Wimbledon. Pavić i Mektić z upragnionym tytułem

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Mate Pavić i Nikola Mektić zostali triumfatorami Wimbledonu 2021. Chorwacki duet zdobył pierwszy wspólny wielkoszlemowy tytuł, pokonując w finale Marcela Granollersa i Horacio Zebballosa 6:4, 7:6(5), 2:6, 7:5.

Mate Pavić i Nikola Mektić połączyli siły na początku tego sezonu. Okazało się, że był to strzał w dziesiątkę, gdyż Chorwaci od razu świetnie się dogadywali i współpracowali na korcie. Zdominowali oni ten sezon, gdyż wimbledoński finał był ich już dziesiątym w tym roku i ósmy raz schodzili z kortu jako zwycięzcy. Ten triumf był jednak wyjątkowy – po raz pierwszy wygrali wspólnie turniej wielkoszlemowy. Dodatkowo był to także premierowy tytuł Mekticia w Wielkim Szlemie, a Pavić czekał cztery lata, by mieć kolejną szansę na zwycięstwo w Wimbledonie.

Chorwacka para solidnie rozpoczęła spotkanie i wywalczyli kluczowego breaka przy stanie 3:3. Nie mieli jednak łatwego zadania w dalszej części meczu, gdyż Hiszpan i Argentyńczyk nie dawali żadnych szans na odebranie serwisu w drugiej partii. Tym samym losy seta rozstrzygnął tie-break. W nim para numer jeden starała się wywierać presję na rywalach i przyniosło to skutek w końcówce decydującej rozgrywki. W efekcie Chorwaci wyszli na prowadzenie 2:0 w setach i byli coraz bliżej historycznego triumfu.

Jednak Granollers i Zeballos, którzy także walczyli o premierowy tytuł w Wielkim Szlemie, nie zamierzali składać broni. W trzeciej odsłonie szybko uzyskali podwójne przełamanie i objęli prowadzenie 4:0. Następnie pewnie doprowadzili do końca seta i zmniejszyli przewagę przeciwników. To nie wybiło z rytmu Pavicia i Mekticia, którzy w czwartej partii ponownie prezentowali najlepszy tenis. Przy stanie 6:5 przy serwisie Hiszpana zakończyli spotkanie, stając się pierwszym chorwackim duetem, który wygrał turniej wielkoszlemowy.

– To coś wyjątkowego. To, jak do tej pory, najlepszy turniej na świecie, szczególnie dla mnie, ale myślę, że dla Nikoli też. Dorastaliśmy, podziwiając triumf Gorana Ivanisevicia w 2001 roku tutaj – mówił ze łzami w oczach Pavić. – Jesteśmy wzruszeni. Miałem trudny finał tutaj kilka lat temu, więc teraz jestem bardzo szczęśliwy.

W 2017 roku Pavić w parze z Oliverem Marachem przegrał finał Wimbledonu z Łukaszem Kubotem i Marcelo Melo po wielkiej walce. Wówczas Polak i Brazylijczyk wygrali 13:11 w piątym secie. Teraz 27-latek ze Splitu może cieszyć się z trzeciego wielkoszlemowego triumfu w grze podwójnej (Australian Open 2018, US Open 2020, Wimbledon 2021).


Wyniki

Finał debla:

Mate Pavić / Nikola Mektić (Chorwacja, 1) – Marcel Granollers / Horacio Zeballos (Hiszpania, Argentyna, 4) 6:4, 7:6(5), 2:6, 7:5

Wimbledon. Barty nową mistrzynią!

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Takiego finału singla kobiet nie było w Londynie od dziewięciu lat. Ashleigh Barty i Karolina Pliszkova stworzyły trzysetowe, pełne zwrotów akcji widowisko. Australijka wygrała 6:3, 6:7(4), 6:3 i po raz drugi w karierze zdobyła wielkoszlemowy tytuł. W poniedziałek umocni się na pozycji liderki rankingu WTA. 

