Polak i Monakijczyk odpadli w pierwszej rundzie Wimbledonu. Jan Zieliński i Hugo Nys ulegli parze argentyńsko-jamajskiej, przegrywając 3:6, 6:3, 6:7(5). W niezwykle wyrównanym meczu Dustin Brown i Sebastian Baez okazali się skuteczniejsi i to oni awansowali dalej w wielkoszlemowej rywalizacji.

Pierwsze spotkanie w deblu Polaka z Monakijczykiem opóźnił deszcz, który już w tej edycji turnieju nie raz pokrzyżował plany organizatorom. Było to do tej pory pierwsze spotkanie panów w takiej konfiguracji, choć Jan ze zmiennym szczęściem miał okazję zmierzyć się osobno z każdym z przeciwników w tym roku. Polsko-monakijska para była rozstawiona z numerem 14.

Bezproblemowo rozpoczęło się spotkanie dla pary polsko-monakijskiej. Jan Zieliński pewnie wygrał swojego gema serwisowego do zera. Później gra toczyła się bez większych zaskoczeń – Jan i Hugo naprzemiennie z przeciwnikami zdobywali punkty przy swoich podaniach. Pierwszy break point poszedł na konto Polaka i Monakijczyka, którzy objęli prowadzenie 5:3. Niedługo potem Jan Zieliński asem serwisowym zakończył pierwszą część spotkania.

Drugi set nie rozpoczął się pomyślnie dla Polaka i Monakijczyka. Już w drugim gemie rywale z Jamajki i Argentyny zanotowali przełamanie, a chwilę później prowadzili 3:0 w drugiej partii. Chwilowa słabsza dyspozycja „naszej” pary i podwójny błąd serwisowy mogły mieć kluczowy wpływ na wynik. Mimo walki do końca, nie udało się im odwrócić losów drugiej części i Dustin Brown z Sebastianem Baezem wygrali drugą partię 6:3.

Trzeci set był niezwykle wyrównany i przypominał swoim przebiegiem pierwszą część spotkania. Wszystko wskazywało na to, że o wygranej rozstrzygnie super tie-break. Na początku Dustin Brown wykorzystał przestrzeń na korcie i precyzyjnie wycelował piłkę w stronę rywali, zdobywając pierwszą przewagę w dogrywce. Chwilę później przeciwnicy popełnili błąd i stracili przewagę. Argentyńczyk i Jamajczyk szybko odzyskali jednak kontrolę nad meczem i wypracowali bezpieczną przewagę 8:5. Polakowi i Monakijczykowi nie udało się odrobić strat i ostatecznie rywale awansowali do kolejnej rundy Wimbledonu.

Jan Zieliński powalczy jeszcze w mikście

To jednak nie koniec dzisiejszych zmagań Jana Zielińskiego i Hugo Nysa. Choć na co dzień grają razem w parze deblowej, jeszcze dziś zmierzą się ze sobą w mikście. Polak wystąpi w parze z Tajwanką Hsieh Su-wei, a Monakijczyk z Holenderką Demi Schuurs. Spotkanie zaplanowane jest na godzinę ok.17.30, jako trzeci mecz na korcie numer 15.

Wyniki

Pierwsza runda gry podwójnej: 

S.Baez/D.Brown (Argentyna, Jamajka) – J. Zieliński/H.Nys (Polska, 14) 3:6,6:3, 7:6(5)

Iga Świątek kontynuuje dobre występy na Wimbledonie. W drugiej rundzie tego turnieju Polka pokonała Petrę Martić, a potem wzięła udział w konferencji prasowej.

Mecz z 33-letnią Chorwatką nie był dla liderki rankingu spacerkiem, ale poradziła sobie z oporem rywalki i zwyciężyła w dwóch setach. Spotkanie z mediami tradycyjnie rozpoczęło się od krótkiego podsumowania tego, co zobaczyliśmy na korcie:

– Cieszę się z solidnego występu. Miałam kontrolę w większości gemów serwisowych Petry, ale nie zawsze udawało się wywalczyć przełamanie. Jestem zadowolona z tych „brejków”, które zdobyłam, bo bez nich trudniej byłoby wygrać mecz.

