Polskie trio pewne udziału w turnieju głównym

/ Jakub Karbownik , źródło: Własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz, Iga Świątek i Magda Linettte mają pewne miejsce w drabince turnieju głównego US Open 2019. Dużą szansę, by do nich dołączyć, ma Kamil Majchrzak.

Zgodnie z przepisami, ranking ukazujący się na sześć tygodni przed rozpoczęciem imprezy, decyduje o liście startowej. Nie inaczej jest w przypadku US Open 2019. Dwa dni po publikacji najnowszego zestawienia organizatorzy zaprezentowali listy kobiet i mężczyzn pewnych udziału w turnieju głównym ostatniej tegorocznej lewy Wielkiego Szlema.

Spośród tenisistów z Polski pewni startu są Iga Świątek, Magda Linette i Hubert Hurkacz. Bardzo blisko udziału jest również Kamil Majchrzak. Piotrkowianin, notowany obecnie na 102. miejscu, musi czekać na wycofanie się z gry kilku tenisistów. Taka sytuacja jest jak najbardziej realna. Lista zgłoszeń do turnieju zawiera bowiem nazwiska tenisistów borykających się z problemami zdrowotnymi. Wśród nich jest m.in. Juan Martin del Potro. Mistrz US Open sprzed dekady rozpoczął właśnie rehabilitację po operacji kolana i jego występ na kortach Flushing Meadows w tym roku wydaje się mało realny.

Tegoroczny US Open odbędzie się w dniach 26 sierpnia – 8 września. Tytułów mistrzowskich będą bronić Naomi Osaka oraz Novak Dźoković.

Hurkacz z Kubotem w Tokio? To bardzo możliwe

/ Maciej Pietrasik , źródło: kierunektokio.pl/własne, foto: AFP

Już za rok w Tokio rozegra się walka o medale olimpijskie. Jedną z naszych nadziei na medal wydaje się Łukasz Kubot. Z kim Polak mógłby jednak zagrać debla? Wydaje się bardzo prawdopodobne, że wystąpi z Hubertem Hurkaczem.

W przyszłym roku w Tokio odbędą się igrzyska olimpijskie. Choć niektórzy tenisiści nie traktują olimpijskiego turnieju wyjątkowo, to dla Polaków były to zazwyczaj ważne zawody. Wśród kobiet o kwalifikację powalczą Iga Świątek i Magda Linette, a któraś z ich spróbuje zapewne sił w deblu razem z Alicją Rosolską. Jak będzie u mężczyzn? Bardzo prawdopodobny wydaje się występ Huberta Hurkacza  w singlu i Łukasza Kubota w deblu. Wiele wskazuje, że obaj stworzą parę deblową. Przy dobrych wynikach o wyjazd na turniej do Tokio może powalczyć też Kamil Majchrzak.

Jeśli chodzi o deblistów, to pewne miejsce w drabince mają tenisiści z czołowej dziesiątki rankingu ATP. Mogą oni wybrać sobie dowolnego partnera, a warunek jest jeden – musi być to gracz z tego samego kraju, który jest sklasyfikowany w rankingu ATP singlistów lub deblistów. Kubot zajmuje obecnie czwartą pozycję, więc taki przywilej dla naszego deblisty jest bardzo prawdopodobny. W przeciwnym wypadku decydować będzie łączony ranking (z singla lub debla) obu zgłoszonych zawodników.

Trzy lata temu w Rio de Janeiro Kubot występował wspólnie z Marcinem Matkowskim. Ten ogłosił, że kończy zawodową karierę i wystąpi w tym roku już tylko w challengerach w Sopocie i w Szczecinie. Ten drugi występ pozostaje zresztą pod znakiem zapytania, bo Matkowski może grać w tym terminie w Pucharze Davisa. Za Kubotem wśród Polaków w deblowym rankingu są Szymon Walków i Karol Drzewiecki – pierwszy jest w drugiej setce, drugi na początku trzeciej.