Asheligh Barty to od dzisiaj już dwukrotna mistrzyni wielkoszlemowa. Po zwycięstwie na Roland Garros 2019 przyszła pora na wygranie Wimbledonu. 25-latka jest pierwszą Australijką od 1980 roku i Evonne Goolagong, która sięgnęła po trofeum w Londynie.  Bez wielkoszlemowego triumfu pozostaje natomiast Karolina Pliszkova. Czeszka po raz drugi grała w finale jednej z czterech najważniejszych imprez, po raz drugi zdołała wygrać seta, jednak suma summarum znów była minimalnie gorsza.

W dzisiejszym występie Pliszkovej można doszukać się też podobieństw z jej ostatnim finałowym występem. Przypomnijmy, że w maju uległa Idze Świątek w finale turnieju WTA 1000 w Rzymie, nie zdobywając w całym meczu ani jednego gema. Tym razem przegrała pierwszych 14 punktów…

Gdy zła seria się skończyła, Pliszkova stała się wymagająca przeciwniczką dla liderki rankingu WTA. Barty dręczyła ją slajsami, ale Czeszka z każdym gemem radziła sobie coraz lepiej z ich odgrywaniem. Początkowo zawodził ją również serwis, ale i ten element ulegał stopniowej poprawie. Efektem coraz lepszej gry było doprowadzenie do decydującej partii, mimo że w pewnym momencie wynik już był bardzo niekorzystny dla reprezentantki naszych południowych sąsiadów. Czeszka przegrywała już 3:6, 1:3.

Zakończenia pojedynku w dwóch setach można było się spodziewać również po wydarzeniach z jedenastego gema drugiej partii. Będąca na fali Pliszkova zmarnowała doskonałą okazję na objęcie prowadzenia 6:5 i po chwili dała się przełamać. Po zmianie stron Barty serwowała po zwycięstwo w meczu, jednak nerwy wzięły górę. Popełniła kilka błędów i nie tylko przegrała kolejnego gema, ale również tie-breaka.

Niemoc Australijki nie trwała jednak długo. Od początku trzeciego seta wróciła na właściwe tory i w niespełna dziesięć minut wygrała trzy pierwsze gemy. Jak się później okazało, ta zaliczka wystarczyła jej do zwycięstwa w całym meczu. Później nie doszło już do żadnego przełamania, choć Pliszkova miała okazję, aby doprowadzić do wyniku 5:4. Popełniła jednak niewymuszony błąd, tak samo jak minutę później, już przy piłce meczowej.

Po spotkaniu obie zawodniki nie kryły wzruszenia. Obie mogą być bardzo zadowolone z tego, co udało im się osiągnąć w Londynie. W rankingu WTA Barty umocni się na pozycji liderki i będzie miała ponad 2000 punktów przewagi nad drugą Naomi Osaką. Pliszkova wróci natomiast po krótkiej przerwie do drugiej dziesiątki. Będzie zajmować siódme miejsce. Tuż za jej plecami znajdzie sie Iga Świątek.


Wyniki

Finał:

Ashleigh Barty (Australia, 1) – Karolina Pliszkova (Czechy, 8) 6:3, 6:7(4), 6:3

Brunszwik. Walków i Zieliński z tytułem!

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: Własne, foto:

W finale gry podwójnej w Brunszwiku Szymon Walków i Jan Zieliński zmierzyli się z Chorwatami Ivanem i Matejem Sabanovami. Polacy wygrali ten mecz po super tiebreaku.

To było drugie spotkanie Walkowa i Zielińskiego z Chorwatami w niedługim czasie. Na początku maja pary te zmierzyły się w Pradze. Tam góra po supertiebreaku byli tenisiści z Bałkanów. Zatem w Brunszwiku Polacy byli żądni rewanżu.

