Strycova spełniła marzenia

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Barbora Strycova i Hsieh Su-Wei zwyciężyły w turnieju gry podwójnej na kortach All England Club. W finale pokonały Gabrielę Dabrowski i Xu Yifan. Czeszka zdobyła pierwszy tytuł wielkoszlemowy w karierze, dzięki czemu została również liderką klasyfikacji deblistek.

W pierwszej partii wyrównana walka toczyła się tylko na początku. Duet czesko-tajwański od stanu 1:2 wygrał pięć kolejnych gemów i pewnie objął prowadzenie 1:0 w meczu.

Druga odsłona spotkania rozpoczęła się od trzech przełamań z rzędu. Jako pierwsze podanie zdołały utrzymać Strycova i Hsieh, dzięki czemu wyszły na prowadzenie 3:1. Wypracowanej przewagi nie straciły już do końca meczu i 66 minutach walki mogły wznieść ręce w geście triumfu.

– O mój Boże, nie mam słów, żeby opisać to uczucie – przyznała na konferencji prasowej reprezentantka naszych południowych sąsiadów, która wystąpiła również w półfinale singla. – To wydaje się nierzeczywiste, ale równocześnie wspaniałe. Jestem niezwykle wdzięczna Su-Wei, że pomogła mi się wspiąć na pierwsze miejsce w rankingu. To naprawdę wspaniałe, bo postawiłam sobie taki cel na początku roku. Chciałam zostać numerem 1 na świecie. Czuję się jak w bajce, że udało mi się to właśnie teraz, podczas tego turnieju, w moim ulubionym miejscu. To były niesamowite dwa tygodnie, których nigdy nie zapomnę.


Wyniki

Finał debla:

S-W. Hsieh, B. Strycova (Tajwan, Czechy, 3) – G. Dabrowski, Y. Xu (Kanada, Chiny, 4) 6:2 6:4

Kerber poza Top 10, awanse Polek

/ Dominika Opala , źródło: własne , foto: AFP

Angelique Kerber nie obroniła tytułu na kortach Wimbledonu i wypadła z czołowej „dziesiątki” rankingu pierwszy raz od czerwca ubiegłego roku. Z kolei nowa zwyciężczyni Simona Halep awansowała na 4. pozycję.

Triumfatorka Wimbledonu 2018 Angelique Kerber nie obroniła tytułu, odpadając w drugiej rundzie turnieju. Tym samym Niemka spadła w najnowszym notowaniu o osiem miejsc i aktualnie plasuje się na 13. pozycji. „Angie” nie była tak nisko klasyfikowana od stycznia 2018 roku, kiedy to zajmowała 16. lokatę.

Z kolei Simona Halep, która sięgnęła w sobotę po pierwszy tytuł na kortach Wimbledonu, może cieszyć się także z awansu w rankingu. Rumunka skoczyła o trzy miejsca i obecnie jest czwartą tenisistką na świecie. Od trzeciej zawodniczki w zestawieniu, Karoliny Pliszkovej, dzielą ją 122 punkty. Liderką pozostała Ashleigh Barty, a wiceliderką Naomi Osaka.

Serena Williams, która drugi rok z rzędu przegrała w finale Wimbledonu, zanotowała niewielki awans. Z miejsca 10. wskoczyła na 9. Znacznie solidniejszym skokiem może pochwalić się natomiast jej rodaczka. 15-letnia Cori Gauff, która sensacyjnie dotarła do czwartej rundy Wimbledonu awansowała o 172 pozycje i zajmuje aktualnie 141. lokatę.

Jeśli chodzi o Polki, to powody do zadowolenia z pewnością ma Magda Linette. Poznanianka po świetnym występie w londyńskim szlemie ponownie została pierwszą rakietą Polski. Linette powędrowała w górę o 15 oczek i obecnie zajmuje 60. miejsce. Jedną lokatę za starszą koleżanką plasuje się Iga Świątek. Top 3 Polek zamyka Katarzyna Kawa na 196. pozycji (awans o 35 miejsc).

Kawał historii

/ Artur Rolak , źródło: własne, foto: AFP

Andrew Jarrett… Dwukrotnie miałem przyjemność współpracować z sędzią naczelnym The Championships, który po ostatnim wczorajszym finale zabrał swoje rzeczy z biurka i przekazał je Gerry’emu Armstrongowi. Spotkaliśmy się w Warszawie i Zielonej Górze, ale teraz porozmawiajmy o Wimbledonie.

