Roland Garros. Nadal i Halep faworytami bukmacherów

/ Redakcja , źródło: własne, foto: AFP

Bukmacherzy największe szasne na triumf w męskim singlu dają oczywiście Rafie Nadalowi. Kurs na zwycięstwo Hiszpana wynosi 2,15. Trudniej wytypować mistrzynię WTA. Tutaj faworytką jest Simona Halep.

Roland Garros, mączka a zatem na pierwszy plan wysuwa się Rafael Nadal. To właśnie Hiszpan jest według bukmachera Forbet głównym kandydatem do ostatecznego triumfu. Kurs na jego zwycięstwo wynosi 2,15. Drugi w kolejce jest Novak Dżoković z kursem 3,05 oraz mistrz US Open – Dominic Thiem (5,15). Później jest spora przerwa. I za wygrany szlem w Paryżu kolejnych można już dużo wygrać. Za postawioną złotówkę na Tsitsipasa można wygrać 27, 30 zł, na Zvereva i Miedwiediewa aż 40 zł.

Triumf Hurkacza jest oznaczony kursem 325, a Kamila Majchrzaka 975. Bukmacherzy najmniejsze szanse dają Yuichiemu Sugicie oraz Jegorowi Gierasimowi (kurs 1100).

Dużo ciekawsza jest sytuacja w gronie żeńskim. Tutaj Simona Halep jest największą faworytką w Paryżu. Ale kurs na Rumunkę jest wysoki i wynosi 3.90. Dalej mamy Garbinie Muguruzę (8.25). A w przedziale do 20 znajdują się jeszcze Victoria Azarenka, Serena Williams oraz Elina Switolina.

Iga Świątek i jej ewentualny tytuł wyceniany jest w Forbecie na 56 a Magdy Linette na 375. Najwyższe kursy wśród całego zestawu są przypisane Sharmie, Stojanović oraz Brengle.

To jednak są tylko kursy bukmacherów. Dopiero życie i paryskie korty zweryfikują, kto za dwa tygodnie będzie mistrzem Roland Garros. Początek zmagań już jutro od godziny 11.

Hamburg. Już tylko Rublow i Tsitsipas pozostali w walce o tytuł

/ Redakcja , źródło: https://www.atptour.com/, foto: AFP

Andriej Rublow pokonał w półfinale Caspera Ruuda w godzinę i dwadzieścia pięć minut. Jutro Rosjanin stanie do walki o obronę tytułu. A jego rywalem będzie Stefanos Tsitsipas.

Zapowiadało się emocjonująco, a skończyło bardzo szybko. Andriej Rublow nie dał żadnych szans Norwegowi. W obu setach Rosjanin szybko wypracowywał sobie przewagę z zapasem breaka. Ruud tylko raz dobrał się do serwisu rywala, ale to było zbyt mało. Po godzinie i dwudziestu pięciu minutach w finale zameldował się Rublow.

– To mój pierwszy raz, kiedy dwa lata z rzędu dotarłem do finału na tym samym turnieju – powiedział Rublow. – Na razie jest to dla mnie najbardziej wyjątkowy turniej. Zobaczymy, jak to będzie jutro – dodał.

Obecny sezon jest znakomity dla Rosjanina, wygrał aż 24 mecze przy tylko 6 porażkach. W cyklu ATP w 2020 roku tylko Novak Dżoković może pochwalić się większą liczbą zwycięstw – 31.

A już jutro o poprawę tego znakomitego bilansu Andriej Rublow powalczy w wielkim finale ze Stefanosem Tsitsipasem. Grek w drugim półfinale i trzysetowym boju pokonał Cristiana Garina. Problemy dla dla zawodnika z Europy urodził się w drugim secie, którego ostatecznie przegrał.

Dla Rublowa będzie to siódmy finał turnieju ATP. Do tej pory wygrał cztery tytuły. Tsitsipas zagra dwunasty mecz o najwyższą stawkę, z pięciu dotychczasowych wychodził zwycięsko.

 

 


Wyniki

Półfinały singla:

Stefanos Tsitsipas (Grecja, 2) – Cristian Garin (Chile) 7:5, 3:6, 6:4

Andriej Rublow (Rosja, 5) – Casper Ruud (Norwegia) 6:4, 6:2

 

Rafael Nadal: Przy takiej pogodzie piłki są jak kamienie

/ Natalia Kupsik , źródło: własne/www.bbc.com/www.tennisworldusa.org, foto: AFP

Tegorocznej edycji Roland Garros towarzyszą nietypowe dla tego turnieju warunki atmosferyczne. Rafael Nadal przyznaje, że negatywne tego konsekwencje doskwierają mu na korcie, ale nie zamierza rezygnować z walki o najwyższe cele.