W tej sytuacji najbardziej prawdopodobny wydaje się występ Kubota z singlistą, a że największe szanse na wyjazd na igrzyska olimpijskie ma sklasyfikowany w piątej dziesiątce Hubert Hurkacz, to właśnie on powinien wystąpić z Kubotem. Sam Hurkacz potwierdził to także w wywiadzie z Sebastianem Warzechą, który pojawił się na portalu KierunekTokio.pl.

– Z braku alternatyw chyba będzie musiał postawić na mnie. Tak, pojawił się taki pomysł, żeby zagrać razem. Raczej to zrobimy, o ile tylko rankingi pozwolą. Muszę jedynie nauczyć się lepiej grać w debla do tego czasu – przyznał Hurkacz. Kto wie, być może jeszcze przed turniejem olimpijskim zobaczymy ich razem na korcie. Wszystko po to aby w Tokio powalczyć o medal.

Michał Przysiężny i Daria Kuczer nie podbiją Gliwic

/ Michał Pochopień , źródło: własne, foto: Antoni Cichy / Tenisklub

Za nami drugi dzień zmagań w głównych drabinkach podczas 93. Mistrzostw Polski w tenisie rozgrywanych w Gliwicach. O ile większość spotkań zakończyło się zgodnie z planem, tak można wyróżnić przynajmniej dwie spore niespodzianki. Z rywalizacją w grze pojedynczej pożegnali się Michał Przysiężny oraz triumfatorka tych zawodów z 2016 roku – Daria Kuczer.

Na dobrą sprawę nikt, poza Darią Kuczer, nie wiedział, czego się po niej spodziewać. W tym roku rozegrała tylko trzy turnieje w odległym Meksyku, więc trudno o rozeznanie na temat jej formy. Niemniej jednak za ogromną niespodziankę należy uznać jej porażkę z 17-letnią Magdaleną Hędrzak, która o miejsce w głównej drabince gliwickich zmagań walczyła w eliminacjach. Tym samym jedno jest już więcej niż pewne – Kuczer nie powtórzy na śląsku wyniku z 2016 roku, kiedy to okazała się najlepsza zarówno w singlu, jak i w deblu. Podobny los zresztą spotkał mistrzynię Polski z 2017 roku – Katarzynę Wysoczańską, która w pierwszej rundzie musiała uznać wyższość Martyny Kubki.

Mimo że Michał Przysiężny już za kilkanaście dni, podczas Sopot Open, zakończy zawodową karierę, a w tym roku rozegrał zaledwie kilka oficjalnych spotkań (i tylko jedno wygrał), to jednak można było spodziewać się, że do Gliwic nie przyjedzie jako chłopiec do bicia. Wylosowanie Daniela Michalskiego już na inaugurację na pewno nie było szczęśliwe, ale nawet w obecnej sytuacji mało kto mógł się spodziewać, że młodszy z reprezentantów Polski tak gładko poradzi sobie z jednym z najlepszych polskich tenisistów XXI wieku.

Pierwsze kilkadziesiąt minut spotkania mogło wprawić w osłupienie kibiców zgromadzonych na korcie centralnym obiektu MZUK. Przysiężny zupełnie nie radził sobie z dobrze dysponowanym Michalskim, którego taktyka była jasna – starał się przede wszystkim utrzymywać piłkę w korcie i zmuszać rywala do błędu. Wychodziło mu to świetnie, a co więcej – swoje dokładał popularny „Ołówek”, który seryjnie popełniał niewymuszone błędy. Taki obraz meczu poskutkował tym, że 19-letni zawodnik potrzebował zaledwie 22 minut do wygrania pierwszego seta. Bez straty gema!
Przysiężny zdołał się przebudzić na początku drugiej partii, kiedy to po przegraniu siedmiu gemów z rzędu, przy stanie 0:6, 0:1 zdołał przełamać podanie rywala. Kilka gemów dłużej musiał jednak poczekać na utrzymanie własnego serwisu, co udało mu się dopiero przy stanie 0:6, 1:3.