Co ciekawe Iga usłyszała tylko jedno pytanie w języku angielskim. Naszą zawodniczkę poproszono o skomentowanie solidności, jaką zwykle prezentuje w pierwszych dwóch pojedynkach na turniejach wielkoszlemowych:

– Zwykle nie patrzę na statystyki i różne passy, które mam. Staram się stosować metodę małych kroków, a każdy mecz jest tak samo ważny. Nie uważam, że w pierwszych spotkaniach mam zagwarantowane zwycięstwo, zawsze jestem gotowa na bitwę. Oczywiście cieszę się z tego, że jestem tak konsekwentna na tych etapach rywalizacji – podkreśliła 23-latka.

Po zakończeniu konferencji Polka wzięła udział w uroczystości pożegnalnej, przygotowanej dla Andy’ego Murraya. Zawodniczka podsumowała ją w mediach społecznościowych, pisząc do Szkota:

– Andy, kobiecy tenis nie mógł mieć lepszego sojusznika, niż ty. Dziękuję za wszystko. Dzisiejsza obecność na korcie centralnym była dla mnie zaszczytem. Gratuluję ci cudownej kariery. Jesteś wspaniały.

W trzeciej rundzie Wimbledonu Iga Świątek zmierzy się z reprezentantką Kazachstanu Julią Putincewą.

Artur Rolak, Wimbledon

To mógł być gotowy scenariusz na kolejną opowieć o kopciuszku, ale Jacob Fearnley jeszcze nie był na nią gotowy. Nie mógł być, bo Wimbledon to jednak nie bajka. Novak Dźoković, nawet niemal prosto ze stołu operacyjnego, grający do bólu ekonomicznie, przypomina smoka, któremu trzeba odciąć nie jedną, a co najmniej trzy głowy (wprost: wygrać trzy sety, bo jeden to za mało).

Dwa dni przed jedenastymi urodzinami Jacob siedział niemal przyklejony nosem do telewizora i oglądał finał Wimbledonu 2013, w którym Andy Murray pokonał Novaka Dżokovicia. Dziś na Korcie Centralnym doszło do symbolicznej zmiany warty – jeden Szkot, dopiero rozpychający się w kolejce do sławy, zastąpił drugiego, który właśnie kończy karierę.

Był jednym z najbardziej obiecujących graczy swojego rocznika, będąc 15-latkiem wygrywał z rówieśnikiem Carlosem Alcarazem i nieco młodszym Janikiem Sinnerem. Do zawodowego tenisa postanowił pójść inną drogą – przez uniwersytet w Stanach Zjednoczonych. Przypadkowo lub nie wybrał tę samą uczelnię, co nieco wcześniej Cameron Norrie.

Wybrał i skończył wydział kinezjologii. To nauka wykorzystywana w terapii zaburzeń ruchu. Mógłby więc służyć radą Dźokoviciowi, ale Serb raczej nie zaufałby tak jeszcze niedoświadczonemu specjaliście. Fearley nie zaczął bowiem praktyki, ponieważ po studiach postawił na tenis.

Po dwóch poważnych turniejach trudno ocenić, czy wybrał dobrze. Niedawno wygrał challengera, więc musi wiedzieć, o co chodzi na korcie. Przed zawodami w Nottingham zajmował 525. miejsce w rankingu ATP, „dziką kartę” do The Championships odbierał już jako 271. rakieta świata.

Jak na Szkota przystało, pokazał waleczne serce. Pierwszą rundę Fearnlay przeszedł bez straty seta, a w drugiej wykorzystał tylko jedną z kilku chwil słabości okazanej przez tenisistę niechętnie odpowiadającego na pytanie o ósmy tytuł mistrza Wimbledonu.

Dźoković uprzejmie wysłuchał wykładu z kinezjologii. Ale wiedział i robił swoje. Biegał za piłką tylko wtedy, gdy uznał to za uzasadnione, czyli możliwe do wygrania. Te trudniejsze lekceważył, bo musi oszczędzać kolano jeszcze odczuwające dotyk chirurga. Hubert Hurkacz jeszcze czeka na diagnozę.

Szwajcarski tenisista w ostatnim wywiadzie wspominał swoją karierę i odniósł się do obecnych liderów dyscypliny.

Federer był gościem odcinka podcastu What Now, w którym tematem przewodnim był jego dokument,  Twelve Final Days. 42-latek przyznał, że chciałby widzieć tenisistów ze swojego pokolenia dalej odnoszących sukcesy. – Mamy nadzieję, że Novak może wciąż pobijać rekordy. Liczę na to, że Andy Murrya będzie w stanie grać tak długo, na ile pozwoli mu biodro i że wciąż ma głód zwycięstwa. Rafael Nadal jest w podobnej sytuacji i chce wygrywać jak najwięcej.