Gdyby nie wybuch pandemii koronawirusa paryski Wielki Szlem rozpocząłby się pod koniec maja, a zakończył na początku czerwca. Globalny lockdown organizatorów zawodów zmusił jednak do poważnej zmiany planów, a rozgrywki osnute zostały jesienną aurą. 34-letni wicelider rankingu we wczorajszej wypowiedzi podkreślał, że panująca we Francji pogoda nie sprzyja jego zdaniem rywalizacji.

– Temperatura wynosi dziewięć stopni, a więc warunki są dosyć ekstremalne, jak na rozgrywanie turnieju na zewnątrz. Poza tym niemal codziennie ma padać, być zimno oraz wiać – powiedział Hiszpan – Piłki zachowują się tu zupełnie inaczej niż w poprzednich latach. Trenowałem nimi na gorącej Majorce i odbijały się ciężko oraz wolno. W Paryżu natomiast, przy takiej pogodzie piłki są jak kamienie i musimy się do tego dostosować. (…)Różnica pomiędzy pogodą tutaj, a tą w Rzymie jest z pewnością duża. Jest mi zimno. Czuję, że moje ciało musi się z tym trochę zmagać. Niemniej każdy z nas mierzy się z tym samym.

Mimo tego rodzaju uciążliwości Rafael Nadal jest bardzo zmotywowany i ma nadzieje na zdobycie na paryskiej mączce kolejnego, trzynastego już trofeum. – Jestem tu po to, by walczyć i grać na najwyższym poziomie intensywności. Będę trenować z odpowiednim nastawieniem tak, aby dać sobie szansę. To mój główny cel – zapewnia – Muszę pogodzić się z wyzwaniami i jak najlepiej się z nimi uporać. (…) Miałem dwie udane sesje treningowe w czwartek i piątek, i jestem dobrej myśli. Muszę patrzeć w przyszłość i dam z siebie wszystko.

Boris Becker ponownie w sądzie. Grozi mu do 7 lat więzienia

/ Jakub Karbownik , źródło: Własne/www.tennisworldusa.org, foto: AFP

Boris Becker ponownie zawitał do londyńskiego sądu. Były znakomity tenisista ma problemy z powodu ukrywania faktycznego stanu posiadanego majątku.

Były lider rankingu ATP i sześciokrotny mistrz wielkoszlemowy w trakcie tenisowej kariery zarobił ponad 25 milionów dolarów. Mimo to w 2017 roku sąd w stolicy Anglii ogłosił niemieckiego tenisistę bankrutem. Becker nie był w stanie spłacić zobowiązań wobec swych wierzycieli. Z tego powodu przeznaczył na licytacje tenisowe pamiątki.

Teraz sąd powrócił do sprawy sprzed trzech lat. Tym razem będzie rozpoznawany problem ukrywania przez byłego niemieckiego tenisistę faktycznego stanu majątku. Jak donoszą brytyjskie media, Beckerowi postawiono dziewiętnaście zarzutów. Mieszkający na co dzień w Londynie niemiecki mistrz nie przyznaje się do winy.

W sprawie, której rozpatrywanie rozpocznie się 22 października, byłemu trenerowi Novaka Dżokovicia grozi do siedmiu lat więzienia. Sam Becker jednak uspokaja.

– Uznaję się za niewinnego do czasu udowodnienia mi winy! Zaprzeczam zarzutom przeciwko sobie i będę się bronić wszelkimi środkami prawnymi! Wierzę w brytyjski system prawny i jego pracowników! Mój zespół we właściwym czasie udowodni moją niewinność – napisał na Twitterze Becker.

Strasburg. Rybakina po raz trzeci lub Switolina po raz piętnasty

/ Jakub Karbownik , źródło: Własne/www.wtatennis.com, foto: AFP

Jelena Rybakina w niedzielnym finale powalczy z Elina Switoliną. Będzie to piąty tegoroczny finał kazachskiej tenisistki. 