Wówczas jego gra zaczęła wyglądać lepiej i przede wszystkim nie popełniał tak dużo błędów. Wyraźnie wpłynęło to na dalszy przebieg meczu. Niegdyś 57. tenisista rankingu ATP zdołał odrobić stratę przełamania, a później po raz pierwszy wyszedł na prowadzenie. Jego radość jednak nie trwała zbyt długo, bowiem od stanu 5:4 przegrał trzy gemy z rzędu i Michalski mógł się cieszyć z jednego z najcenniejszych zwycięstw w karierze.

Jakie wnioski możemy wyciągnąć po postawie Przysiężnego? Jedno jest oczywiste – reprezentant Polski musi wykorzystać najbliższe dni na poprawę dyspozycji, bo jeśli w takiej formie pojawi się na turnieju rangi ATP Challenger Tour w Sopocie, to może być to – jakkolwiek to zabrzmi – szybki koniec jego końca kariery. Owszem, przebłyski były, ale to za mało nawet na pierwszą rundę Mistrzostw Polski…

Kibice, którzy na korty przy ulicy Kosynierów przybyli w celu zobaczenia hitu pierwszej rundy debla, musieli obejść się ze smakiem. Kontuzja, której Marcin Gawron nabawił się w meczu gry pojedynczej, okazała się na tyle poważna, że nie przystąpił on do rywalizacji deblowej, w której miał mu partnerować Mateusz Kowalczyk. W związku z tym do drugiej rundy awansowali ich rywale – Kacper Żuk i Jan Zieliński. Ten drugi bez wątpienia może być zadowolony ze swojego występu w singlu, gdyż w pierwszej rundzie „odprawił” rozstawionego z numerem trzy Macieja Smołę. Chociaż skomplikował sobie sytuację, gdyż prowadził 6:1, 4:1, a ostatecznie do rozstrzygnięcia potrzebna była trzecia partia, to jednak wywalczył awans do kolejnej fazy.

Wprawdzie organizatorzy na pocieszenie na kort centralny, na którym miało się odbyć wspomniane spotkanie deblowe, przenieśli mecz pierwszej rundy miksta pomiędzy parami Mateusz Kowalczyk / Zuzanna Wilk – Norbert Tadyszak / Paulina Mattik, to jednak obserwatorzy niekoniecznie się tym zadowolili, bowiem trybuny były wręcz puste.

Mistrzostwa Polski odbywają się w ramach Lotos PZT Polish Tour.

Majchrzak kontra trzykrotny mistrz imprezy

/ Dominika Opala , źródło: www.atptour.com /własne , foto: AFP

Kamil Majchrzak już w środę stanie przed szansą awansu do pierwszego ćwierćfinału w głównym cyklu. Rywalem Polaka będzie rozstawiony z numerem jeden John Isner.

W poniedziałek Kamil Majchrzak odniósł pierwsze zwycięstwo w tourze. Polak pokonał Brytyjczyka Alastaira Graya 6:3, 6:4. Tym samym piotrkowianin będzie miał okazję, by awansować do premierowego ćwierćfinału w imprezie z cyklu ATP.

To zadanie nie będzie jednak łatwe, gdyż na drodze Majchrzaka stanie John Isner. Amerykanin to najwyżej rozstawiony tenisista w tej edycji Hall of Fame Open. 34-latek z Greensboro doskonale wie, jak wygrywać w Newport. Sięgał tutaj po najwyższe trofeum aż trzykrotnie – w 2011, 2012 i 2017 roku – Odniosłem tutaj dużo sukcesów. Kiedy na początku grałem w tym turnieju, nie miałem wielkich sukcesów na koncie i nie radziłem sobie z grą na trawie. Jednak w końcu się nauczyłem i od tego czasu idzie mi w Newport naprawdę dobrze – przyznał Isner, który w 2018 roku dotarł do półfinału Wimbledonu.

W tym sezonie Amerykanin nie powtórzył sukcesu na kortach Wimbledonu. Isner odpadł już w drugiej rundzie z Michaiłem Kukuszkinem, a przyczynił się do tego brak ogrania spowodowany kontuzją stopy. Z tego powodu podopieczny Davida Macphersona spadł w rankingu na 15. miejsce (najniżej od marca 2018 roku).