Szwajcar opowiedział również o podobieństwach jakie widzi między swoimi meczami, a meczami najlepszych zawodników w teraźniejszości. Dla porównania odniósł się do finału tegorocznego French Open. – Kiedy widziałem Alcaraza i Zvereva ganiających po korcie w tą i z powrotem w pięciu setach, powiedziałem do siebie: „Ja też to robiłem”. Dodał jednak, że cieszy się, że nie musi już grać takich „maratonów”, ale docenia każdego tenisistę, który daje z siebie wszystko i gra na najwyższym poziomie.

Iga Świątek pewnie pokonała Petrę Martić w drugiej rundzie Wimbledonu. Następną rywalką Polki będzie reprezentantka Kazachstanu, Julia Putincewa.

Więcej informacji wkrótce.

Wyniki

Druga runda singla:

Iga Świątek (Polska, 1) – Petra Martić (Chorwacja) 6:4, 6:3

Hubert Hurkacz w dramatycznych okolicznościach żegna się z Wimbledonem. Polak musiał kreczować w czwartym secie meczu drugiej rundy z Arthurem Filsem. Nasz najlepszy tenisista doznał kontuzji prawej nogi. 

To była pierwsza konfrontacja obu panów. W poprzedniej rundzie zarówno Hurkacz, jak i Fils stracili jednego seta. Wydawało się, że na korzyść Polaka w meczu z 20-latkiem powinno przemawiać doświadczenie. Młody Francuz w tym roku bierze bowiem udział w Wimbledonie dopiero po raz drugi. Wrocławianin wszedł w turniej dosyć niemrawo, nie błyszcząc na tle Radu Albota. Liczyliśmy jednak, że z kolejnym meczem poprawi grę.

Od początku spotkania wiatr mocno utrudniał wymiany. Z racji na warunki fizyczne Fils czuł się lepiej w długich akcjach, do któych często dochodziło. Polak dobrze spisywał się jednak przy serwisie. Utrudniał grę rywalowi często posyłając piłki na forhend Francuza, który jest jego słabszą stroną. Po grze pod dyktando serwujących na początku mecz zaczął być coraz bardziej wyrównany, a tenisiści znajdywali swoje okazje do zagrożenia rywalowi. Hurkacz obronił w siódmym gemie break pointa, a po chwili to on miał dwie szanse do przełamania rywala. Od momentu gdy Fils wyszedł ze stanu 15-40 i ustrzegł się przed utratą serwisu, to on zaczynał stopniowo uzyskiwać przewagę w meczu. Partia rozstrzygnęła się dopiero w tie-breaku. Była to jednak bardzo słaba dogrywka w wykonaniu Polaka. Hubert szybko stracił kontakt punktowy z przeciwnikiem i nie mógł wygrać żadnego ważnego punktu.

Wrocławianin, podobnie jak w meczu pierwszej rundy, musiał więc gonić wynik. Tym razem jego rywal był jednak wyraźnie uskrzydlony znakomitą dyspozycją w końcówce poprzedniego seta. Z kolei Hurkacz przeżywał wyraźny kryzys. Widoczne to było zwłaszcza w statystykach serwisowych, które (jak na niego) były kiepskie. To sprawiło, że w czwartym gemie Fils przełamał reprezentanta naszego kraju po raz pierwszy w spotkaniu. Następnie obaj panowie przeplatali znakomite momenty z okresami słabszej gry. Niestety Hurkacz długo nie mógł tego wykorzystać. Polak nie zamienił żadnego z trzech break pointów w siódmym gemie na przełamanie powrotne. To napędzało Filsa. Hubert zdołał jednak odebrać po chwili podanie rywalowi. Wydawało się, że może być to moment zwrotny w meczu. Jednakże niestety zaraz po przełamaniu reprezentant Polski musiał bronić trzech piłek setowych dla rywala. Dzięki dobrym serwisom wyszedł zwycięsko z dwóch z nich, lecz przy ostatniej okazji lepszy okazał się Fils. Francuz wyszedł więc na dwusetowe prowadzenie.

