to okazja, by spotkać się z kolegami, z którymi kiedyś spotykaliśmy się na kortach, ale i z postaciami polskiego tenisa, których nie miałam okazji oglądać, bo w tamtych czasach nie było transmisji z turniejów – powiedziała później dziennikarzom Radwańska.

Z kolei Łukasz Kubot, Katarzyna Nowak, Tadeusz Nowicki, Barbara Kral-Olsza i Mirosław Skrzypczyński uhonorowani zostali przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania tenisa w Polsce. Odznaczenia wręczył zastępca Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Piotr Ćwik.

To były najcenniejsze, lecz niejedyne wyróżnienia, jakie przyznano przy okazji świętowania okrągłych urodzin. Nagrody przyznali również Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu Piotr Gliński, Prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Andrzej Kraśnicki oraz, w licznych kategoriach, Polski Związek Tenisowy.

Statuetki trafiły w ręce nie tylko tenisistów, ale też działaczy, organizatorów i dyrektorów krajowych turniejów, a także polityków i przedstawicieli sponsorów.

Szczecin. Nieudane kwalifikacje Polaków

/ Lena Hodorowicz , źródło: własne, foto: LOTOS PZT Polish Tour

Do głównej drabinki tegorocznej edycji Pekao Szczecin Open nie awansował żaden reprezentant Polski startujący w eliminacjach. Najlepszy wynik osiągnął Maciej Rajski, który odpadł dopiero w decydującej rundzie.

Dzikie karty do turnieju kwalifikacyjnego otrzymali Szymon Kielan, Maks Kaśnikowski i Maciej Rajski. Każdy z tych tenisistów wyróżnił się w tym sezonie podczas cyklu LOTOS PZT Polish Tour i dzięki temu mogli powalczyć o główną drabinkę imprezy rangi challenger. Maciej Rajski to triumfator rozgrywanego w sierpniu turnieju z cyklu ITF w Łodzi. 30-latek z Piotrkowa Trybunalskiego jako jedyny z Polaków przeszedł pierwszą rundę eliminacji. Pokonał w niej notowanego na 362. miejscu w rankingu ATP Rudolfa Mollekera. W pojedynku o awans do drabinki głównej uległ on jednak w trzech setach Aleksiejowi Watutinowi.

Zarówno Szymon Kielan, jak i Maks Kaśnikowski nie sprostali w pierwszej rundzie wyżej notowanym rywalom. Młodzi tenisiści, którzy zadebiutowali w rankingu ATP w tym sezonie, przegrali odpowiednio z Alexem Rybakovem i Witalijem Saczko.

Dzięki kilku wycofaniom szansę na występ w kwalifikacjach dostali też Karol Drzewiecki i Piotr Matuszewski. Podzielili oni jednak los Kielana i Kaśnikowskiego i także odpadli po pierwszych spotkaniach. W tym sezonie obaj odnotowali dobre występy w grze podwójnej. W Szczecinie również będą mogli dobrze zaprezentować się w tej konkurencji. Drzewiecki wystąpi w parze z Hiszpanem Sergio Martosem Gornesem, a Piotr Matuszewski połączy siły z Ukraińcem Vladyslavem Manafovem.

W poniedziałek rozegrane zostały także pierwsze mecze imprezy głównej. Awans do kolejnej rundy odnotował świetnie spisujący się w tegorocznym cyklu LOTOS PZT Polish Tour Paweł Ciaś. 27-latek pokonał Czecha Vita Koprivę 6:2, 4:6, 6:4. W walce o ćwierćfinał zmierzy się z notowanym w pierwszej setce rankingu ATP Stefano Travaglią. Z imprezą pożegnał się natomiast Daniel Michalski. Po trzysetowym pojedynku pokonał go Amerykanin Thai-Son Kwiatkowski.

We wtorek w akcji zobaczymy między innymi Kamila Majchrzaka, który nie przed godziną 19:00 zagra z Andreą Pellegrino.