W tamtym roku Isner nie bronił tytułu w Newport z uwagi na dobry wynik osiągnięty w Wimbledonie. W tym sezonie zdecydował się na start, a organizatorzy przyznali mu „dziką kartę”. Pierwszym rywalem Amerykanina będzie właśnie Majchrzak. Tenisiści ci nigdy wcześniej nie mieli okazji ze sobą zagrać.

Przed naszym zawodnikiem niezwykle trudne zadanie, gdyż środowy rywal jest z najwyższej tenisowej półki, szczególnie na tej nawierzchni. Polak nie jest jednak bez szans. Kluczem będzie utrzymywanie swojego podania i walka w gemach przy returnie. Isner cały czas szuka formy i odpowiedniego rytmu po kontuzji.

To spotkanie zaplanowano jako trzecie od godziny 17:00 czasu polskiego.

Sensacyjny pogromca Federera zakończył karierę

/ Szymon Adamski , źródło: własne / tennisworldusa.org, foto: AFP

Daniel Brands w wieku 31 lat postanowił zakończyć karierę. Kibice mogą go pamiętać z turnieju sprzed sześciu lat w Gstaad, kiedy niespodziewanie pokonał Rogera Federera. Przez ostatnie dwa sezony Niemiec próbował wrócić do rywalizacji na wysokim poziomie po kontuzji kolana. Niestety bezskutecznie.

Brands nigdy nie był pierwszoplanową postacią męskich rozgrywek, ale parę razy zrobiło się o nim głośno. Choćby w 2010 roku, kiedy zaskoczył chyba nawet samego siebie, docierając do 1/8 finału Wimbledonu po pokonaniu m.in. Nikołaja Dawidienki. Później jeszcze cztery razy zdołał wygrać z którymś z zawodników pierwszej dziesiątki. W 2013 roku sensacyjnie pokonał Rogera Federera w szwajcarskim Gstaad. Sam najwyżej był notowany na 51. miejscu.

W ostatnim czasie Brands mógł tylko pomarzyć o miejscu w pierwszej setce. Jego kariera wyhamowała w 2017 roku, kiedy doznał kontuzji kolana. Z tego powodu przez pół roku nie uczestniczył w zawodach. Powrót do szerokiej czołówki okazał się ponad jego siły. Na początku kwietnia był 166., ale teraz znowu spadł i jest klasyfikowany na 229. miejscu.

– Młodszy już nie będę. Myślę, że to właściwy moment, by powiedzieć ,,stop” zawodowej karierze i skupić się na nowych zadaniach – powiedział Niemiec. Następnie zdradził, że już w niedalekiej przyszłości widziałby się w roli trenera.

Krótka przygoda Kani. Przegrała z byłą partnerką

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Paula Kania nie będzie mile wspominać turnieju w Lozannie. Już w 1. rundzie gry podwójnej Polka i Rosjanka Natela Dzalamidze uległy 3:6, 2:6 Anastazjii Potapowej i Janie Sizikowej. Spotkanie trwało zaledwie godzinę i trzy minuty.

Nasza reprezentantka wybrała się do Lozanny z myślą o poprawieniu dorobku deblowego. Jeśli chodzi o singla, ranking pozwala jej wyłącznie na starty w cyklu ITF. Szybka porażka w turnieju gry podwójnej zakończyła więc krótką przygodę Kani w szwajcarskiej imprezie.

Polka wyszła na kort z trzema reprezentantkami Rosji. Po przeciwnej stronie siatki stanęła Jana Sizikowa, którą 26-letnia Polka zna bardzo dobrze. W obecnym sezonie sześciokrotnie tworzyły parę deblową. Tym razem współpracowały z innymi partnerkami. Kania z Natelą Dzalamidze, a Sizikowa z Anastazją Potapową.

Zaczęło się obiecująco, bo to polsko-rosyjski duet dwukrotnie wychodził w pierwszym secie na prowadzenie z przewagą przełamania. Od stanu 3:2 Kania i Dzalamidze przegrały jednak pięć gemów z rzędu. Druga partia nie przyniosła poprawy. Przeciwniczki, podobnie jak w poprzedniej odsłonie rywalizacji, trzy razy doprowadziły do przełamania. Ostatecznie Sizikowa i Potapowa zwyciężyły 6:3, 6:2.