Spotkanie było wyrównane, aczkolwiek pewniej w pierwszym secie wyglądali Biało-Czerwoni. Zwykle łatwiej wygrywali swoje gemy serwisowe. Jednakże wydawało się już, że do rozstrzygnięcia partii potrzebny będzie tiebreak. Nie doszło do niego, gdyż Walków i Zieliński szczęśliwie rozstrzygnęli na swoją korzyść deciding point w dziesiątym gemie, dzięki czemu wygrali pierwszego seta 6:4.

W drugiej partii nieco lepiej wyglądała gra Chorwatów. Zdolali oni przełamać na 3:2. Polacy odrobili breaka w ósmym gemie, jednak nie przechylili szali zwycięstwa w tej części spotkania na swoją korzyść. Kolejne dwa gemy wygrali Sabanovowie, doprowadzając do super tiebreaka. W nim nasi reprezentanci byli wyraźnie lepsi i wygrali 10:4, dzięki czemu mogą świętować turniejowy triumf.


Wyniki

Szymon Walków, Jan Zieliński (Polska) – Ivan Sabanov, Matej Sabanov (Chorwacja) 6:4, 4:6, [10:4]

Wimbledon. Po spełnienie marzeń: Barty kontra Pliszkova o tytuł

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Jedno jest pewne. Za kilka godzin poznamy nową mistrzynię Wimbledonu. O tytuł w tegorocznej edycji londyńskiego szlema powalczą Ashleigh Barty i Karolina Pliszkova.

Nadszedł ostatni dzień rywalizacji w turnieju gry pojedynczej kobiet. Po raz pierwszy od 1977 roku o tytuł powalczą dwie tenisistki debiutujące w finale Wimbledonu. Będą nimi Ashleigh Barty i Karolina Pliszkova. Australijkę można uznać za faworytkę tego starcia, jednak chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że Czeszka ma więcej niż jeden argument, by sprawić niespodziankę i zawsze może wyciągnąć asa z rękawa.

Kontynuacja bogatej historii

Jeśli już o asach mowa, to Karolina Pliszkova jest liderką tej klasyfikacji podczas Wimbledonu. Czeszka w sześciu meczach posłała 54 asy. Jej finałowa przeciwniczka ma ich na koncie 46, a więc w tym aspekcie gry można spodziewać najwyższej skuteczności.

Pliszkova stanie przed szansą na zdobycie premierowego tytułu wielkoszlemowego. Taką okazję miała już w 2016 roku podczas US Open, ale wówczas zatrzymała ją Angelique Kerber. Wygranie jednego z turniejów Wielkiego Szlema będzie dla Czeszki spełnieniem marzeń. W czasie, gdy była liderką rankingu (lipiec-wrzesień 2017) zarzucano jej brak najważniejszego trofeum.

Od Martiny Navratilovej, przez Janę Novotną, do Petry Kvitovej – to długa i bogata historia na Wimbledonie kobiet urodzonych w Czechach. Navratilova sięgnęła w trawiastym szlemie po dziewięć tytułów (1978, 1979, 1982–87, 1990), Novotna triumfowała raz w 1998 roku, a Kvitova dwukrotnie, w sezonach 2011 i 2014. Do tego roku Pliszkova nigdy nie przekroczyła czwartej rundy na Wimbledonie. Jednak tego lata nastąpił przełom, który podopieczna Saschy Bajina zawdzięcza w dużej mierze świetnej dyspozycji serwisowej i solidnej grze z końca kortu.

W drodze do finału Pliszkova straciła tylko jednego seta, w starciu półfinałowym z Aryną Sabałenką. Oprócz Białorusinki Czeszka pokonała też Tamarę Zidansek, Donnę Vekić, Terezę Martincovą, Ludmiłę Samsonową i Viktoriję Golubic. 29-latka urodzona w Lounach ma ujemny bilans spotkań z Barty (2-5). Ich ostatnie trzy pojedynki padły łupem Australijki. Czeszka zdołała ją pokonać dwukrotnie, w 2018 roku podczas US Open i w 2016 roku w Nottingham. Było to jedyne starcie tych tenisistek na trawie.