Andrew Jarrett sprawował tę funkcję od 2006 roku. Można więc powiedzieć, że debiutował razem z Agnieszką Radwańską. Trafił na czasy, kiedy Wimbledon – nie tracąc nic z XIX-wiecznej spuścizny – z impetem wkroczył w stulecie XXI. To przecież osiem lat temu na Korcie Centralnym rozegrano pierwszy mecz pod dachem (Amelie Mauresmo – Dinara Safina), a od tego roku deszczoodporny jest także Kort Numer 1.

Zamykanie dachu nad Kortem Centralnym można wpleść także w historię polskiego tenisa. W 2013 roku Jerzy Janowicz, mimo sprzeciwu Andy’ego Murraya, przekonał Andrew Jarretta, że zrobiło się już zbyt ciemno, aby kontynuować mecz pod gołym niebem. Tak naprawdę jeszcze przed zapadnięciem zmroku zdążyliby machnąć całego seta (oświetlenie można włączyć dopiero po zasunięciu dachu).

Spytałem Andrew Jarretta, która z jego decyzji w ciągu tych 14 lat była najtrudniejsza. Odparł, że ta związana z finałem singla mężczyzn w 2012 roku. Prognozy mówiły o deszczu, więc przezornie zarządził zamknięcie dachu jeszcze przed rozpoczęciem meczu Rogera Federera z Andy’m Murrayem. – Żeby nie trzeba było go przerywać – uzasadnił. Chmury ominęły jednak Wimbledon. Zamiast deszczu na kort spadła fala krytyki na Jarretta. – Przynajmniej mieliście o czym pisać – dodał z właściwym sobie poczuciem humoru, za co grzecznie podziękowałem.

O złych wspomnieniach nie chciał mówić, bo jeszcze na to za wcześnie. O dobrych natomiast z przyjemnością. – W tej pracy najpiękniejsza jest chwila, kiedy przed finałem wychodzisz razem z zawodnikami na kort, rozglądasz się wokół i czujesz, że chociaż przez kilka minut jesteś częścią jednego z najwspanialszych widowisk sportowych na świecie – powiedział z nutką żalu w głosie. Żalu, że to już prawie koniec.

Pierwszy raz, jeśli ograniczymy się tylko do singla kobiet i mężczyzn, Andrew Jarrett doświadczył tego przed meczem Amelie Mauresmo – Justine Henin. Wczoraj wszedł na Kort Centralny w towarzystwie Rogera Federera i Novaka Dźokovicia. Wracając na swoje miejsce na trybunach, będzie miał prawo się wzruszyć.

Zapamiętajmy Andrew Jarretta jako tego sędziego naczelnego The Championships, pod którego rządami tytuły mistrzowskie zdobyli Urszula Radwańska, Łukasz Kubot i Iga Świątek. To piękny kawał historii polskiego tenisa.

Chan i Dodig zatrzymali „czarne konie”

/ Anna Niemiec , źródło: wimbledon.com, foto: AFP

Triumfatorami turnieju gry mieszanej na kortach All England Club zostali Latisha Chan i Ivan Dodig. Tajwanka i Chorwat pokonali Jelenę Ostapenko i Roberta Lindstedta i zdobyli wspólnie trzeci wielkoszlemowy tytuł.

Para rozstawiona z numerem 8 świetnie rozpoczęła spotkanie i szybko odskoczyła na 5:0. Łotyszka i Szwed zdołali odrobić stratę jednego „breaka”, ale na więcej rywale już im nie pozwolili.

Druga partia była bardziej wyrównana. O jej losach zadecydowało pojedyncze przełamanie, które duet tajwańsko-chorwacki zapisał na swoim koncie w ósmym gemie.

– To wspaniałe uczucie, dobrze się czujemy razem na korcie – powiedziała po meczu Chan. – Mamy niezwykle pozytywne wibracje na korcie i poza nim. Cały team bardzo nas wspiera. Jestem bardzo szczęśliwa, że tego dokonaliśmy. Oni oboje są szybcy i uderzają piłki bardzo mocno. Na szczęście mój partner bardzo dobrze serwuje, więc nie musiałam się dzisiaj martwić. Długo rozmawialiśmy przed meczem i byliśmy dobrze przygotowani do pojedynku z nimi.