Kolejnymi rywalkami Rosjanek będą reprezentantki gospodarzy – Ylena In-Albon i Conny Perrin. Szwajcarki, obdarzone przez organizatorów dzikimi kartami, sprawiły dużą niespodziankę w 1. rundzie i pokonały rozstawione z numerem dwa Timeę Bacsinszky (Szwajcaria) i Mihaelę Buzarnescu (Rumunia).

 


Wyniki

Mecz 1. rundy gry podwójnej:

A. Potopowa, J. Sizikowa (Rosja) – P. Kania, N. Dzalamidze (Polska, Rosja) 6:3, 6:2

Czas, start! Ruszyła walka o tytuł mistrza Polski

/ Michał Pochopień , źródło: własne, foto: Paweł i Piotr Rychter/Poznań Open

Mistrzostwa Polski w tenisie z roku na rok stają się coraz bardziej renomowaną imprezą. Wszystko za sprawą puli nagród, która sukcesywnie rośnie. W ubiegłym roku wyniosła już 100 tysięcy złotych, a na obecną edycję udało się zorganizować 40 tysięcy złotych więcej. Takie pieniądze są magnesem dla polskiej czołówki, która w mocnym składzie zameldowała się w Gliwicach. Za nimi do śląskiego miasta przybyły również ważne osobistości, takie jak: prezes Polskiego Związku Tenisa, Mirosław Skrzypczyński, kapitan reprezentacji występującej w Pucharze Federacji, Dawid Celt, czy szef wyszkolenia PZT, Radosław Chrzanowski.

Wtorek był pierwszym dniem podczas 93. Mistrzostw Polski w tenisie, w którym rozgrywano mecze w głównej drabince. Zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn do gry przystąpiły turniejowe „jedynki”, zgodnie wywalczając przepustki do drugiej rundy. Łatwo to nie przyszło Anastazji Szoszynie, która starcie z Joanną Zawadzką rozpoczęła od przegrania czterech gemów z rzędu. Zawodniczka UKS ACT Sport Tarnów nie tylko nie zdołała pójść za ciosem, ale również wpadła w – delikatnie mówiąc – poważny kryzys. Tak należy nazwać przegranie 10 gemów z rzędu. Kto wie, czy licznik nie wzrósłby do 12, gdyby nie jej niefortunny upadek przy stanie 4:6, 0:4. Zawadzka doznała kontuzji kolana, która uniemożliwiła jej dalszą grę.

Szoszyna zdawała sobie sprawę z tego, że nie najlepiej rozpoczęła ten mecz, ale swoją początkową dyspozycję tłumaczyła tym, iż w Gliwicach zameldowała się późnym wieczorem w poniedziałek. – Zaczęłam bardzo źle, potrzebowałam kilka gemów, aby się wgrać w ten mecz. Przez to, że do Gliwic przyjechałam w poniedziałek wieczorem, potrzebowałam trochę czasu, aby przyzwyczaić się do nawierzchni – zaczęła 21-latka, która skorzystała na problemach zdrowotnych Mai Chwalińskiej. Młodsza Polka z powodu kontuzji musiała wycofać się z Mistrzostw Polski, przez co „jedynka” pojawiła się właśnie przy nazwisku Szoszyny. Dla niej to nic nowego, bowiem już w poprzednich edycjach tej imprezy była najwyżej rozstawiona. – W sumie to nie pierwszy raz, kiedy gram w mistrzostwach jako najwyżej rozstawiona. Nie sprawia to mi żadnej różnicy. Każdy mecz jest inny i na każdy trzeba wyjść z jak najlepszym nastawieniem.