W trzecim secie wreszcie zobaczyliśmy przebudzenie Hurkacza. Fils miał problemy z serwisem i popełniał dużo podwójnych błędów. Tym razem tenisista rozstawiony z „siódemką” lepiej spisywał się w ważnych punktach. Polak wykorzystywał narastającą frustrację rywala, przełamując dwukrotnie Francuza. Do tego Hubert poprawił serwis – w szczególności skuteczność po pierwszym podaniu.

Napędzony Hurkacz utrzymywał przewagę na korcie w kolejnej odsłonie spotkania. Tenis prezentowany przez Filsa wyraźnie stracił na jakości w stosunku do dwóch pierwszych setów. W siódmym gemie oglądający mogli mieć przebłyski sprzed kilkudziesięciu minut. Polak prowadził 40-0 w gemie serwisowym przeciwnika, lecz Francuz skutecznie bronił break pointów. Przy trzeciej szansie Hubert nie pozwolił jednak Filsowi na udany powrót. Przełamał i przybliżył się do piątego seta. Niestety jednak Hubertowi ponownie zabrakło skuteczności. Polak nie wykorzystał dwóch piłek setowych przy serwisie rywala. Wydawało się, że zakończenie partii przy podaniu Hurkacza to tylko kwestia czasu. Tak się jednak nie stało. Fils ponownie zmobilizował się, wywalczył break pointy i wykorzystał drugiego z nich. Tym razem serwis nie pomógł naszemu reprezentantowi.

W tie-breaku doszło do nieszczęśliwego zdarzenia z udziałem Huberta. Polak wygrał akcję przy 7-7, upadając po ostatnim uderzeniu na kort. Później jednak nie mógł z niego wstać. Okazało się, że miał problem nogą, uniemożliwiający mu nawet chodzenie.

https://twitter.com/edgeaiofficial/status/1808856760809046082

Na arenę został wezwany fizjoterapeuta. Okolice jego prawego kolana zostały zabandażowane, lecz wciąż nie mógł dobrze chodzić, nie wspominając o bieganiu. Po rozegraniu dwóch akcji Polak musiał poddać spotkanie. Miejmy nadzieję, że kontuzja Hurkacza nie okaże się poważna i już niedługo będzie mógł powrócić do rywalizacji.

Wyniki

Druga runda singla:

Arthur Fils (Francja) – Hubert Hurkacz (Polska, 7) 7:6(2), 6:4, 2:6, 7:6(krecz)

Podczas trzeciego dnia Wimbledonu kibiców gospodarzy ucieszyła między innymi postawa Emmy Raducanu. Brytyjka awansowała do trzeciej rundy i w dobrym nastroju pojawiła się na konferencji prasowej.

Drugi mecz w turnieju mógł być dla Raducanu dużym wyzwaniem. Rywalką mistrzyni US Open 2021 była bowiem doświadczona Belgijka Elise Mertens. 21-latka poradziła sobie jednak w świetnym stylu i zwyciężyła bez straty seta. Na spotkaniu z dziennikarzami skomentowała swoją postawę, mówiąc:

– Jestem bardzo zadowolona z tego, co pokazałam. Świetnie się bawiłam na korcie. Kocham grać na stadionie numer 1, a atmosfera była niesamowita. Na pewno dodała mi skrzydeł i zaprezentowałam się naprawdę dobrze.

Pierwsze z pytań do Emmy dotyczyło dachu, który był podczas jej meczu zamknięty z powodu deszczu. Zawodniczka wskazała, czy takie warunki bardziej jej odpowiadają:

– Pewnie wolę, gdy gramy w hali. Gdy ten kort jest zadaszony, dźwięk inaczej się roznosi i czuję się, jakbym była w sali koncertowej. Zdecydowanie mi się to podoba, nawet odgłos piłki jest inny. Otoczenie się zmienia, a wrażenia są bardziej intensywne. Wiem, że to impreza grana na zewnątrz, ale jeśli chodzi o moje preferencje, to lubię okoliczności halowe.

Po tej opinii dziennikarze kontynuowali wątek kortu numer 1, na którym w 2021 roku Emma pokonała Soranę Cirsteę i nie dokończyła meczu z Ajlą Tomljanović. Tenisistka odniosła się do tych zdarzeń następująco:

– Nawet nie myślałam o tym kreczu. Teraz mi przypomniałeś. Ten kort kojarzy mi się z niesamowitą wygraną nad Soraną. Można powiedzieć, że tym meczem weszłam do tenisowego towarzystwa na wysokim poziomie. Mam z tej areny piękne wspomnienia. Tamto spotkanie było moim pierwszym, granym na tak dużym stadionie, a atmosfera była wyjątkowa. Nie mam zatem żadnych złych skojarzeń.