Nim nastała pandemia COVID-19, urodzona w Moskwie tenisistka doszła w 2020 roku do czterech finałów imprez głównego cyklu. Sięgnęła w nich po jeden tytuł mistrzowski. W niedzielę Rybakina powalczy w kolejnym meczu o tytuł, a wszystko po tym, jak w dwóch setach pokonała Nao Hibino. Tym samym zakończył się zwycięski marsz tenisistki, która po drodze do pierwszego w karierze półfinału turnieju rozgrywanego na mączce pokonała dwie mistrzynie wielkoszlemowe – Sloane Stephens i Jelenę Ostapenko.

Finałową rywalką Rybakiny będzie Elina Switolina, która w półfinale po niemal dwóch godzinach walki pokonała Aryna Sabałenkę. Białorusinka miała o tyle utrudnione zadanie, że w sobotę musiała wychodzić na kort dwukrotnie. Najpierw by dokończyć mecz, który dzień wcześniej został przerwany w drugim secie z powodu deszczu. Następnie by zmierzyć się w meczu 1/2 finału. W tym drugim popełniła aż 39 niewymuszonych błędów i nie wykorzystała okazji do szóstej wygranej z zawodniczką notowaną w top 5 rankingu WTA.

– Zdobycie tytułu to cel z jakim rozpoczyna się każdy turniej. Każdy taki mecz to święto, więc starasz się zaprezentować w nim z jak najlepszej strony. Nie inaczej będzie teraz. Już się nie mogę doczekać decydującego meczu – powiedziała po awansie do finału Switolina.

Ukrainka stanie przed szansą na piętnasty tytuł mistrzowski w imprezie głównego cyklu. Z kolei jej rywalka ma na koncie dwa wygrane turnieje. Będzie to pierwsze spotkanie obu tenisistek.

 


Wyniki

Półfinały singla:

Elina Switolina (Ukraina, 2) – Aryna Sabałenka (Białoruś, 4) 6:2, 4:6, 6:4

Jelena Rybakina (Kazachstan, 5) – Nao Hibino (Japonia) 6:3, 6:4

Hamburg. Rublow blisko powtórki z 2019 roku

/ Redakcja , źródło: https://www.atptour.com/, foto: AFP

Andriej Rublow wykonał kolejny krok w kierunku finału, w którym rok temu dopiero musiał uznać wyższość Basilaszwiliego. Dziś Rosjanin pokonał Roberto Baustista Aguta 6:2, 7:5. Awans wywalczyli także Tsitsipas, Ruud i Garin.

Rok temu Rublow szedł jak burza i dopiero w finale podczas turnieju w Hamburgu przegrał z Nikolozem Basilaszwilim. Wówczas Gruzin był w wielkiej formie. Teraz gra bardzo słabo. Natomiast Rosjanin znów jest mocny w niemieckim turnieju. Dziś w godzinę i trzydzieści minut poradził sobie z Roberto Bautista Agutem. Na szczególną uwagę zasługuje 30 wygrywających uderzeń Rosjanina.

W półfinale Rublow zagra z Casperem Ruudem. Ugo Humbert postawił się dziś Norwegowi, ale ostatecznie był w stanie wygrać tylko honorowego seta.

Drugi raz przygodę z turniejem w Hamburgu zakończył Alexander Bublik. Już w drugiej rundzie eliminacji przegrał z Tommym Paulem w dwóch setach. Później wszedł do głównej drabinki jako szczęśliwy przegrany. A tam dość łatwo ogrywał Alberta Ramosa i Felixa Auger-Aliassime’a. Dopiero dziś zatrzymał się na pojedynku z Cristianem Garinem. Chilijczyk to rewelacja ostatnich turniejów na mączce. Dziś strata seta przez zawodnika z Ameryki Południowej była już małą niespodzianką.

Jutro w walce o finał zapowiada się pasjonująca walka Garina ze Stefanosem Tsitsipasem. Grak ograł dziś Duszana Lajovicia.

– To był idealny dzień, słoneczny, dobrzy ludzie, dobra atmosfera i dobra mączka – powiedział Tsitsipas. – Duszan jest trudnym przeciwnikiem do gry na tej nawierzchni. Gra z dużą rotacją i zmienia często uderzenia. Myślę, że aby wygrać musiałem dzisiaj zrobić coś ekstra. Będę dalej ciężko pracował – dodał.

 

 


Wyniki

Ćwierćfinały singla:

Stefanos Tsitsipas (Grecja, 2) – Duszan Lajović (Serbia) 7:6(5), 6:2

Andriej Rublow (Rosja, 5) – Roberto Bautista Agut (Hiszpania, 4) 6:2, 7:5

Casper Ruud (Norwegia) – Ugo Humbert (Francja) 7:5, 3:6, 6:1

Cristian Garin (Chile) – Alexander Bublik (Kazachstan, LL) 3:6, 6:4, 6:4

Roland Garros. Jak radzą sobie po przerwie rywale Polaków?