Marzenie z dzieciństwa

Ashleigh Barty podkreśla, że o wygraniu Wimbledonu marzyła jeszcze w dzieciństwie – Kiedy jesteś dzieckiem, możliwości w twojej głowie są niekończące się. Gdy stajesz się starszy, bardziej doświadczony, wiele innych rzeczy idzie w parze z marzeniami. Ale wiesz też, że to może stać się rzeczywistością. Wystarczy tylko przypomnieć sobie, jak się czułeś jako dziecko i czuć tę wolność i radość z bycia na korcie – opowiadała Australijka.

Dla „Ash” ten Wimbledon był wyjątkowy od początku. W tym roku przypada 50. rocznica pierwszego triumfu Evonne Goolagong na Wimbledonie, która była idolką Barty. Z tego też powodu 25-latka z Ipswich ma zaprojektowany wyjątkowy strój na podobieństwo tego, w którym triumfowała Goolagong. Jednocześnie Barty jest też pierwszą Australijką w finale Wimbledonu od 1980 roku, kiedy to właśnie jej idolka pokonała w meczu o mistrzostwo Chris Evert.

Podopieczna Craiga Tyzzera będzie walczyć o drugi wielkoszlemowy tytuł. Pierwszy zdobyła w 2019 roku w Roland Garros. Liderka światowego rankingu, której styl gry idealnie pasuje do trawy, będzie miała okazję spełnić marzenie z dzieciństwa. Podobnie, jak jej sobotnia rywalka, w drodze do finału też straciła tylko seta – w pierwszej rundzie z Carlą Suarez Navarro. Następnie Australijka okazała się lepsza od Anny Blinkowej, Kateriny Siniakovej, Barbory Krejczikovej, Ajli Tomljanovic i Angelique Kerber. Barty imponowała w tych meczach spokojem, a największe trudności przeciwniczki miały z odbiorem backhandowego slajsa. To może być także skuteczna broń w finale.

Początek walki pań o mistrzostwo Wimbledonu 2021 zaplanowano na godzinę 15:00 czasu polskiego.


Wyniki

Finał singla:

Ashleigh Barty (Australia, 1) – Karolina Pliszkova (Czechy, 8)

Hurkacz: miałem duże oczekiwania w stosunku do siebie

/ Lena Hodorowicz , źródło: własne/www.wimbledon.com, foto: AFP

Po przegranym półfinałowym spotkaniu z Matteo Berrettinim, Hubert Hurkacz udał się na konferencję prasową, aby odpowiedzieć na pytania dziennikarzy. Polak przyznał, że występ w tegorocznej edycji Wimbledonu ocenia pozytywnie, lecz nie krył tego, że miał apetyt na więcej.

Dla Huberta Hurkacza był to debiut na tym etapie imprezy wielkoszlemowej. – Granie przed wspaniałymi kibicami jest ogromną przyjemnością, zwłaszcza w tak ważnym meczu jak półfinał, więc byłem bardzo szczęśliwy, że mogłem tego doświadczyć. Gra na korcie centralnym dodaje motywacji i chęci dochodzenia daleko w takich turniejach – przyznał Hurkacz.

Mistrz Miami Open spytany został o to, co nie funkcjonowało w jego grze, zwłaszcza w dwóch pierwszych setach. – Matteo kładł presję na moim podaniu. Pierwszy serwis, który zazwyczaj mi pomaga, dziś nie funkcjonował tak, jak powinien. To było moim problemem, a on nie popełniał żadnych niewymuszonych błędów. Starałem się walczyć o każdy punkt, zwłaszcza na początku trzeciego seta, żeby wrócić do meczu. Matteo rozegrał dzisiaj niewiarygodne spotkanie, utrzymał bardzo wysoki poziom przez cztery sety. Ogromne gratulacje dla niego – powiedział wrocławianin.