Wyniki

Pierwsza runda kwalifikacji

Maciej Rajski (Polska, WC) – Rudolf Molleker (Niemcy) 7:5, 6:4

Piotr Matuszewski (Polska, Alt) – Jesper De Jong (Holandia) 3:6, 4:6

Szymon Kielan (Polska, WC) – Alex Rybakov (USA, 7) 2:6, 6:2, 3:6

Maks Kaśnikowski (Polska, WC) – Witalij Saczko (Ukraina, 2) 7:6(5), 1:6, 3:6

Karol Drzewiecki (Polska, Alt) – Bogdan Bobrov (Rosja, 8, Alt) 2:6, 4:6

Druga runda kwalifikacji

Maciej Rajski (Polska, WC) – Aleksiej Watutin (Rosja, 4) 7:5, 3:6, 4:6

Pierwsza runda turnieju głównego

Paweł Ciaś (Polska, WC) – Vit Kopriva (Czechy) 6:2, 4:6, 6:4

Daniel Michalski (Polska, WC) – Thai-Son Kwiatkowski (USA) 3:6, 6:4, 1:6

WTA Finals. Prestiżowy turniej znalazł gospodarza

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Nie w Shenzhen, nie w Pradze, a w meksykańskiej Guadalajarze spotkają się najlepsze tenisistki trwającego sezonu. Turniej WTA Finals dla ośmiu najlepszych singlistek i par deblowych zostanie rozegrany od 8 do 14 listopada. Bardzo prawdopodobne, że udział w tej imprezie weźmie Iga Świątek. 

Organizacja WTA długo zwlekała z przekazaniem informacji, gdzie zostaną rozegrane Finały WTA. Pierwotny plan zakładał, że gospodarzem będą Chiny, a konkretnie Shenzhen. Z powodu pandemii koronawirusa Chińczycy rezygnują jednak z organizacji kolejnych sportowych imprez. Wierzą jednak w poprawę sytuacji w najbliższych miesiącach, dlatego Shenzhen wciąż jest pierwszą opcją do przeprowadzenia WTA Finals w latach 2022-2030.

W tym sezonie najlepsze tenisistki ugości Guadalajara, choć rozważano też m.in. Pragę. Drugie co do wielkości miasto Meksyku zorganizowało już w tym roku jeden turniej WTA. W marcu zawody rangi 250 wygrała Sara Sorribes Tormo.

Wówczas do Guadalajary przyjechały tylko dwie tenisistki z pierwszej pięćdziesiątki rankingu. W dniach 8-14 listopada można się spodziewać ścisłej światowej czołówki. Zawodniczki bardzo rzadko wycofują się z tak prestiżowych zawodów.

Jedną z kandydatek do występu jest Iga Świątek. Polka w rankingu WTA Race jest sklasyfikowana na piątym miejscu. O utrzymanie pozycji w najlepszej ósemce powalczy w Ostrawie (WTA 500) i Indian Wells (WTA 1000).

Choć Meksyk nie zalicza się do tenisowych potęg, to prawdopodobny jest również udział reprezentantki gospodarzy. Deblistka Giuliana Olmos tworzy solidną parę z Kanadyjką Sharon Fichman. Na razie w rankingu Race są na dziesiątym miejscu. Udział Meksykanki na pewno pozytywnie wpłynąłby na promocję wydarzenia wśród miejscowych kibiców.

Miedwiediew: Wiem, jak świętować ten sukces

/ Dominika Opala , źródło: www.usopen.org / własne, foto: AFP

Daniił Miedwiediew jako jedyny tenisista w tym roku był w stanie zatrzymać Novaka Dżokovicia w imprezie wielkoszlemowej. Rosjanin pokonał Serba w finale US Open 2021 i sięgnął po pierwszy wielkoszlemowy tytuł w karierze. Tym samym przeszkodził belgradczykowi w zdobyciu kalendarzowego Wielkiego Szlema.

W przypadku Daniiła Miedwiediewa powiedzenie „do trzech razy sztuka” okazało się prawdziwe. Rosjanin w trzecim wielkoszlemowym finale w końcu wywalczył najwyższe trofeum. Waga tego zwycięstwa była ogromna, nie tylko dla moskwianina, ale i dla historii tenisa. Miedwiediew zatrzymał Novaka Dżokovicia w jego marszu po kalendarzowego Wielkiego Szlema. Tym samym 25-latek z Moskwy zrewanżował się za porażkę w finale Australian Open 2021.