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: własne, foto: AFP

W czwartek Magda Linette, Iga Świątek, Hubert Hurkacz i Kamil Majchrzak poznali swoich rywali w pierwszej rundzie tegorocznego Roland Garros. Jak spisują się ich przeciwnicy po spowodowanej pandemią przerwie? Sprawdźmy.

Tennys Sandgren

Hubert Hurkacz rozpocznie turniej od pojedynku z Amerykaninem Tennysem Sandgrenem. Po wznowieniu rywalizacji 48. zawodnik rankingu ATP spisuje się raczej na poziomie do jakiego przyzwyczaił kibiców. Podczas turnieju Western & Southern Open w Nowym Jorku odpadł w trzeciej rundzie, przegrywając z Novakiem Dżokoviciem. Wcześniej zdołał wyeliminować Lorenzo Sonego i, dość niespodziewanie, Felixa Augera-Aliassime. W US Open nie miał szczęścia w losowaniu. W pierwszej rundzie trafił na Roberto Bautistę Aguta i w trzech setach przegrał z Hiszpanem. Zawiódł nieco w Rzymie, gdzie po przejściu kwalifikacji w pierwszej rundzie uległ Salvatoremu Caruso. W Hamburgu również pożegnał się z rywalizacją po pierwszym meczu w drabince głównej, jednak tym razem inny rezultat byłby sensacją, gdyż jego rywalem był Andriej Rublow.

 

Karen Chaczanow

Z rozstawionym w Paryżu z numerem 15. Karenem Chaczanowem zmierzy się Kamil Majchrzak. Rosjanin wydaje się być w przyzwoitej, acz zdecydowanie nie najlepszej, dyspozycji. W Western & Southern Open pożegnał się z rywalizacją w trzeciej rundzie. Pokonał Aleksandra Bublika i Pablo Carreno Bustę, ale uległ Robertowi Bautiście Agutowi. Dwa mecze wygrał także w US Open. Poradził sobie z Jannikiem Sinnerem i Andriejem Kuzniecowem, ale dość nieoczekiwanie uległ Alexowi de Minaurowi. Zdecydowanie nie powiodło mu się w Rzymie. Już w pierwszej rundzie przegrał ze znakomicie dysponowanym w stolicy Włoch Casperem Ruudem. W Hamburgu pokonał w pierwszym meczu Jana-Lennarda Stuffa, ale w drugiej rundzie nadzwyczaj łatwo poległ z Dusanem Lajoviciem.

Leylah Fernandez

Rywalką Magdy Linette będzie w Paryżu utalentowana 18-letnia Kanadyjka Leylah Fernandez. Dopiero pierwsze kroki stawia ona w cyklu WTA, ale radzi sobie coraz śmielej. W Western & Southern Open przebrnęła przez kwalifikacje, lecz nie sprostała w pierwszej rundzie Ons Jabeur. W US Open zdołała pokonać doświadczoną Werę Zwonariewą. Z Sofią Kenin w drugiej rundzie też pokazała się z niezłej strony, jednak musiała uznać wyższość Amerykanki. W Rzymie już w pierwszej rundzie kwalifikacji uległa Szwajcarce Stefanie Vogele.

Marketa Vondrousova

Iga Świątek natomiast stanie naprzeciw zeszłorocznej finalistki Roland Garros. Marketa Vondrousova po paryskim sukcesie nie osiągała już tak dobrych wyników, pauzowała również przez kontuzje, ale zdaje się, że właśnie wraca do wielkiej formy. O ile nowojorskie turnieje nie były dla niej udane – w Western & Southern Open już w pierwszej rundzie uległa Laurze Siegemund, a w US Open po pokonaniu Greet Minnen nie sprostała Aleksandrze Sasnowicz – o tyle w Rzymie spisała się znakomicie. Dopiero w półfinale pokonała ją Karolina Pliszkova. Wcześniej Vondrousova eliminowała Misaki Doi, Arantxę Rus, Polonę Hercog i – imponującym wynikiem 6:3, 6:0 – Elinę Switolinę.