Nasz reprezentant nie obwinia stresu za gorszy początek spotkania. Przyznał za to, że taktyka opracowana wspólnie z trenerem nie funkcjonowała tak, jak powinna. – Dobrze się czułem wychodząc na ten mecz. Był to mój pierwszy półfinał wielkoszlemowy, więc miałem duże oczekiwania w stosunku do siebie. Niestety nie serwowałem dzisiaj najlepiej, z kolei Matteo zagrał fantastyczne spotkanie. Chciałem być agresywny, przejmować inicjatywę, nie pozwolić mu dyktować gry forhendem, co nie do końca się udało. Szkoda, że tak się stało, ale brawo dla niego za super mecz – skwitował.

W czwartek oficjalnie ogłoszono, że tegoroczna Olimpiada zostanie rozegrana bez udziału publiczności. Polak dowiedział się o tym dopiero podczas konferencji prasowej. Nie wpłynęło to jednak na jego chęć występu w stolicy Japonii. – Wsparcie z trybun jest czymś wyjątkowym, nie wiedziałem, że w Tokio nie będzie kibiców. Bardzo cieszę się z tego, że będę reprezentować mój kraj na igrzyskach olimpijskich, nie mogę się doczekać – powiedział wrocławianin.

Patrząc na chłodno na cały tegoroczny turniej, Hubert Hurkacz ma powody do zadowolenia, pomimo piątkowej przegranej. –  To był bardzo pozytywy występ na Wimbledonie. Cieszę się, że zagrałem kilka dobrych meczów na turnieju wielkoszlemowym, co wcześniej nigdy mi się nie udało, więc daje mi to motywacji i chęci polepszania się – zakończył.

Wimbledon.Obrońca tytułu rywalem Berrettiniego

/ Jakub Karbownik , źródło: wlasne/www.atptour.com, foto: AFP

Novak Dżoković pokonał Denisa Shapovalova 7:6(3), 7:5, 7:5 i powalczy o szósty tytuł w karierze na londyńskiej trawie.

Lider rankingu ATP to doświadczony zawodnik na poziomie półfinałowej rywalizacji w imprezach Wielkiego Szlema. Zawodnik z Belgradu w piątek po raz 41. zagrał o finał jednej z czterech najważniejszych imprez sezonu i awansował do trzydziestego finału. Rywalem Serba był debiutujący w 1/2 finału turnieju Wielkiego Szlema Denis Shapovalov. Niespodzianki Kanadyjczykowi sprawić się nie udało, ale też łatwo się nie poddał.

W pierwszej odsłonie zawodnik z Kraju Klonowego Liścia grał bardzo odważnie i skutecznie. To sprawiło, że prowadził już nawet 5:3. Obrońca tytułu doprowadził jednak do tie-breaka, a w nim przechylił szalę zwycięstwa na swoją stronę. Taki obrót spraw nie podłamał 22-latka, który dalej prezentował agresywny tenis. Jednak w jedenastym gemie dał się przełamać i Djoković objął prowadzenie 2:0 w setach. Trzeci set był powtórką odsłony numer dwa. Panowie szli gem za gem do wyniku 5:5. Wtedy tenisista z Kanady ponownie oddał gema jedenastego, a po zmianie stron obrońca tytułu przypieczętował zwycięstwo.

– Myślę, że wynik nie oddaje w pełni przebiegu meczu. Denis serwował po zwycięstwo w pierwszym secie i prawdopodobnie był lepszym graczem przez większą część drugiej partii. Miał wiele okazji i chciałbym mu pogratulować za to, co zrobił – dzielił się wrażeniami bezpośrednio na korcie Serb.

O szósty tytuł przy Church Road 19 lider rankingu powalczy z Matteo Berrettinim. Dotychczas obaj panowie spotykali się dwukrotnie i za każdym razem górą był obrońca tytułu.


Wyniki

Półfinał:

Novak Dżoković (Serbia, 1) – Denis Shapovalov (Kanada) 7:6(3), 7:5, 7:5

Wimbledon. Włoska strzelba zatrzymała Hurkacza

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz nie zagra o tytuł na kortach All England Club. W półfinale lepszy okazał się świetnie dysponowany Matteo Berrettini.