– Zawsze ustalamy taktykę z trenerem przed meczem. Zazwyczaj zajmuje to pięć, dziesięć minut. Kiedy gram z Novakiem, takie ustalenia trwają pół godziny, bo graliśmy już ze sobą wiele meczów. Każde spotkanie z nim jest inne, bo jest tak dobry. Zmienia taktykę, zmienia podejście. Tym razem, inaczej niż przed finałem Australian Open, miałem w głowie konkretny plan, który, jak widać, zadziałał – opisał wicelider rankingu.

Na szczególną uwagę zasłużył serwis Miedwiediewa. Przez praktycznie cały mecz podanie Rosjanina sprawiało najwięcej kłopotów Dżokoviciowi.

– Ciążyła na nim wielka presja. Na mnie także. Dużo ryzykowałem przy drugim serwisie, ale to dlatego, że czułem się pewnie. Wiedziałem, że nie mogę dać mu łatwych piłek. Taki był plan i on funkcjonował w wyrównanych momentach meczu – wyjaśnił świeżo upieczony mistrz. – Tenis jest brutalnym sportem, w którym nie ma miejsca na błędy, gdy grasz z czołowymi zawodnikami. On jest topowym tenisistą, ja też. Nie grał najlepszego tenisa, wszyscy wiemy, że potrafi grać lepiej. To zawsze rozgrywa się w detalach – kontynuował.

W trzecim secie przy stanie 5:2 podopieczny Gillesa Cervary serwował po mistrzostwo. Wtedy jednak kibice zgromadzeni na trybunach zaczęli w nieelegancki sposób przeszkadzać niżej notowanemu zawodnikowi. Krzykami starali się wybić go z rytmu.

– To było trudne – ocenił tę sytuację Miedwiediew. – Wiedziałem, że jedyne, co mogę zrobić, to maksymalnie się skoncentrować. Nigdy nie wiadomo, co by się stało, gdyby było 5:5. Musiałem skupić się na sobie, na tym, co mam zrobić z meczem. Nie sądzę, że to było przeciwko mnie, bardziej, żeby go wesprzeć. Jednak przez to zachowanie kibiców, popełniłem podwójne błędy.

Miedwiediew jest dopiero drugim tenisistą urodzonym po 1989 roku, który zdobył tytuł wielkoszlemowy. To dla moskwianina szczególny moment.

– Wszystko, co dzieje się po raz pierwszy jest wyjątkowe. Gdy wygrałem pierwszy juniorski turniej, to wiele dla mnie znaczyło. Potem futuresa, byłem szczęśliwy. Gdy coś już powtarzasz, towarzyszą ci inne emocje – stwierdził. – Gdy wygrałem kolejnego Mastersa, myślałem tylko o tym, że chcę pójść o krok dalej. Nigdy nie wiesz, czy wygrasz szlema w swojej karierze. Mi się udało i jestem bardzo szczęśliwy, to dla mnie dużo znaczy – zapewnił.

Już podczas ceremonii dekoracji, Miedwiediew przeprosił Dżokovicia, bo zdaje sobie sprawę, o co walczył jego niedzielny rywal. Młodszy z zawodników przyznał też wtedy, że dla niego „Nole” to największy tenisista w historii.

– Szkoda mi Novaka, bo nie mogę sobie nawet wyobrazić, co on czuje. Wielki Szlem to Wielki Szlem. Gdybym pokonał w finale Botica Van de Zandschulpa, byłbym tak samo szczęśliwy – ocenił. – Jednak wiedząc, że pokonałem kogoś, kto w tym roku miał bilans meczów 27-0 w szlemach sprawia, że moja pewność wzrasta, zwycięstwo jest jeszcze słodsze i to dobre dla mojej przyszłości – dodał.

Wyjątkowy triumf Miedwiediew uczcił wyjątkową cieszynką. Ale szczególne będzie także świętowanie największego sukcesu w karierze poza kortem.

– W najbliższej przyszłości nie mam planów turniejowych, więc wiem, jak będę świętował ten sukces. Rosjanie wiedzą, jak świętować. Mam nadzieję, że nie dostanę się na czołówki mediów z tego powodu. Zdecydowanie będę świętował przez kilka dni – zapowiedział z uśmiechem Miedwiediew.