Historia jak z ekwadorskiej bajki

/ Szymon Adamski , źródło: własne / https://www.rolandgarros.com/en-us/article/gomez-reignites-rg-family-connection-three-decades-later, foto: AFP

,,Nigdy nie jest za późno” – zdjęcie opatrzone taki opisem opublikował po ostatnim spotkaniu Emilio Gomez. Mimo że turniej główny Roland Garros jeszcze się nie rozpoczął, 28-letni Ekwadorczyk zdążył już napisać jedną z najpiękniejszych historii tegorocznej edycji. Na kortach, na których 30 lat temu sensacyjne zwycięstwo odniósł jego ojciec, spełnił największe marzenie. 

Emilio jest świetnym tenisistą jak na warunki ekwadorskie, wyprzedza wszystkich rodaków w rankingu ATP, ale w międzynarodowej stawce znaczy niewiele. Większość kibiców o nim nie słyszała. Nie było jak im się przedstawić. Zmagania na poziomie turniejów ITF Futures śledzi garstka osób, z tego część tylko po to, by sprawdzić, czy mieli danego dnia szczęście i czy wszedł im kupon. Przyjazny bukmacherom światek nie jest tak samo urokliwy dla jego głównych bohaterów. Tenisiści chcą jak najszybciej się z niego wydostać, najpierw na poziom challengerów, później – jeśli tylko starczy pieniędzy, talentu, wytrwałości – jeszcze wyżej.

Gomez pierwszy odcinek tej drogi pokonywał wolno, nie był w stanie grać tydzień w tydzień w challengerach, osiągał za słabe wyniki. Do tej pory ma zresztą więcej porażek niż zwycięstw na tym poziomie. Do drugiej setki rankingu ATP awansował dopiero w kwietniu ubiegłego roku – jako 27-latek. Niejeden poddałby się wcześniej. Gomez też był zresztą bliski podjęcia decyzji o zakończeniu kariery. Po serii rozczarowujących wyników w 2018 roku (w 13 kolejnych turniejach tylko raz przeszedł przez pierwszą rundę turnieju głównego) uznał, że daje sobie ostatnią szansę i zagra w dwóch imprezach ITF w Ekwadorze. Spisał się świetnie, zdobył cztery puchary, bo do zwycięstw w singlu dołożył też wygrane w grze podwójnej z Amerykaninem Jordim Arconadą.

– Miałem wtedy młotek i gwóźdź i byłem gotowy do zawieszenia rakiety na ścianie – obrazowo wspomina Gomez. – Powiedziałem sobie: „To moja ostatnia szansa” i wygrałem oba turnieje, zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. Dało mi to rozmach i moja kariera wciąż trwała – dodaje Ekwadorczyk. Po wspomnianych wydarzeniach zadzwonił do rodziców i podziękował im za to, że zawsze w niego w wierzyli.

Przeciwwagą okazywanego wsparcia były wyniki ojca. Andres Gomez to legenda ekwadorskiego tenisa. W 1990 roku sprawił olbrzymią niespodziankę, docierając do finału Roland Garros i pokonując w nim Andre Agassiego. Był już wtedy w dość zaawansowanym jak na sportowca wieku, zbliżał się do trzydziestki. Podobnie jak Emilio, przed największym osiągnięciem walczył z myślami o zakończeniu kariery. Skala sukcesów Emilio i Andresa jest zupełnie inna, ale miejsce wydarzeń i okoliczność przedłużenia walki o własne marzenia sprawiają, że historia staje się jeszcze piękniejsza.

Kiedy Andres wygrywał paryskiego szlema, Emilia nie było jeszcze na świecie. Niespodziewany triumfator już wtedy opiekował się jednak starszym z rodzeństwa Juanem-Andresem. Popularne są historie o tym, jak małżeństwo Gomezów miało problemy ze znalezieniem opiekunki do dziecka w tamtym czasie. Andres musiał znaleźć złoty środek pomiędzy zrelaksowaniem się przed najważniejszymi meczami w karierze a opieką nad rozbrykanym i nierozumiejącym powagi sytuacji 3-latkiem.

– Widziałem mecz mojego taty z Agassim, widziałem piłkę meczową i widziałem, jak świętował. Myślę, że dziś wieczorem czułem te same emocje – dzielił się wrażeniami Emilio, po tym jak po raz pierwszy w karierze awansował do turnieju głównego imprezy wielkoszlemowej. – Niektórzy mogą powiedzieć, że przeszedłem tylko kwalifikacje, ale nie mają taty, który wygrał Roland Garros. Nie odczuwają takiej presji – mówił szczęśliwy po meczu.

