Miesiąc: listopad 2023

Novak Dżoković po raz siódmy został triumfatorem imprezy ATP Finals. Po spotkaniu z Jannikiem Sinnerem Serb komplementował Włocha oraz opowiedział m.in. iż nie ma w najbliższych planach zakończenia kariery.

36-latek z Belgradu w imponujący sposób zwieńczył rozgrywane w Turynie zawody. Lider rankingu ATP nieco szczęśliwie przebrnął przez fazę grupową, będąc w niej zależnym od wyniku starcia Jannika Sinnera z Holgerem Rune, ale w półfinale i finale zademonstrował swoją najlepszą dyspozycję. W starciach z Carlosem Alcarazem oraz wspomnianym Włochem, okazał nad nimi zdecydowaną wyższość.

– Biorąc pod uwagę okoliczności, spotkania z Sinnerem i Alcarazem były prawdopodobnie najlepszymi, jakie rozegrałem w tym sezonie. Wszyscy wiemy, jaką jakość prezentują. Sposób w jaki zakończyłem turniej, musząc mierzyć się Jannikiem przed jego publicznością, był niesamowity. Jestem bardzo dumny ze swojej postawy. […] Od początku meczu grałem bardzo agresywnie. To był zupełnie inny pojedynek, niż nasze spotkanie grupowe. Uważam, że tamta potyczka pozwoliła mi przystosować się do atmosfery i kibiców. Oczywiście analizowałem też tamten mecz, by zrozumieć, co mógłbym zrobić lepiej – skomentował swój wyczyn Serb.

Dżoković posłał również wiele ciepłych słów w stronę swojego finałowego rywala. – Jannik jest świetnym człowiekiem, który hołduje właściwym wartościom. Zasługuje na sukcesy, które do tej pory osiągnął i jest na właściwej ścieżce do kolejnych. Nie jestem jedyną osobą, która twierdzi, że będzie w stanie wygrać turniej wielkoszlemowy i zostać numerem jeden na świecie. Będę zaskoczony, jeśli się to nie wydarzy, choć nie wiem czy stanie się to w przyszłym roku, czy może później. Ma zaledwie 22 lata i mnóstwo czasu przed sobą. Wraz z Alcarazem i Rune tworzą następną “Wielką Trójkę” – oznajmił.

Serb został także zapytany o to, czy nie planuje w najbliższym czasie zakończenia przygody z zawodowym sportem. – Zamierzam kontynuować grę tak długo, jak tylko będę w stanie wygrywać w najważniejszych imprezach. Dlaczego miałbym kończyć karierę, jeśli ciągle potrafię w nich zwyciężać? Kiedy inni zaczną mnie pokonywać, to zacznę rozważać przejście na emeryturę – zakończył.

W ostatnich tygodniach Holger Rune powrócił do lepszej dyspozycji. Tenisista wystąpił w ATP Finals i zakończył sezon na ósmym miejscu w rankingu. Jedną z osób, która stała za odrodzeniem się Duńczyka, z pewnością był nowy trener – Boris Becker. Teraz wiemy, jakie będą dalsze losy tej współpracy.

Przypomnijmy, że Becker dołączył do sztabu Rune przed zawodami w Bazylei. Wpływ legendarnego Niemca na grę nowego podopiecznego był widoczny niemal od razu. 20-latek dotarł w Szwajcarii do półfinału, a w kolejnym turnieju – w Paryżu – zanotował ćwierćfinał, w którym pokonał go Novak Dżoković.

Rezultaty te pozwoliły Holgerowi na wyjazd do Turynu i udział w ATP Finals. W stolicy Piemontu reprezentant Danii pokonał tylko kontuzjowanego Stefanosa Tsitsipasa, ale i tak mógł być zadowolony z tego, jak grał w październiku i listopadzie.

Pozytywna ocena dotyczyła także Beckera. Niemiec ogłosił na swoim Instagramie, że w 2024 roku nadal będzie doradzał Rune. We wpisie byłego zawodnika czytamy:

– Jestem bardzo podekscytowany faktem, że w przyszłym roku nadal będę pracować z Holgerem. Budujemy wokół niego ekipę, która pozwoli mu stać się swoją najlepszą wersją na korcie i poza nim.