W wyścigu Wielkiej Trójki wciąż remis

/ Bartosz Bieńkowski , źródło: własne/atptour.com, foto: AFP

Wciąż nie opadły jeszcze emocje po męskim finale US Open. Tegoroczna edycja miała przejść do historii, gdyż Novak Dżoković mógł świętować w Nowym Jorku zdobycie Kalendarzowego Wielkiego Szlema. Tak się jednak nie stało, co ma duży wpływ na wyścig Wielkiej Trójki.

Chodzi oczywiście o wyścig w liczbie zdobytych wielkoszlemowych tytułów. Novak Dżoković, Rafael Nadal i Roger Federer wspólnie triumfowali aż sześćdziesiąt razy w najważniejszych tenisowych imprezach na świecie. Co więcej, każdy z nich zdobył równo po dwadzieścia tytułów. Wobec nieobecności Hiszpana i Szwajcara w Nowym Jorku Dżoković miał szansę wysunąć się na prowadzenie.

Presja na tenisiście z Belgradu była jednak ogromna. Serb miał do zdobycia nie tylko samodzielne prowadzenie w tym wyścigu, ale także szansę na skompletowanie Kalendarzowego Wielkiego Szlema. W 2021 roku Nole wygrał Australian Open, Roland Garros i Wimbledon. W finałach pokonywał odpowiednio Daniiła Miedwiediewa, Stefanosa Tsitsipasa i Matteo Berrettiniego. W US Open – tak jak w Melbourne – spotkał się z Miedwiediewem, który według wielu, jest obecnie w życiowej formie. Pomimo tego, faworytem i tak był Dżoković.

Przebieg finału był jednak zupełnie inny. To nie wielki mistrz z Belgradu, a tenisista z Moskwy był lepszy od początku do samego końca. Na pochwały zasługuje praktycznie każdy element jego gry – od serwisu, po wydolność fizyczną, kończąc na odporności psychicznej. Te wszystkie elementy dały Miedwiediewowi pierwszy tytuł w turnieju tej rangi w karierze.

Natomiast Novak Dżoković musi poczekać minimum do stycznia 2022 roku i Australian Open, aby zdobyć 21. wielkoszlemowe trofeum. Do tego czasu w wyścigu Wielkiej Trójki dalej będzie remis. Serb, Hiszpan i Szwajcar mają po dwadzieścia tytułów na koncie, jednak coraz więcej osób ma wątpliwości, czy każdy z nich zdoła jeszcze powiększyć swoje konto.

Wydaje się jednak, że Serb jest i będzie tego najbliżej. Z Wielkiej Trójki jest najmłodszy, a także wydaje się, że jego organizm nie jest tak mocno wyeksploatowany, jak Federera, ani tak mocno przetrzebiony kontuzjami, jak Nadala. Oczywiście to i tak czas pokaże, co dalej się wydarzy i jak zakończy się wyścig Wielkiej Trójki w liczbie wielkoszlemowych tytułów. Na ten moment, jest remis, ale wystarczy jeden, kolejny tytuł, a sytuacja ulegnie wielkiej zmianie.

Złoty Szlem. Nie Dżoković, a wózkarze

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: , foto:

Kalendarzowy Złoty Szlem, pierwszy od czasu Steffi Graf w 1988, był w tym roku planem Novaka Dżokovicia. Jednakże Serb nie zdołał ostatecznie zdobyć nawet „zwykłego” Wielkiego Szlema. Historię napisali za to występujący na wózkach Holenderka Diede de Groot i Australijczyk Dylan Alcott.

Od kilku lat tenis na wózkach zdominowany jest przez Diede de Groot u kobiet i przez Dylana Alcotta u mężczyzn w kategorii quadów. Odkąd ta dwójka pojawiła się w seniorskich rozgrywkach zdobywa większość trofeów. Już w 2019 roku obydwoje świętowali kalendarzowego Wielkiego Szlema w grze podwójnej, a do singlowych zabrakło im po jednym tytule.

Na rok olimpijski i okazję do zdobycia Złotego Szlema zmotywowali się jednak w szczególny sposób. I w miniony weekend przypieczętowali swoje osiągnięcie, stając się pierwszymi wózkarzami, którzy mogą pochwalić się tym sukcesem. De Groot sięgnęła po tytuł w Nowym Jorku tracąc w całym turnieju tylko osiem gemów. W finale pokonała 6:3, 6:2 Japonkę Yui Kamiji. Alcott gemów stracił nieco więcej, ale seta też nie dał sobie odebrać. Choć w finale Niels Vink z Holandii ambitnie walczył o sprawienie niespodzianki. Spotkanie zakończyło się wynikiem 7:5, 6:2.