Jakichkolwiek problemów z wywalczeniem awansu do drugiej rundy nie miał Kacper Żuk, który w starciu z Janem Gałką ani razu nie stracił własnego podania i pokonał młodszego przeciwnika 6:4, 6:3. Natomiast niczym francuskie TGV ze swoim rywalem uporał się Michał Dembek. 21-latek potrzebował niespełna godzinę, aby rozgromić Yanna Wójcika 6:0, 6:1! Był to świetny mecz w jego wykonaniu, co zresztą zauważył sam zawodnik. Uważa, że jest w dobrej formie i chce to przekuć na niezły wynik w Gliwicach. – Przeciwnika znam bardzo dobrze. Często wspólnie trenujemy, dlatego wiedziałem, czego się spodziewać. Poszło to dosyć szybko, ale przecież o to chodzi. Od paru tygodni czuję, że jestem w dobrej formie i chciałbym to tutaj potwierdzić, więc obym zaszedł jak najdalej – powiedział po meczu Dembek.

O ile wtorkowa inauguracja nie opiewała w wiele szlagierowych spotkań, tak środa będzie w pełni napakowana ciekawymi starciami. Na kortach gliwickiego MZUK zaprezentują się przede wszystkim obrońcy tytułów – Maciej Rajski i Marta Leśniak. Do gry przystąpią również Michał Przysiężny, Daniel Michalski, Jan Zieliński, Piotr Matuszewski, Wojciech Marek, Daria Kuczer czy Stefania Rogozińska-Dzik. Czy może być lepsza zachęta do spędzenia wakacyjnej środy w Gliwicach?

Mistrzostwa Polski odbywają się w ramach Lotos PZT Polish Tour.

Premierowe zwycięstwo Majchrzaka

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Kamil Majchrzak odniósł pierwsze zwycięstwo w głównym cyklu ATP. Polak w pierwszej rundzie zawodów w Newport ograł w dwóch setach Alastaira Graya. Teraz zmierzy się z Johnem Isnerem.

Kamil Majchrzak w Newport po raz pierwszy dostał się do głównej drabinki turnieju ATP Tour bez konieczności rywalizacji w eliminacjach. Postanowił więc skorzystać z okazji i wrócić na korty trawiaste. Losowanie miał bardzo dobre, bo trafił na debiutującego na tym poziomie Alastaira Graya. Brytyjczyk jest studentem jednej z amerykańskich uczelni i nie jest nawet notowany w singlowym rankingu ATP.

Polak był więc faworytem i z tej roli wywiązał się bez zarzutu. W pierwszej partii od razu przejął kontrolę nad wydarzeniami na korcie i wyszedł na prowadzenie 3:0. Przewagę utrzymał do końca seta i zwyciężył dzięki temu 6:3.

W drugiej odsłonie niespodziewanie to Gray zaczął z wysokiego „C”. Brytyjczyk prowadził już 3:0 i na dodatek miał dwa break pointy na podwójne przełamanie. Majchrzak zdołał jednak wyjść z opresji. Najpierw utrzymał podanie, a potem od stanu 1:4 wygrał pięć kolejnych gemów i całe spotkanie – 6:3, 6:4.

W drugiej rundzie Polaka czekać już będzie zdecydowanie trudniejsze zadanie. Jego przeciwnikiem będzie najwyżej rozstawiony John Isner, który w Newport triumfował już trzykrotnie.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Kamil Majchrzak (Polska) – Alastair Gray (Wielka Brytania, WC) 6:3, 6:4

Problemy ze zdrowiem mnie zabijają

/ Szymon Adamski , źródło: własne / tennisworldusa.org, foto: AFP

Niepowodzeniem zakończyła się kolejna próba powrotu do rywalizacji Thanasiego Kokkinakisa. Co z tego, że Australijczyk wygrał trzy mecze w challengerze w Winnetce, skoro nie był w stanie stanąć do walki o finał. Od stycznia Kokkinakis nie zagrał ani jednego pełnego turnieju i przyznaje, że nie do końca radzi sobie z dręczącymi go problemami zdrowotnymi.

23-latek z Adelajdy to jeden z tych tenisistów, o których miejsce w rankingu nic nie mówi. Obecnie jest sklasyfikowany pod koniec drugiej setki. Na poziomie challengerów boją się go jednak wszyscy. Rywale wiedzą, że potencjał ma olbrzymi. Nie oddaje go nawet 69. miejsce – najwyższe w karierze, zajmowane już ponad cztery lata temu.