W podobnym tonie wypowiedziała się wcześniej matka i agentka ósmego zawodnika świata. Aneke Rune przekazała duńskim mediom:

– Już teraz cieszymy się na dalszą pracę z dotychczasowym teamem. Jestem zadowolona, bo udało nam się znaleźć grupę, w której Holger czuje się szczęśliwy i może się rozwijać. Dzięki temu znów możemy wyznaczać sobie duże cele i walczyć o pierwszy tytuł wielkoszlemowy.

– Upływający rok był dla nas trudny. Zdarzały się dobre chwile, ale też rozczarowania i przeszkody. Mimo tego wiele się nauczyliśmy, a to doświadczenie jest konieczne, jeśli chcesz sięgać po najważniejsze trofea – podkreśliła Dunka na antenie TV2 Sport.

Holger Rune był już czwartą rakietą singlowego rankingu. Dotychczas wygrał cztery turnieje rangi ATP.

Iga Świątek i Tomasz Wiktorowski znaleźli się w gronie nominowanych do tytułów Zawodniczki Roku 2023 oraz Trenera Roku 2023. Dla Polki to szansa na kolejne w karierze wyróżnienie przyznane przez organizacją zajmującą się rozgrywkami kobiet.

Za najlepszą polską tenisistką udany sezon 2023. Raszynianka w kończącym się roku sięgnęła po sześć tytułów mistrzowskich. W tym okazała się niepokonana podczas kończącego sezon turnieju WTA Finals w Cancun. Czterokrotna mistrzyni wielkoszlemowa przez kilka tygodni zwolniła pozycję liderki rankingu WTA na rzecz Aryny Sabalenki. By powrócić na szczyt po meksykańskim triumfie. Tym samym drugi rok z rzędu kończy sezon na czele zestawienia najlepszych tenisistek świata.

Takie wyniki nie mogły umknąć włodarzom WTA, którzy nominowali Polkę do tytułu Tenisistki Roku 2023. Obok Igi Świątek w gronie nominowanych znalazły się niemal wszystkie uczestniczki tegorocznej edycji WTA Finals: Aryna Sabalenka, Coco Gauff, Jessica Pegula, Jelena Rybakina i Marketa Vondrousova.

Polka ma szansę na kolejną nagrodę przyznawaną przez WTA. W przeszłości było honorowana trzykrotnie. Przed rokiem została uznana Zawodniczką Roku 2022. Z kolei przed trzema laty w ręce Polki powędrowały dwa tytuły: ulubiona tenisistka kibiców oraz tenisistka, która zrobiła największy postęp.

Na wyróżnienie ma również szansę Tomasz Wiktorowski. Trener naszej najlepszej tenisistki znalazł się w gronie pięciu innych nominowanych: Brat Gilbert i Pere Riba (duet trenerski Coco Gauff), Anton Dubrov (trener Aryny Sabalenki), Emil Miske (trener Karoliny Muchovej) oraz Stefan Vukov (trener Jeleny Rybakiny).

Jeżeli obecny trener Igi Świątek, a w przeszłości Agnieszki Radwańskiej znalazłby uznanie w oczach WTA i to jemu przypadłby tytuł Trenera Roku 2023 wówczas powtórzyłby osiągnięcie Piotra Sierzputowskiego. Były trener polskiej czterokrotnej mistrzyni wielkoszlemowej został uhonorowany tytułem w roku 2020.

Novak Dżoković rozpoczął kolejny tydzień na czele rankingu ATP, którego najnowsze notowanie zostało opublikowane dzień po ostatnim meczu kończącego sezon ATP Finals. W turyńskiej imprezie na korcie zobaczyliśmy również Huberta Hurkacza. Wrocławianin patrząc na zestawienie najlepszych tenisistów świata tak jak Serb może mieć powody do zadowolenia.