Alcott wykorzystał tak naprawdę pierwszą okazję do osiągnięcia tego sukcesu w swojej konkurencji. Przez wiele lat rozgrywki wielkoszlemowe na quadach organizowano tylko w Melbourne i Nowym Jorku. Od 2019 roku są już wszędzie. Mający 30 lat zawodnik, który kiedyś z sukcesami uprawiał też koszykówkę na wózkach, skradł również serca kibiców swoim osobliwym sposobem na uczczenie sukcesu. Będąc już na trybunach podczas meczu Miedwiediewa z Dżokoviciem wlał do swojego pucharu puszkę piwa i wypił je „na hejnał”.


Wyniki

Finał singla kobiet na wózkach

Diede de Groot (Holandia, 1) – Yui Kamiji (Japonia, 2) 6:3, 6:2

Finał singla mężczyzn na quadach

Dylan Alcott (Australia, 1) – Niels Vink (Holandia) 7:5, 6:2

Ranking WTA. Olbrzymi awans Raducanu

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Emma Raducanu dokonała w Nowym Jorku historycznego wyczynu. Zdobyła tytuł wielkoszlemowy jako kwalifikantka. Tego nie osiągnął nikt nigdy wcześniej. Spektakularny sukces miał swoje przełożenie także w najnowszym zestawieniu tenisistek. Brytyjka jest od poniedziałku zawodniczką Top 30 rankingu WTA. 

Emma Raducanu przyleciała do Nowego Jorku jako 150. zawodniczka na świecie. Do turnieju głównego US Open 2021 musiała więc przebijać się przez eliminacje. Zrobiła to w świetnym stylu, nie tracąc nawet seta. Jednak to, czego dokonała później Brytyjka przerosło wszelkie wyobrażenia kibiców, ekspertów i samej tenisistki. 18-latka urodzona w Toronto sięgnęła po tytuł wielkoszlemowy, a w drodze po najwyższe trofeum również nie oddała żadnej rywalce seta. Raducanu zdobyła więc 2040 punktów do rankingu (40 w eliminacjach i 2000 w turnieju głównym), a to dało jej awans o 127 pozycji!! Jest to największa w historii zdobycz punktowa. Od poniedziałku mieszkanka Londynu jest 23. zawodniczką globu.

Powody do zadowolenia ma także finalistka US Open 2021 – Leylah Fernandez. 19-letnia Kanadyjka także zachwyciła tenisowy świat. W drodze od finału pokonała m.in. Naomi Osakę, Angelique Kerber, Elinę Switolinę i Arynę Sabałenkę. Dopiero w meczu o mistrzostwo zdołała ją zatrzymać Raducanu. Jednak dla Fernandez to był wspaniały turniej i również zanotowała ona duży awans. Z 73. miejsca wskoczyła na 28. lokatę.

Życiowy ranking osiągnęła też Maria Sakkari. Greczynka, która dotarła do półfinału nowojorskiego szlema, awansowała o pięć oczek i zajmuje aktualnie 13. miejsce.

Mniej powodów do radości mają z kolei dwie poprzednie triumfatorki US Open. Naomi Osaka (mistrzyni z 2020 roku) i Bianca Andreescu (mistrzyni z 2019 roku) zaliczyły spadek w rankingu. Japonka nie obroniła punktów z zeszłego roku, przegrywając w trzeciej rundzie, i spadła z 5. na 3. pozycję. Natomiast Kanadyjce odjęto punkty za triumf sprzed dwóch lat, co poskutkowało spadkiem o 13 lokat. Andreescu jest obecnie 20. tenisistką na świecie.

Jeśli chodzi o Polki, to Iga Świątek pozostaje 8. zawodniczką globu. Magda Linette zajmuje 52. miejsce (4 pozycje w dół), a Magdalena Fręch, po zwycięstwie w Pradze, awansowała o 7 lokat i plasuje się aktualnie na 116. pozycji. Spore awanse zanotowały też Katarzyna Kawa i Urszula Radwańska. Pierwsza z nich skoczyła o 10 oczek (aktualnie 154. lokata), a druga poprawiła się o 12 miejsc (obecnie 203. lokata).