Na początku spotkania obaj tenisiści utrzymali podania bez straty punktu. W trzecim gemie tenisista z Półwyspu Apenińskiego wypracował sobie trzy „breakpointy” z rzędu. Wrocławianin wygrał jednak pięć następnych punktów i wyszedł z tej trudnej sytuacji obronną ręką. Przy wyniku 3:2 reprezentant Biało-Czerwonych wywalczył pierwszą okazję na przełamanie, ale Berrettini obronił się dobrym serwisem. W tym momencie w grze Hurkacza coś się zacięło. Polak zaczął grać bardzo nerwowo. Coraz rzadziej trafiał pierwszym podanie i popełniał mnóstwo błędów z linii końcowej. Włoski tenisista, u którego serwis i forhand cały czas funkcjonowały na bardzo wysokim poziomie, bezbłędnie wykorzystał okres słabości rywala. Wygrał jedenaście gemów z rzędu, dzięki czemu objął prowadzenie w meczu 6:3 6:0.

24-latek z Dolnego Śląska zatrzymał serię rywala dopiero na początku w trzeciej partii, gdy utrzymał podanie w drugim gemie. W tej części meczu Hurkacz wciąż nie był w stanie wypracować sobie okazji na przełamanie, ale opanował sytuacje przy własnym serwisie i mecz zrobił się dużo bardziej wyrównany. Do rozstrzygnięcia konieczny okazał się tie-break. Tę dodatkową rozgrywkę zdecydowanie lepiej rozpoczął Polak, który odskoczył na 4:0, a chwilę później prowadził już 6:2. Włoch obronił pierwszą piłkę setową, ale przy drugiej Hurkacz zmusił go do błędu z forhandu i doprowadził do czwartej odsłony meczu.

Czwarty set nie rozpoczął się po myśli pierwszej rakiety Polski, która już w pierwszym gemie straciła podanie. Niestety ta chwila słabości okazała się niezwykle kosztowna. Rzymianin w tej części meczu wciąż świetnie spisywał się przy własnym podaniu i ani razu nie musiał nawet bronić się przed stratą podania. W dziewiątym gemie Berrettini wypracował sobie pierwszą piłkę meczową. Wrocławianin wybronił się dobrym serwisem i utrzymał podanie, ale po zmianie stron włoski tenisista wykorzystał atut własnego serwisu i jako pierwszy reprezentant tego kraju w historii awansował do finału najbardziej prestiżowego turnieju na świecie.

O tytuł Matteo Berrettini zagra albo z Novakiem Dżokoviciem albo z Denisem Shapovalovem.


Wyniki

Półfinał singla

Matteo Berrettini (Włochy, 7) – Hubert Hurkacz (Polska, 14) 6:3 6:0 6:7(3) 6:4

Hubert Hurkacz gra o finał Wimbledonu

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz może zostać dziś pierwszym polskim singlistą, który awansuje do finału Wielkiego Szlema. Po zwycięstwach nad Daniiłem Miedwiediewem i Rogerem Federerem czeka go kolejne starcie z przedstawicielem czołowej dziesiątki rankingu ATP – Matteo Berrettinim. Początek polsko-włoskiego pojedynku o 14.30. 

Po raz pierwszy od piętnastu lat w półfinałach Wimbledonu przeważają debiutanci. Hubert Hurkacz, Matteo Berrettini i Denis Shapovalov nigdy wcześniej nie grali o tak wysoką stawkę na trawie, a z rzadka na innych nawierzchniach. Wszyscy stoją przed szansą zapisania się w historii jako pierwsi triumfatorzy Wimbledonu ze swoich krajów. W przypadku Polaka lub Włocha będzie można mówić nawet o pierwszym w historii finaliście. Więcej tytułów i większe doświadczenie niż wymieniona trójka łącznie posiada czwarty z półfinalistów, Novak Dżoković. Serb potknął się na samym początku turnieju, lecz później wygrał piętnaście setów z rzędu i zdaje się pewnie zmierzać po kolejny wielkoszlemowy tytuł. Wniosek? Im dalej w turniejowej drabince od lidera rankingu ATP, tym lepiej.