Za nami ostatni singlowy akord sezonu 2023. W imprezie dla ośmiu najlepszych tenisistów świata najlepszym okazał się Novak Dżoković. Jest to dla niego siódmy w karierze triumf w tej imprezie. Za występ w stolicy Piemontu belgradczyk otrzymał 1300 punktów. Tym samym umocnił się na pozycji liderka rankingu. Jego przewaga nad drugim w notowaniu Carlosem Alcarazem wynosi obecnie 2390 „oczek”. Na najnizszym stopniu podium tak jak w poprzednim zestawieniu znajduje się Daniił Miedwiediew. Jednak jego przewaga nad czwartym Jannikiem Sinnerem nieco zmalała. To efekt awansu Włocha do niedzielnego finału turyńskiej rywalizacji.

Novak Dżoković zasiada na fotela lidera rankingu to 400. tydzień co jest najlepszym wynikiem w historii zarówno męskiego jak i kobiecego tenisa. Tenisista z Belgradu drugiego w zestawieniu najdłużej liderujących tenisistów Rogera Federera wyprzedza obecnie o 90 tygodni. Z kolei wśród kobiet najlepszym rezultatem może się pochwalić Steffi Graff. Niemiecka tenisistka przewodziła klasyfikacji pań w sumie przez 2639 dni, czyli 377 tygodni. Serb po raz ósmy zakończy sezon jako lider rankingu. Poprzednio ta sztuka udała mu się w latach: 2011,2012, 2014, 2015, 2018, 2020 i 2021.

Trzeci rok z rzędu w top 10 zestawienia najlepszych tenisistów świata rok zakończy Hubert Hurkacz. Wrocławianin, który w turyńskie Pala Alpitour w ostatnim meczu fazy grupowej po tym jak zastąpił Stefanosa Tsitsipasa, zmierzył się z Novakiem Dżokoviciem. Obecnie jest sklasyfikowany na dziewiątym miejscu notowania najlepszych tenisistów świata.

Znamy już zwycięzców tegorocznego ATP Finals. W singlu na turyńskich kortach triumfował Novak Dżoković, zaś w grze podwójnej najlepsi okazali się Rajeev Ram i Joe Salisbury.

Amerykanin i Brytyjczyk przeszli przez włoskie zawody w znakomitym stylu. Para wygrała wszystkie mecze grupowe, a w finale w dwóch setach pokonała duet Marcel Granollers/Horacio Zeballos. Sukces ten oznaczał obronę tytułu wywalczonego przed rokiem i czwarte trofeum, które zwycięzcy zdobyli w tym sezonie.

Po meczu obaj zawodnicy nie kryli radości i udzielili tradycyjnego wywiadu na korcie. Ram stwierdził:

– Trochę brakuje mi słów. Kochamy to miejsce, a ta impreza jest największą, w której deblista może wystąpić pod szyldem ATP. Nie sądziłem, że zdołamy wygrać ją dwa razy z rzędu i jestem z tego bardzo dumny.

Swoje wrażenia z turnieju przedstawił także Joe Salisbury:

– Uważam, że z meczu na mecz graliśmy coraz lepiej. To spotkanie i półfinał były naszymi najlepszymi. Dobrze serwowaliśmy i wykorzystaliśmy nasze nieliczne szanse. Pewnie mieliśmy też trochę szczęścia. Wydaje się, że w tym miejscu jest ono po naszej stronie – podkreślił.

Kolejne zwycięstwo w Turynie stawia Rama i Salisbury’ego wśród najlepszych duetów w historii. Poza dwoma trofeami za wygraną w ATP Finals, we wspólnej gablocie pary znajdują się między innymi cztery puchary za zdobyte mistrzostwa wielkoszlemowe. Ostatnie z nich miało miejsce w tym roku na US Open. Triumf w Nowym Jorku był dla pary trzecim z rzędu, co stanowi kolejne z ich fantastycznych osiągnięć. W 2022 roku zawodnicy byli także na czele rankingu deblistów.