– Myślę, że od Paryża mamy naprawdę dobrą serię – dodał Dodig. – Razem z Latishą czujemy się bardzo dobrze na korcie. Chemia między nami jest bardzo fajna. Zostaliśmy przyjaciółmi, a to jest bardzo ważne w sportach drużynowych.


Wyniki

Finał miksta

L. Chan, I. Dodig (Tajwan, Chorwacja, 8) – J. Ostapenko, R. Lindstedt (Łotwa, Szwecja) 6:2 6:3

Novak Dźoković: To prawie nierealne obronić dwie meczowe i wygrać

/ Dominika Opala , źródło: bbc.com /własne , foto: AFP

Novak Dźoković i Roger Federer rozegrali jeden z najbardziej dramatycznych finałów Wielkiego Szlema w historii. W piąty secie Serb obronił dwie piłki meczowe i to on ostatecznie sięgnął po tytuł.

– Jeśli nie był to najbardziej porywający i ekscytujący finał, w jakim kiedykolwiek brałem udział, to na pewno jeden z dwóch bądź trzech topowych w mojej karierze i to przeciwko jednemu z największych tenisistów w historii – podsumował Novak Dźoković w wywiadzie tuż po zdobyciu piątego tytułu na kortach Wimbledonu.

I trudno się z Serbem nie zgodzić. Tenisiści ci zafundowali kibicom prawdziwą ucztę i zagrali jeden z najlepszych finałów wielkoszlemowych. W pojedynku tym nie zabrakło dosłownie niczego. Były wymiany, które zapierały dech w piersiach i po których ręce same składały się do braw, były zwroty akcji i walka do samego końca. W piątym secie wydawało się, że Federer nie może wypuścić takiej okazji z rąk, ale kolejny raz przekonaliśmy się, jak nieprzewidywalny jest sport – Niestety w tego typu meczach jeden z zawodników musi przegrać. Oboje mieliśmy szanse. To prawie nierealne obronić dwie meczowe i wygrać – mówił z niedowierzaniem Dźoković, który ponownie mógł spełnić wielkie marzenie z dzieciństwa. – Kiedy byłem chłopcem … robiłem trofea z różnych materiałów w moim pokoju – dodał „Nole”. Oczywiście były to trofea z Wimbledonu.

Dla Rogera Federera ta porażka jest z pewnością bardzo bolesna. Był jeden punkt od 21. tytułu wielkoszlemowego – Nie wiem, co teraz czuję. To była niesamowita szansa i ją straciłem. Nie mogę w to uwierzyć, ale jest, jak jest – przyznał z rozczarowaniem Szwajcar.

Jednak dla tenisisty z Bazylei to nie koniec walki o kolejne triumfy – 37 lat to jeszcze nie koniec – powiedział z uśmiechem. – Mam nadzieję, że dam wielu ludziom wiarę, że można osiągać wiele. Dałem z siebie wszystko. To był wielki mecz – zakończył Federer.

Dźoković obronił dwa meczbole i zdobył piąty tytuł!

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: Własne, foto: AFP

Niesamowity finał Wimbledonu zakończony piątym triumfem Dźokovicia w Londynie! Po historycznym tie-breaku w piątym secie i obronieniu dwóch piłek mistrzowskich Serb pokonał Rogera Federera 7:6, 1:6, 7:6, 4:6, 13:12.

W finale singla mężczyzn spotkali się dwaj najwyżej rozstawieni zawodnicy w turnieju. Przed szansą na swój piąty triumf stanął lider rankingu ATP Novak Dźoković. O rekordowe dziewiąte zwycięstwo grał natomiast rozstawiony z „2” Roger Federer. Jak dotąd na wimbledońskich kortach w ich bezpośrednich pojedynkach 2-1 prowadził Serb. Wygrał on finałowe mecze w 2014 i 2015 roku. Przegrał natomiast w półfinale w 2012 roku.

W pierwszym secie spotkania gra była wyrównana, choć nieco pewniej wyglądał Federer. Dźoković miał spore problemy ze skutecznością swojego serwisu, lecz zdołał uchronić się przed przełamaniem. Doprowadził do tie-breaka, w którym błędy zaczął popełniać Szwajcar. Dźoković wykorzystał to, wygrywając tie-break 7:5.