Hurkacz i Berrettini pod tym względem trafili nieco lepiej od Shapovalova, a znacznie lepiej chociażby od Kevina Andersona, byłego finalisty Wimbledonu, który na lidera rankingu trafił już w drugiej rundzie i ugrał ledwie dziewięć gemów. Pomiędzy Polakiem a Włochem jest jednak zasadnicza różnica. Berrettini przyjechał do Londynu bardzo pewny siebie, świadomy tego, że znajduje się w życiowej formie. W wywiadach podkreśla, że tak jak półfinał US Open 2019 go zaskoczył, tak tym razem spodziewał się sukcesu. Hurkacz odwrotnie, do Wimbledonu przystępował po sześciu porażkach z rzędu i dopiero w Londynie wrócił na właściwe tory. Szybko nabrał pewności siebie i nie pękł ani przed Miedwiediewem, ani przed Federerem.

Wyraźnych, wręcz jaskrawych różnic pomiędzy obydwoma tenisistami jest więcej. Obaj świetnie odnajdują się na trawie, lecz korzystają z zupełnie innych sposobów na zdobywanie punktów. Berrettini skupia się na potężnym serwisie i bombardowaniu z forhendu. Choć do tej pory zaserwował zdecydowanie najwięcej asów, a w rankingu najwyższych prędkości serwisów zajmuje drugie miejsce, w ogóle nie decyduje się na akcje serwis&wolej.  Hurkacz to natomiast tenisista najczęściej kończący akcje przy siatce. Przy tych w Londynie meldował się w tym roku już przeszło dwieście razy. Bardzo dobrze wyczuwa okazje do skracania wymian, a w meczu z Berrettinim jego atutami na pewno będą też lepszy bekhend i gra w obronie.

Początek spotkania Hurkacza z Berrettinim o 14.30 polskiego czasu. Po zakończeniu tego pojedynku na kort centralny wejdą Novak Dżoković i Denis Shapovalov. Relacje z obydwu półfinałów znajdzie oczywiście na naszym portalu.

Wimbledon. Pliszkova o krok od spełnienia marzeń

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Ashleigh Barty o tytuł na kortach All England Club zagra z Karoliną Pliszkovą. Czeszka po trzysetowym pojedynku okazała się lepsza od Aryny Sabałenki i awansowała do drugiego w karierze finału wielkoszlemowego.

Zgodnie z przewidywaniami w pojedynku białorusko-czeskim istotną rolę odgrywał serwis. W pierwszej partii obie tenisistki pilnowały własnych podań, ale lekką przewagę miała reprezentantka naszych południowych sąsiadów, która wypracowała sobie osiem szans na przełamanie. Turniejowa „dwójka” za każdym razem potrafiła się jednak wybronić. Nawet gdy w jedenastym gemie przegrywała już 0:40. Sabałenka pierwszego „breakpointa” wywalczyła dopiero przy wyniku 6:5, ale już ta pierwsza okazała się szczęśliwa. Praworęczna z sióstr Pliszkovych popełniła w tym momencie podwójny błąd serwisowy i 22-latka urodzona w Mińsku objęła prowadzenie w meczu.

Czeszka nie zamierzała się jednak poddawać i w drugiej partii dalej próbowała wywierać presję na podaniu rywalki. Przyniosło to efekt w postacie przełamania w piątym gemie. Jak się później okazało to był kluczowy moment tej części meczu. Tenisistka rozstawiona z numerem 8 nie dała przeciwniczce okazji do odrobienia straty i wyrównała stan rywalizacji.

Była liderka światowego rankingu bardzo dobrze rozpoczęła również decydującą odsłonę meczu i od razu odebrała podanie rywalce. W tej części meczu Pliszkova także nie musiała nawet bronić się przed stratą serwisu i po godzinie i 53 minutach walki zameldowała się w finale.