W trakcie ubiegłotygodniowego challengera w Winnetce tylko potwierdził powyższe słowa. Mimo że rozgrywał pierwsze zawody w grze singlowej od trzech miesięcy bez problemu dotarł do półfinału. Na kolejny mecz już jednak nie wyszedł. Nie pozwoliły mu na to problemy z klatką piersiową. – Przez pierwsze trzy mecze czułem się wspaniale, a ostatniej nocy znowu odczuwałem ból. Jestem przezorny, nie chcę dopuścić do sytuacji, kiedy z moim zdrowiem będzie naprawdę źle. Niestety muszę się wycofać – powiedział Kokkinakis. A wie co mówi, bo z powodu kontuzji stracił już cały 2016 rok. Później było niewiele lepiej.

– To frustrujące. Zabija moją psychikę – żalił się Australijczyk. Jednocześnie zaznaczył, że nie zamierza się poddawać i wierzy, że stan zdrowia pozwoli mu jeszcze kiedyś rywalizować z najlepszymi. Nie wiadomo jednak, kiedy podejmie kolejną próbę powrotu na zawodowe korty.

 

Dźoković utrzymał bezpieczną przewagę. Dwóch Rosjan w top 10

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Biorąc pod uwagę, że wczoraj skończył się jeden z największych turniejów w sezonie, ranking ATP wygląda dość nietypowo. Stawce wciąż przewodzi Novak Dźoković, a siedmiu kolejnych tenisistów również utrzymało swoje miejsca. Zyskali Rosjanie – Karen Chaczanow i Daniił Miedwiediew. 

Choć przez ostatnie dwa tygodnie wiele punktów można było zyskać i stracić, w pierwszej dziesiątce zestawienia najlepszych tenisistów świata niewiele się zmieniło. Novak Dźoković obronił tytuł na Wimbledonie i tym samym zachował bardzo bezpieczną (czyt. prawie 4,5 tysiąca punktów) przewagę nad drugim Rafaelem Nadalem i trzecim Rogerem Federerem. Dalej znajduje się grupa czterech zawodników (kolejno: Dominic Thiem, Alexander Zverev, Stefanos Tsitsipas, Kei Nishikori), pośród której różnice punktowe wynoszą co najwyżej 280 punktów. Nie będzie więc dużą niespodzianką, jeśli w najbliższym czasie dojdzie w niej do przetasowań i na przykład świetnie spisujący się w Wimbledonie Nishikori wyprzedzi przeżywającego ostatnio cięższe chwile Zvereva.

Z czołowej ,,10″ wypadł natomiast Kevin Anderson, zeszłoroczny finalista Wimbledonu. W tegorocznej edycji zawodów reprezentant RPA niespodziewanie uległ Guido Pelli już w 3. rundzie. Od dziś jest 11. rakietą świata. Jego miejsce zajął Daniił Miedwiediew, który po raz pierwszy w karierze awansował do elitarnego grona – na razie zajmuje dziesiąte miejsce. ,,Życiówki” poprawili też ósmy Karen Chaczanow i dziewiąty Fabio Fognini. Najlepsze rankingowe osiągnięcie wyrównał natomiast Roberto Bautista Agut. Trzynaste miejsce zajmował już pod koniec 2016 roku.

Jeśli chodzi o Polaków, to najwyżej notowany jest oczywiście Hubert Hurkacz. Polak awansował o cztery miejsca i obecnie jest 44. rakietą świata. Tuż za pierwszą setkę uplasował się Kamil Majchrzak. 23-latek z Piotrkowa Trybunalskiego przesunął się na 102. miejsce – najwyższe w karierze.

Do zmiany lidera doszło w rankingu deblistów. Miejscem zluzowanym przez Mike’a Bryana zgodnie podzielili się triumfatorzy Wimbledonu – Kolumbijczycy Juan Sebastian Cabal i Robert Farah. Łukasz Kubot zajmuje czwarte miejsce, tuż przed swoim partnerem deblowym, Marcelo Melo.