Druga partia miała zupełnie inny przebieg. Serb popełniał jeszcze więcej błędów, jeszcze słabiej wyglądała jego forma serwisowa, a Federer znów swoją grę uspokoił. Dzięki temu Szwajcar doprowadził do wyrównania, tracąc po drodze tylko jednego gema.

Kolejna część spotkania przypominała pierwszą. Gra niespełna 38-letniego tenisisty wyglądała nieco lepiej, lecz nie miało to przełożenia na wynik. Szwajcar miał piłkę setową na 6:4 przy podaniu Dźokovicia. Serb zdołał się wybronić i doprowadził do kolejnego tie-breaka. Ten wyglądał bliźniaczo podobnie do poprzedniego. Federer popełniał proste błędy, a Dźoković się ich wystrzegał. Tym razem zwyciężył 7-4.

Pierwsze gemy czwartego seta były wyrównane. Dźoković zaczął nieco lepiej serwować, jednak nie na długo. Błędy wróciły i odkąd Federer przegrywał 1:2 wygrał cztery gemy z rzędu. Serwując na 6:2 został po raz pierwszy w tym spotkaniu przełamany, ale całej przewagi nie wypuścił z rąk. Wygrał seta 6:4 doprowadzając do decydującej partii.

Ostatni set był wojną nerwów. Dźoković miał trzy break-pointy na 3:1, lecz nie wykorzystał ich. Mimo to zdobył przewagę breaka. Nie zmarnował drugiej szansy, przełamując na 4:2. Federer się jednak nie poddał. Już po paru minutach zdołał wyrównać na 4:4. Później (znacznie później), to Szwajcar zdobył przewagę. Serwował na 9:7. Miał dwie piłki mistrzowskie, których nie wykorzystał. Dźoković wygrał tego gema. Federer miał dwa break-pointy na 12:11, ale Serb zdołał wygrać tego gema. O mistrzostwie zadecydował pierwszy w historii singla na Wimbledonie tie-break przy stanie 12:12 w piątym secie. Tak jak w poprzednich, tak i w tym tie-breaku znacznie lepiej zaprezentował się „Nole”. Zwyciężył 7-3, a chwilę później wyrwał źdźbło trawy z kortu i w geście triumfu się nim rozsmakował.


Wyniki

Novak Dźoković (Serbia, 1) – Roger Federer (Szwajcaria, 2) 7:6(5), 1:6, 7:6(4), 4:6, 13:12(3)

Majchrzak poznał rywali

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Amerykańska trawa w Newport będzie kolejnym przystankiem w tourze Kamila Majchrzaka. Polak poznał rywali. Już w drugiej rundzie może zagrać z turniejową „jedynką” Johnem Isnerem.

Po stosunkowo krótkiej przygodzie w Brunszwiku, Kamil Majchrzak przeniósł się już do Ameryki Pónocnej. Tam rozpoczyna granie od turnieju rangi ATP 250 w Newport na nawierzchni trawiastej. Rywalizacja w głównej drabince startuje się dziś o 17. Natomiast Piotrkowianin pierwszy mecz zagra jutro. A jego rywalem będzie anonimowy Alastair Gray. 21-letni Brytyjczyk dostał od organizatorów dziką kartę. W tym meczu faworyt może być tylko jeden.

Schody przed Majchrzakiem powinny zacząć się od drugiej rundy. Los nie był łaskawy i wtedy na drogę Polaka wystawia wieżowca z Greensboro. Rozstawiony z numerem jeden John Isner lubi grać w Newport. Wygrywał ten turniej w latach 2011, 2012 i 2017. Kolejna runda i kolejni potencjalni przeciwnicy to Bradley Klahn (rozstawiony z numerem 8), Denis Kudla lub finalista z 2017 roku Matthew Ebden.

W górnej części drabinki razem z Polakiem znaleźli się jeszcze m.in. Ugu Humbert (4) oraz Steve Johnson (5) – obrońca tytułu wywalczonego 365 dni temu.

Druga połowa drabinki także prezentuje się ciekawie i trudno wskazać faworytów. Zagrają w niej tacy tenisiści jak Adrian Mannarino (2), Jordan Thompson (3), Ivo Karlović (6) oraz Tennys Sandgren.