Emilio szybko zwrócił na siebie uwagę, ponieważ już w 1. rundzie kwalifikacji pokonał rozstawionego z numerem 1 Thiago Seybotha Wilda. Dał sygnał, że przyjechał do Paryża dobrze przygotowany. W drugiej rundzie okazał się lepszy od Filipa Horansky’ego ze Słowacji, mimo że w decydującym secie przegrywał ze stratą przełamania. Wszystko zmierzało w dobrym kierunku, ale na drodze do szczęścia mogły stanąć problemy ze zdrowiem.

Przed meczem z Dmitrijem Popko w trzeciej rundzie kwalifikacji Gomez zmagał się z bólem pleców. W trakcie pojedynku problemy nie ustąpiły, ale podekscytowanie było tak duże, że Emilio na nie nie zważał. – To niesamowite. Nie sądzę, że uda mi się szybko zasnąć.  Nie wiedziałem nawet, czy uda mi się zakończyć mecz. Tak bardzo chciałem być jednak w drabince głównej, że w pewnym momencie zapomniałem o bólu i dałem z siebie wszystko – opowiadał wniebowzięty Gomez.

Gdyby pojedynek z Popko był filmem, to bez wątpienia zaklasyfikowano by go jako dreszczowiec. W decydującym secie Ekwadorczyk przegrywał już 0:3 i 0-30. Później odrobił straty, ale przy stanie 4:5 sytuacja znów wymknęła mu się spod kontroli i musiał bronić dwóch piłek meczowych. Niewykorzystane okazje lubią się mścić? To prawda, ale zemścić mogły się również na Gomezie. 28-latek serwował na mecz przy stanie 6:5, ale nie dał rady. Dramaturgii dopełniły trzy przerwy spowodowane opadami deszcze. Gdyby pojedynek trwał kilka minut dłużej, zostałby przerwany raz jeszcze. W rzęsistym deszczu Popko umyślnie popełnił jednak podwójny błąd serwisowy, ponieważ strata wydała mu się zbyt duża. Gomez wygrał w tie-breaku 7-1, ale wybuchu radości nie było. Początkowo nie dotarło do niego, czego dokonał.

– Kiedy sędzia powiedział ,,gem, set, mecz” nawet nie zareagowałem, byłem oszołomiony. Przytuliłam mojego trenera, trenera fitness, z którym kiedyś współpracowałem i przyjaciela. Kiedy wróciliśmy do szatni, zacząłem płakać jak dziecko. Jestem naprawdę emocjonalny, pierwszy raz dostałem się do turnieju głównego Wielkiego Szlema, na dodatek w szczególnym miejscu. Od razu zadzwoniłem do mamy, ona wie, co wycierpiałem, żeby się tu dostać. Z tatą porozmawiam, kiedy będę spokojniejszy. Myśląc o tym, jak prawie zakończyłem karierę, skąd pochodzę, doceniłem, że spełniłem swoje marzenie, by zagrać w Wielkim Szlemie – powiedział Gomez.

Ta piękna historia wciąż trwa. Pozostawione dla kwalifikantów luki w turniejowej drabince znajdowały się w takich miejscach, że w drugiej rundzie możliwy był mecz Gomeza z Rafaelem Nadalem lub Dominikiem Thiemem. – Chciałbym zagrać z którymś z największych zawodników na korcie Phillipe-Chatrier lub Suzanne-Lenglen, to byłoby niesamowite – wyznał Gomez.

Ostatecznie trafił w inne miejsce, ale szansa na występ na jednym z największych kortów wciąż jest. W pierwszej rundzie zagra z mistrzem Włoch Lorenzo Sonego. Nie będzie faworytem tego spotkania, ale sportem interesowaliby się wyłącznie najwięksi nudziarze, gdyby zawsze wygrywali faworyci. W drugiej rundzie może już czekać natomiast na niego Gael Monfils. Najwyżej notowany francuski tenisista i syn mistrza sprzed 30 lat – czy nie dla takich zestawień paryżanie odrestaurowali kort centralny?

Hamburg. Godzina i pod prysznic

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: Andrzej Gliniak / Tenisklub

Korty w Hamburgu nie były tym razem łaskawe dla Łukasza Kubota i jego partnera deblowego Marcelo Melo. Polsko-Brazylijski debel w walce o półfinał po słabym meczu przegrał z duetem John Peers / MichaelVenus 1:6, 2:6. 