Na konferencji nie zabrakło także tematu miksta, w którym Emma wystąpi z Andym Murrayem. Raducanu podkreśliła, ze już cieszy się na tę okazję:

– Zastanawiałam się może dziesięć sekund. Taka jest rzecz, która zdarza ci się raz w życiu. To są sprawy większe od tenisa, a wspomnienia po nich zostają na zawsze. Wspólny występ z Andym na Wimbledonie nie jest czymś, co można odpuścić. Gdy będę miała siedemdziesiąt lat, będę mogła wrócić do tego momentu. To zaszczyt, że on mnie o to poprosił.

Kolejną przeciwniczką Brytyjki w turnieju singlowym będzie Maria Sakkari. Reprezentantka gospodarzy poświęciła jej kilka słów:

– Grałyśmy w półfinale pamiętnego US Open. Teraz okoliczności są inne, bo to dopiero trzecia runda. Wtedy byłam też dużo mniej znana. Spodziewam się wymagającego pojedynku, bo to zawodniczka z pierwszej dziesiątki. Nie będzie łatwo, ale ponownie to ona jest faworytką. Ja mogę po prostu cieszyć się grą przed moją publicznością i spróbować przedłużyć mój pobyt w zawodach.

Emma Raducanu zajmuje obecnie 135, miejsce w rankingu WTA. Maria Sakkari jest dziewiąta.

Już w pierwszej rundzie z imprezą na kortach All England Club pożegnała ubiegłoroczna mistrzyni Marketa Vondrousova. Czeszka w dwóch setach przegrała z Jessicą Bouzas Maneiro i została pierwszą od trzydziestu lat tenisistką, która obronę tytułu zakończyła już na pierwszym meczu.

Reprezentantka naszych południowych sąsiadów i Hiszpanka, która nigdy wcześniej nie wygrała meczu w Wielkiem Szlemie, pojawiły się we wtorek jako pierwsze na Korcie Centralnym. Zgodnie z tradycją ubiegłoroczna triumfatorka otwiera rywalizację na głównym obiekcie pierwszego lub drugiego dnia turnieju. W pierwszej partii tenisistka z Półwyspu Iberyjskiego zwyciężyła z przewagą jednego „breaka”, a w drugiej była już wyraźnie lepsza i straciła tylko dwa gemy.

Vondrousova, która w zeszłym roku w finale pokonała Ons Jabeur, jako pierwsza od trzydziestu lat obrończyni tytułu przegrała w pierwszej rundzie. W 1994 roku Steffi Graf, która triumfowała na kortach All Englan Club w 1991, 1992 i 1993 roku, niespodziewanie już w pierwszym meczu musiała uznać wyższość Lori McNeil. Trzeba jednak przyznać, że przygotowania czeskiej tenisistki do tegorocznego turnieju nie przebiegły idealnie. Podczas turnieju w Berlinie pechowo się poślizgnęła i upadając, odniosła kontuzję nogi, która zmusiła ją do poddania meczu.

– Dzisiaj byłam trochę przestraszona, również ze względu na nogę, ale nie dlatego przegrałam – przyznała leworęczna tenisistka. – Od samego początku byłam bardzo zdenerwowana. To był trudny mecz. Uczucia, które mi towarzyszyły na korcie, również nie były łatwe. Miałam wrażenie, że wszyscy oczekiwali, że wygram. Cieszyłam się, że mogę wrócić na Kort Centralny, ale nie wszystko poszło zgodnie z planem. Trudno jest bronić tytułu, a ona rozegrała dobre spotkanie. Nie dostałam zbyt dużo „darmowych” punktów. Ona bardzo dobrze returnowała, a mój serwis nie funkcjonował, jak należy. Myślę, że ja nie zagrałam na swoim najwyższym poziomie, a ona zagrała naprawdę dobrze – zakończyła Marketa Vondrousova.

Rozegrano pierwsze mecze drugiej rundy w kobiecej drabince Wimbledonu. Do kolejnej fazy awansowały m.in. Maria Sakkari czy nadzieja gospodarzy, Emma Raducanu. Z turniejem pożegnała się Naomi Osaka.