Rywalizacja w Newport potrwa do niedzieli, 21. lipca. Zwycięzca oprócz 250. punktów do rankingu zasili portfel o 76,5 tys. Dolarów.

Tseng i Sato najlepszymi studentami

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: Własne, foto: AFP

Zakończyły się zmagania tenisistów na Uniwersjadzie w Neapolu. W turniejach singlowych triumfowali Japonka Naho Sato i Chińczyk z Tajwanu Tseng Chun-hsin. Sato pokonała 6:4, 6:4 Emily Arbuthnott z Wielkiej Brytanii, a Tseng 6:7, 6:3, 6:1 Khomoyuna Sultanova z Uzbekistanu.

W zmaganiach kobiet zwyciężyła Japonka Naho Sato. Wicemistrzyni Młodzieżowych Igrzysk Olimpijskich w deblu, która w finale w Buenos Aires przegrała z Igą Świątek i Kają Juvan, podejmowała w Neapolu Emily Arbuthnott. Zwyciężyła z Brytyjką pewnie – 6:4, 6:4. Brązowe medale zdobyły Eudice Wong Chong z Hongkongu i Chompoothip Jundakate z Tajlandii, które odpadły w półfinałach.

U mężczyzn triumfował mistrz juniorskich Rolanda Garrosa i Wimbledonu sprzed roku Tseng Chun-hsin. Tajwańczyk, który jest jednym z najbardziej obiecujących tenisistów na świecie, w finale okazał się lepszy od Khomoyuna Sultanova z Uzbekistanu. Wygrał z nim 6:7(4), 6:3, 6:1. Warto przypomnieć, że w drugiej rundzie Tseng pokonał Dominika Nazaruka. Brązowe medale trafiły do Francuza Lucasa Poullaina, który w drugiej rundzie okazał się lepszy od Piotra Matuszewskiego i Rosjanina Iwana Gachowa.

W deblu kobiet najlepsze okazały się Guo Hanyu i Ye Qiuyu z Chin. W finale wygrały one 6:7(8), 6:2, [10:8] reprezentujące Tajwan Lee Pei-chi i Lee Ya-hsuan. Brązowe medale wywalczyły Kanaho Morisaki i Naho Sato z Japonii oraz Eudice Wong Chong i Maggie Ng z Hongkongu.

W grze podwójnej panów równych sobie nie mieli Uzbekowie Sanjar Faziev i Khomoyun Sultanov. W boju o złoto zwyciężyli 7:5, 4:6, [10:5] Koreańczyków z południa Honga Seong-chana i Shina San-huia. Trzecie miejsce zajęli Yuya Ito i Sho Shimabukuro z Japonii oraz Wu Hao i Xu Shuai z Chin.

Złote medale w mikście padły łupem Jany Sizikowej i Iwana Gachowa z Rosji. W finale wygrali oni z pogromcami Darii Kuczer i Piotra Matuszewskiego. Anastasia Zarycka i Dominik Kellovsky, bo o nich mowa, przegrali 6:4, 2:6, [8:10]. Na najniższym stopniu podium stanęli Ye Qiuyu i Wu Hao z Chin oraz Alice Robbe i Ronan Joncour z Francji.


Wyniki

Finał singla mężczyzn

Tseng Chun-hsin (Tajwan) – Khomoyun Sultanov (Uzbekistan) 6:7(4), 6:3, 6:1

Finał singla kobiet

Naho Sato (Japonia) – Emily Arbuthnott (Wielka Brytania) 6:4, 6:4

Finał debla mężczyzn

Sanjar Fanziev, Khomoyun Sultanov (Uzbekistan) – Hong Seong-chan, Shin San-hui (Korea Południowa) 7:5, 4:6, [10:5]

Finał debla kobiet

Guo Hanyu, Ye Qiuyu (Chiny) – Lee Pei-chi, Lee Ya-hsuan (Tajwan) 6:7(8), 6:2, [10:8]

Finał miksta

Jana Sizikowa, Iwan Gachow (Rosja) – Anastasia Zarycka, Dominik Kellovsky (Czechy) 4:6, 6:2, [10:8]

Dźoković po obronę, Federer po „oczko”

/ Jakub Karbownik , źródło: Własne, foto: AFP

Novak Dźoković i Roger Federer zagrają w ostatnim meczu drabinki turnieju męskiego Wimbledonu 2019. Stawką spotkania między obrońcą tytułu a ośmiokrotnym zwycięzcą trzeciej lewy Wielkiego Szlema będzie tytuł mistrzowski.