– Po przegraniu pierwszego seta pomyślałam, że bardzo trudno będzie wygrać to spotkanie – przyznała na konferencji prasowej czeska tenisistka. – Wygrać dwa sety z rzędu, gdy ona tak niesamowicie serwowała. Miałam swoje szanse, ale ona wtedy trafiała wspaniale podaniem. Jestem super dumna z tego jak poradziłam sobie z tą sytuacją w drugim i trzecim secie. Z tego, że utrzymałam podanie w ostatnim gemie.

W finale Karolina Pliszkova zmierzy się z Ashleigh Barty, z którą w bilansie spotkań przegrywa 2:5. – Rozegrałyśmy w przeszłości kilka dobry spotkań. Oczywiście przegrałam z nią kilka razy, ale uważam, że ona jest niesamowicie trudną przeciwniczką. Szczególnie na trawie jej slajs jest niezwykle groźny. To jednak będzie finał wielkoszlemowy, w którym wszystko może się zdarzyć – zakończyła Czeszka.


Wyniki

Półfinał singla

Karolina Pliszkova (Czechy, 8) – Aryna Sabałenka (Białoruś, 2) 5:7 6:4 6:4

Hubert Hurkacz najlepiej gra z najlepszymi

/ Bartosz Bieńkowski , źródło: własne/atptour.com, foto: AFP

Hubert Hurkacz może pochwalić się świetnym bilansem w meczach przeciwko zawodnikom z top 10 rankingu ATP. W 2021 roku Polak wygrał aż cztery takie spotkania z pięciu rozegranych.

Hurkacz w tym sezonie osiągnął kilka razy świetne wyniki. Najpierw po raz pierwszy w karierze wygrał turniej rangi ATP Masters 1000 w Miami. Teraz dotarł do półfinału Wimbledonu po wyeliminowaniu legendy tenisa Rogera Federera.

Wrocławianin uwielbia grać z najlepszymi tenisistami na świecie. Jego bilans w tym roku z zawodnikami z top 10 rankingu jest nadzwyczaj korzystny. Polak rozegrał pięć takich spotkań i aż cztery z nich wygrał. Dwa takie zwycięstwa miały miejsce w Miami. 24-latek ograł tam Stefanosa Tsitsipasa oraz Andrieja Rublowa. Na Wimbledonie Hurkacz także uporał już się z dwoma zawodnikami z czołowej dziesiątki – z Daniiłem Miedwiediewem i Rogerem Federerem. Kolejna szansa na taki triumf będzie w piątek, gdyż półfinałowym rywalem naszego tenisisty będzie zajmujący dziewiąte miejsce w rankingu Matteo Berrettini.

W całej karierze Hubert także ma dobry bilans w meczach z zawodnikami z top 10. Wygrał dziewięć takich spotkań, a przegrał zaledwie o jedno więcej. Siedem tych zwycięstw odniósł na kortach twardych, a dwa na trawie (tegoroczny Wimbledon). Jeżeli Polak pokona Matteo Berrettiniego, to wyrówna swój bilans i będzie miał tyle samo wygranych meczów, co porażek.

W porównaniu do innych półfinalistów Wimbledonu (oprócz 19-krotnego mistrza Wielkiego Szlema Novaka Dźokovicia) bilans Polaka wygląda bardzo korzystnie. Zarówno Denis Shapovalov, jak i Matteo Berrettini legitymują się gorszymi rezultatami w starciach z najlepszymi. Kanadyjczyk w całej karierze rozegrał 28 spotkań z tenisistami z top 10 rankingu, ale wygrał zaledwie osiem z nich. Jedno z takich zwycięstw miało miejsce na tegorocznym Wimbledonie. W czwartej rundzie 22-latek urodzony w Izraelu pokonał Roberto Bautistę-Aguta. Natomiast półfinałowy rywal Hurkacza Matteo Berrettini wygrał siedem takich meczów, a przegrał dwanaście.