Brytyjka mierzyła się w drugiej rundzie z Elise Mertens, która od lat należy do szerokiej czołówki. Raducanu nie pozostawiła żadnych złudzeń i od początku pokazywała, że to ona jest lepszą zawodniczką w tym spotkaniu. Pewnie wygrała pierwszego seta 6:1 z przewagą dwóch przełamań. W drugiej partii wygrała pięć gemów z rzędu i nie wypuściła przewagi do końca.

Dla Raducanu to pierwszy raz, kiedy przeszła drugą rundę od wygranej na US Open 2021. 21-latka wykorzystała cztery z czternastu break pointów, a sama nie musiała bronić się przed utratą serwisu.

Maria Sakkari pokonała Holenderkę Arantxę Rus 7:5, 6:3 i awansowała do trzeciej rundy turnieju na kortach trawiastych. Greczynka zaserwowała w całym meczu 5 asów i wykorzystała dwie z trzech okazji na przełamanie. Sakkari wyrównała swój najlepszy wynik w Londynie. O pierwszy awans do drugiego tygodnia Wimbledonu tenisistka rozstawiona z „dziewiątką” zagra z Emmą Raducanu.

Osaka wciąż bez sukcesu na Wimbledonie

Po świetnym meczu z Igą Świątek na Roland Garros i ćwierćfinale w s’Hertogenbosch można było optymistycznie patrzeć na formę byłej liderki rankingu WTA. Jednak Japonka została odprawiona z kwitkiem przez Emmę Navarro w drugiej rundzie. Amerykanka wywalczyła jedno przełamanie, które wystarczyło jej do zwycięstwa w pierwszym secie. W drugiej partii przewaga na korcie była już bezdyskusyjna. Czterokrotna mistrzyni wielkoszlemowa nie była w najwyższej dyspozycji i trzykrotnie straciła podanie, dlatego marzenia o dobrym wyniku w Londynie musi przełożyć na następny rok.

Rozstawiona z „dziewiętnastką” Amerykanka zmierzy się w trzeciej rundzie z Dianą Shnaider. Świeżo upieczona mistrzyni z Bad Homburg zdeklasowała Sloane Stephens 6:1, 6:1 i zanotowała najlepszy występ w Wielkim Szlemie.

Wyniki

II runda singla:

Jasmine Paolini (Włochy, 7) – Greet Minnen (Belgia) – 7:6(5), 6:2

Maria Sakkari (Grecja, 9) – Arantxa Rus (Holandia) – 7:5, 6:3

Emma Navarro (USA, 19) – Naomi Osaka (Japonia, WC) – 6:4, 6:1

Lin Zhu (Chiny) – Anastazja Pawliuczenkowa (25) – 6:4, 6:3

Dajana Jastremska (Ukraina, 28) – Warwara Graczowa (Francja) – 3:6, 6:4, 7:6(5)

Emma Raducanu (Wielka Brytania, WC) – Elise Mertens (Belgia) – 6:1, 6:2

Diana Shnaider – Sloane Stephens (USA) – 6:1, 6:1

Donna Vekic (Chorwacja) – Erika Andriejewa (LL) – 6:2, 6:3

Lulu Sun (Nowa Zelandia, Q) – Julia Starodubcewa (Ukraina, Q) – 4:6, 6:3, 6:2

Pogoda nie rozpieszcza tenisistów podczas pierwszych dni tegorocznego Wimbledonu. Podczas gdy na kortach w Londynie niektórzy zawodnicy rozgrywali zaległe mecze pierwszej rundy, inni grali już o awans do trzeciej fazy rozgrywek. Największą niespodzianką środowego popołudnia było pożegnanie z turniejem Caspera Ruuda.

Początek meczu z jego udziałem opóźnił się z powodu opadów deszczu, które wstrzymały rozpoczęcie gier o około dwie godziny. Można było się spodziewać, że Norweg nie odegra na Londyńskiej trawie jednej z najważniejszych ról w kontekście walki o triumf w całej imprezie. Na tej nawierzchni trzykrotny finalista turniejów wielkoszlemowych spisuje się zdecydowanie najgorzej. Ruud nigdy nie mógł przebić się przez drugą rundę Wimbledonu. W środę mierzył się jednak z Fabio Fogninim, czyli tenisistą, który również nie przepada za trawą. Ponadto 37-latek najlepsze lata kariery ma już za sobą i niewielu stawiało na niego w spotkaniu z Norwegiem. Tymczasem Fognini niespodziewanie wygrał dwa pierwsze sety. Gra byłą wyrównana i o przebiegu partii decydowało zwykle jedno przełamanie.