Po tym, jak Serenie Williams nie udało się w sobotnim finale odnieść zwycięstwa i wyrównać rekordu w liczbie wielkoszlemowych triumfów, dzień później najlepszy wynik wśród mężczyzn będzie chciał poprawić Roger Federer.  Na jego drodze stanie ten, który dwukrotnie w ostatnich latach pokonał go na londyńskiej trawie – Novak Dźoković.

Tegoroczna końcówka turnieju mężczyzn jest trochę jak u Hitchcocka – najpierw jest trzęsienie ziemi, a następnie napięcie tylko rośnie. W półfinale doszło do pełnego widowiskowych zagrań pojedynku między Rogerem Federerem a Rafaelem Nadalem. W niedzielnym finale tenisista z Bazylei spotka się z Novakiem Dźokoviciem. Serb jest drugim aktywnym tenisistą pod względem wygranych turniejów na londyńskiej trawie, ma ich cztery. Federer osiem.

Szwajcar i Serb to drugi najczęściej rywalizujący ze sobą duet w męskim tenisie. Niedzielne spotkanie będzie 48. meczem obu zawodników, w tym trzecim na trawie. Więcej spotkań między sobą rozegrali tylko Dźoković z Nadalem. Bilans pojedynków tenisisty zamieszkującego w Monte Carlo z reprezentantem Szwajcarii jest korzystny dla tego pierwszego. Faworyta jednak ciężko wskazać.

– Będzie podobnie jak w przypadku meczu z Rafą. Gdy grasz z kimś tak wiele razy, trudno o zaskoczenia. Na koniec tak naprawdę liczy się to, kto tego dnia był w lepszym stanie mentalnym, kto włożył więcej energii i był twardszy, kiedy to było potrzebne. W tenisie zawsze jest ktoś, kto jest trochę lepszy od rywala, bo w naszym sporcie nie ma remisów – odniósł się do czekającego go pojedynku Federer.

W przypadku wygranej Novak Dźoković zrówna się liczbą zwycięstw na londyńskiej trawie z Bjornem Borgiem i zbliży się do Pete’a Samprasa. Amerykanin siedmiokrotnie wznosił w górę Puchar dla zwycięzcy. Jeżeli po zwycięstwo sięgnie Federer, umocni się na fotelu lidera triumfatorów turniejów Wielkiego Szlema.

– Wszyscy wiemy, jak dobry jest Roger, a zwłaszcza tutaj. Trawa jest komplementarna z jego grą. To nie będzie pierwszy raz, kiedy zagram z nim na korcie centralnym Wimbledonu, więc mam już to doświadczenie. Dwa lata z rzędu grałem tu z nim w epickich finałach, dlatego wiem, czego się spodziewać. Zamierzam wyjść na kort i walczyć. To finał Wimbledonu, rodzaj meczu, o jakim marzyłem jako młody chłopak z rakietą tenisową. W równym stopniu będzie podekscytowany, jak i zdenerwowany. Ale właśnie po to pracowałem i chcę być w tej sytuacji. Zrobię, co w mojej mocy, aby to skontrolować i pokazać najlepszą grę. Mam szansę powalczyć o kolejne trofeum i zdecydowanie dam z siebie wszystko – zapowiadał walkę o końcowe zwycięstwo obrońca tytułu.

 

Deblowy finał marzeń! Triumf Kolumbijczyków

/ Michał Krogulec , źródło: własne, foto: AFP

Kolumbijczycy Juan Sebastian Cabal i Robert Farah zostali mistrzami Wimbledonu po epickim finale gry podwójnej zakończonym zwycięstwem nad Francuzami Edouardem Roger-Vasselinem i Nicolasem Mahutem 6:7(5), 7:6(5), 7:6(6), 6:7(5), 6:3! Kontynuuj czytanie „Deblowy finał marzeń! Triumf Kolumbijczyków”


Wyniki

WYNIK FINAŁU GRY PODWÓJNEJ MĘŻCZYZN:

J. S. Cabal, R. Farah (Kolumbia, 2) – N. Mahut, E. Roger-Vasselin (Francja, 11) 6:7(5), 7:6(5), 7:6(6), 6:7(5), 6:3