Korespondencja z Hambuega, Andrzej Gliniak

Spotkanie z udziałem Kubota i Melo trwało dokładnie godzinę. Sprawy potoczyły się bardzo szybko i niestety w niekorzystnym kierunku. W turnieju European Open nie mamy już żadnego reprezentanta. Sam mecz był z gatunku tych, o których nasz reprezentant będzie chciał jak najszybciej zapomnieć.

Tenisowa uczta odbyła się znacznie wcześniej. Na korcie centralnym Grek Stefanos Tsitsipas, jeden z faworytów imprezy, grał z Pablo Cuevasem, legendą z Urugwaju. Zawodnicy raz za razem popisywali się bardzo dobrymi akcjami a 34-letni Cuevas wcale nie ustępował kondycyjnie swojemu 12 lat młodszemu przeciwnikowi. Obaj zawodnicy do stanu 5:5 w pierwszej partii szli gem za gem. Kilka minut wcześniej Cuevas miał cztery break-pointy, które mogły okazać się małymi setbolami. Urugwajczyk nie wykorzystał jednak okazji a przy wyniku 5:6 błyskawicznie stracił swój serwis. W drugim secie Tsitsipas raz przełamał swojego rywala i wygrał cały mecz 7:5, 6:4. W walce o półfinał turniejowa ,,dwójka” zagra z Duszanem Lajoviciem. Serb pewnie pokonał Karena Chaczanowa 6:1, 6:2.

Bardzo dobrą dyspozycję na kortach ziemnych potwierdził Casper Ruud. Młody Norweg udowodnił, że jest jednym z najlepszych tenisistów świata na mączce i zdecydowanie pokonał Fabio Fogniniego z Włoch 6:3, 6:3. W ćwierćfinale skrzyżuje rakiety z Ugo Humbertem. Francuz wygrał z Jirim Veselym 6:4, 6:3. Awans do najlepszej ósemki imprezy rangi ATP 500 to jak do tej pory jeden z największych sukcesów 22-latka z Metz.

W tym roku, ze względu na pandemię, liczba oglądających mecze na dużym , mogącym pomieścić 10 tysięcy kibiców stadionie tenisiowym Rothenbaum jest bardzo ograniczona. Pojedynki tenisistów ogląda nieco ponad tysiąc osób, a boczne korty są całkowicie zamknięte dla fanów.

Z Hamburga, Andrzej Gliniak

Roland Garros. Pojedynek dawnych mistrzów w 1. rundzie

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Do rozpoczęcia Roland Garros jeszcze trochę czasu pozostało, ale skoro organizatorzy przeprowadzili losowanie, warto przyjrzeć się najciekawszym zestawieniom pierwszej rundy. Wzrok przykuwają przede wszystkim pojedynki mistrzów wielkoszlemowych: Stana Wawrinki z Andym Murray’em i Dominika Thiema z Marinem Cziliciem. 

Murray i Wawrinka po raz trzeci zagrają ze sobą w paryskim szlemie. O klasie obydwu zawodników świadczy fakt, że poprzednie dwa pojedynki rozegrali na etapie półfinałów. W 2016 roku wygrał Szkot, rok później zrewanżował mu się Szwajcar. Później w Roland Garros nie mogli się już spotkać, ponieważ Murray za każdym razem rezygnował z przyjazdu do Paryża z powodu problemów zdrowotnych. Po operacji biodra i żmudnej rehabilitacji brał udział jednak w innych imprezach. Do jego najmilszych wspomnień na pewno zalicza się zeszłoroczny turniej w Anwerpii. To jak dotąd jedyny turniej, który udało mu się wygrać po wspomnianych problemach ze zdrowiem. W finale zawodów w Antwerpii pokonał właśnie Stana Wawrinkę.

Do tej pory Murray i Wawrinka grali ze sobą 20 razy. Więcej powodów do radości miał na razie Brytyjczyk, który wygrał 12 z tych pojedynków. Obaj zawodnicy należą do wąskiej, bo liczącej zaledwie 6 osób, grupy uczestników tegorocznej edycji Roland Garros, która zna smak zwycięstwa w turnieju wielkoszlemowym.

Co ciekawe, w pierwszej rundzie utworzyła się jeszcze jedna para mistrzów wielkoszlemowych. Dominic Thiem zagra bowiem z Marinem Cziliciem. Dla Austriaka będzie to pierwszy występ od finału US Open, w którym pokonał Alexandera Zvereva i osiągnął życiowy sukces. Pewną zagadką jest to, jak poradzi sobie ze zmianą nawierzchni. Trzy mecze na ,,clayu” zdążył rozegrać natomiast Czilić, jednak on zawsze preferował szybsze podłoża. To nie przypadek, że z 18 trofeów wywalczonych w karierze, tylko dwa podniósł z kortów ziemnych. W Roland Garros najdalej dotarł do ćwierćfinału (2017-2018). Z kolei Thiem w każdej z czterech ostatnich edycji docierał co najmniej do półfinału.