W trzeciej odsłonie meczu Ruud dokonał spektakularnego powrotu ze stanu 2:5, wygrywając partię po tie-breaku. Wydawało się, że może być to moment zwrotny w meczu. Jednakże w czwartym secie Fognini wciąż dotrzymywał kroku faworytowi spotkania. Reprezentant Włoch nie podłamał się po zaprzepaszczonych wcześniej szansach. Przełamał rywala, i po raz trzeci w spotkaniu mógł serwować po zwycięstwo. Dwa meczbole zostały wybronione przez Norwega, lecz za trzecim podejściem Fognini dokończył dzieła.

Forza, Fabio 🇮🇹

The ever-entertaining @fabiofogna is into the third round after defeating Ruud, 6-4, 7-5, 6-7(1), 6-3 🍿#Wimbledon pic.twitter.com/1h9v5VlNm6

— Wimbledon (@Wimbledon) July 3, 2024

Awans Włocha do trzeciej rundy można uznać za ogromną niespodziankę. Tenisista z San Remo w wieku 37 lat wyrównał swój najlepszy wynik na Wimbledonie. Ruud został z kolei drugim (po Andrieju Rublowie) najwyżej rozstawionym graczem, który pożegnał się z imprezą.

W trzeciej rundzie znaleźli się już Carlos Alcaraz i Daniił Miedwiediew. O ile Hiszpan pewnie przeszedł przez środowy mecz, pozostając bez straty seta w turnieju, Rosjanin początkowo miał problemy z Alexandre Mullerem. Pierwszy set po tie-breaku padł bowiem łupem reprezentanta Francji. Później jednak lepszą dyspozycję w kluczowych momentach zachowywał tenisista rozstawiony z „piątką”. Dodatkowo Muller miał problemy fizyczne i na początku czwartej partii wziął przerwę medyczną. To wszystko sprawiło, że po trzech i pół godzinie naprawdę ciasnego meczu to Miedwiediew zszedł z Kortu Centralnego w lepszym humorze.

Trzeciego dnia turnieju niektórzy tenisiści wciąż rozgrywali mecze pierwszej rundy, które zostały przeniesione z wtorku. Na tak wczesnej fazie z turniejem pożegnał się ubiegłoroczny ćwierćfinalista, Christopher Eubanks. Amerykanin przegrał gładko w trzech setach z Quentinem Hallysem. Gracz zza Oceanu Atlantyckiego nie sprawi więc niespodzianki na miarę tej sprzed dwunastu miesięcy.

Wyniki

Pierwsza runda singla:

Karen Chaczanow (21) – Asłan Karacew 6:3, 6(4):7, 7:6(11), 2:0(krecz)

Roman Safiullin – Francisco Cerundolo (Argentyna, 26) 6(5):7, 3:6, 7:5, 6:3, 6:4

Emil Ruusuvuori (Finlandia) Mackenzie McDonald (USA) 7:6(6), 4:6, 5:7, 7:6(6), 6:3

Luca Pouille (Francja, Q) – Laslo Djere (Serbia) 3:6, 7:6(4), 3:6, 6:3, 6:1

Quentin Halys (Francja, Q) – Christopher Eubanks (USA) 6:4, 6:4, 6:2

Arthur Rinderknech (Francja) – Kei Nishikori (Japonia) 5:7, 6:4, 6(2):7, 6:3, 6:2

Tomasz Machacz (Czechy) – David Goffin (Belgia, LL) – 3:6, 3:6, 6:4, 6:1, 7:6(5)

Druga runda singla:

Carlos Alcaraz (Hiszpania, 3) – Aleksandar Vukic (Australia) 7:6(5), 6:2, 6:2

Daniił Miedwiediew (5) – Alexandre Muller (Francja) 6(3):7, 7:6(4), 6:4, 7:5

Fabio Fognini (Włochy) – Casper Ruud (Norwegia, 8) 6:4, 7:5, 6(1):7, 6:3

Ugo Humbert (Francja, 16) – Botic Van De Zandschulp (Holandia) 7:6(9), 6:1, 6:3

Frances Tiafoe (USA, 29) – Borna Ciorić (Chorwacja) 7:6(5), 6:1, 6:3

Brandon Nakashima (USA) – Jordan Thompson (Australia) 6:3, 6:2, 6:2