Dwaj pozostali mistrzowie wielkoszlemowi, którzy staną na starcie Roland Garros, to Novak Dżoković i Rafael Nadal. Serb rozpocznie zmagania w Paryżu od pojedynku ze Szwedem Mikaelem Ymerem, uczestnikiem zeszłorocznych finałów ATP Next Gen. Z kolei Hiszpan spotka się z Białorusinem Jegorem Gerasimowem. Do tej pory Białorusin był bardzo skuteczny w pierwszych rundach turniejów wielkoszlemowych. Grał w nich trzy razy i za każdym razem przechodził dalej. Nigdy nie miał jednak tak wysoko zawieszonej poprzeczki.

Poniżej wyróżniliśmy osiem meczów 1. rundy turnieju mężczyzn, którym – naszym zdaniem – warto się przyjrzeć.

Najciekawsze mecze 1. rundy w turnieju mężczyzn:

Novak Dżoković (Serbia, 1) – Mikael Ymer (Szwecja)

Roberto Bautista Agut (Hiszpania, 10) – Richard Gasquet (Francja)

Denis Shapovalov (Kanada, 9) – Gilles Simon (Francja)

Jaume Munar (Hiszpania) – Stefanos Tsitsipas (Grecja, 5)

Gael Monfils (Francja, 8) – Aleksandr Bublik (Kazachstan)

Andy Murray (Wielka Brytania) – Stan Wawrinka (Szwajcaria, 16)

Dominic Thiem (Austria, 3) – Marin Czilić (Chorwacja)

Rafael Nadal (Hiszpania, 2) – Jegor Gerasimow (Białoruś)

 

Ciekawych zestawień nie brakuje też w drabince turnieju kobiet. Polskich kibiców interesować będzie przede wszystkim pojedynek Igi Świątek z Marketą Vondrouszovą, który również poza granicami Polski i Czech powinien cieszyć się dużą popularnością. Wystąpi w nim przecież finalistka zeszłorocznej edycji Roland Garros i jedna z najzdolniejszych zawodniczek młodego pokolenia – trudno o ciekawszy dobór rywalek na tak wczesnym etapie rywalizacji.

W tej samej ćwiartce co Polka i Czeszka znalazły się jeszcze Johanna Konta i Swietłana Kuzniecowa. Je również czekają duże wyzwania. Brytyjka dopiero rok temu wygrała pierwszy mecz w paryskim szlemie, ale tak się rozochociła, że doszła aż do półfinału. Tamtym występ udowodniła wszystkim, że na każdej nawierzchni jest niezwykle groźną przeciwniczką. Niebawem na własnej skórze będzie się mogła o tym przekonać Cori Gauff. Złote dziecko amerykańskiego tenisa już po raz piąty wystartuje w imprezie wielkoszlemowej, a ma przecież dopiero 16 lat. W zakończonym w poniedziałek turnieju w Rzymie Amerykanka ugrała seta w starciu z późniejszą finalistką, Garbine Muguruzą.

Z kolei wspomniana Kuzniecowa, mistrzyni  Roland Garros z 2009 roku, zagra z rodaczką Anastazją Pawluczenkową. Obie znają się doskonale. W zawodowych turniejach grały już ze sobą dziewięć razy. Sześć z tych meczów wygrała Kuzniecowa.

 

Najciekawsze mecze 1. rundy w turnieju kobiet:

Iga Świątek (Polska) – Marketa Vondrouszova (Czechy, 15)

Johanna Konta (Wielka Brytania, 9) – Cori Gauff (USA)

Swietłana Kuzniecowa (Rosja, 28) – Anastazja Pawliuczenkowa (Rosja)

Anett Kontaveit (Estonia, 17)  – Caroline Garcia (Francja)

Wiktoria Azarenka (Białoruś, 10) – Danka Kovinić (Czarnogóra)

Sofia Kenin (USA, 4) – Liudmiła Samsonowa (Rosja)

Petra Kvitova (Czechy, 7) – Oceane Dodin (Francja)

Angelique Kerber (Niemcy, 18) – Kaja Juvan (Słowenia)