Ram i Salisbury występują razem od 2019 roku. Bardziej doświadczonym z pary jest 39-letni Amerykanin, który w przeszłości wywalczył nawet dwa tytuły singlowe w Newport. 31-letni Brytyjczyk specjalizuje się wyłącznie w grze podwójnej, a swoje największe sukcesy święcił właśnie w parze z Ramem. Reprezentant Stanów Zjednoczonych miewał także innych partnerów, wśród których najważniejszym był Afrykaner Raven Klaasen.

Po zakończeniu współpracy z tym tenisistą w karierze Rama nie było już innych, długoterminowych sportowych partnerów poza Salisburym. Sekret długowieczności tej tenisowej przygody Amerykanin zdradził w wywiadzie z 2022 roku:

– Zawsze chcemy się poprawiać i staramy się wzajemnie motywować. Czasami jesteśmy ze sobą brutalnie szczerzy i miewamy trudne rozmowy, ale to działa. To, co robimy za kulisami, nie zawsze jest widoczne na korcie, ale to z tej pracy biorą się wyniki. Przejrzystość w relacji to podstawa.

– Pomaga nam też to, że nie spędzamy czasu razem poza kortem. Gramy, podróżujemy i trenujemy ze sobą, ale mamy też przestrzeń dla siebie. Dzieli nas różnica wieku i jesteśmy na różnych etapach karier. Tak to sobie zaplanowaliśmy. Dzięki temu podejściu mecze i wspólna praca są dla nas bardziej ekscytujące – mówił wtedy Rajeev.

Sukces w Turynie nie wystarczył Ramowi i Salisbury’emu do zajęcia pierwszych miejsc w rankingu deblistów na koniec roku. Zaszczyt ten przypadł Austinowi Krajickowi i Ivanowi Dodigowi.

Wyniki

ATP Finals (debel):

R. Ram (USA) / J. Salisbury (Wielka Brytania) – M. Granollers (Hiszpania) /H. Zeballos (Argentyna) 6:3 6:4

Novak Dżoković pokonał Jannika Sinnera 6:3, 6:3 w finale turnieju ATP Finals w Turynie. Serb zrewanżował się Włochowi za porażkę poniesioną w fazie grupowej. Tym samym obronił wywalczony przed rokiem tytuł i zapisał rekordowy, siódmy triumf w tej imprezie.

Po zaledwie pięciu dniach od ostatniego spotkania, Dżoković i Sinner ponownie stanęli naprzeciw siebie na korcie w turyńskiej hali Pala Alpitour. W rywalizacji w Grupie Zielonej lepszy po trzysetowym boju okazał się Włoch, który odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo nad Serbem. Lider rankingu miał z nim więc rachunki do wyrównania, a w sobotnim półfinale z Carlosem Alcarazem zademonstrował rewelacyjną dyspozycję, która bez wątpienia dodała mu jeszcze więcej pewności siebie. Reprezentant Italii z kolei w całych zawodach był niepokonany i po swojej stronie miał atut żywiołowo dopingującej go włoskiej publiczności.

Od samego startu spotkania można było zaobserwować, że znacznie bardziej doświadczony w grach o najwyższą stawkę Dżoković jest innym zawodnikiem niż we wtorkowym starciu. Serb szybko zarysował przewagę w wymianach oraz na tablicy wyników. Pierwszego break-pointa doczekał się już w czwartym gemie. Zagranie Sinnera zostało wówczas wywołane jako autowe, choć jak pokazała powtórka telewizyjna, piłka miała styczność z kortem. Włoch nie zdecydował się jednak na sprawdzenie tej sytuacji, a chwilę później popełnił błąd z forhendu, który kosztował go stratę podania.

36-latek z Belgradu w swoich gemach serwisowych panował z kolei niepodzielnie. Wygrywał je bez najmniejszych problemów i nie dawał rywalowi choćby najmniejszej szansy na zniwelowanie deficytu. Był bardziej opanowany i popełniał znacznie mniej niewymuszonych błędów niż jego oponent. W całym secie naliczono mu zaledwie dwie pomyłki własne, przy aż trzynastu Sinnera. Serb stracił też tylko dwa punkty przy własnym podaniu i zwyciężył całą odsłonę 6:3.

Druga partia zaczęła się dla Włocha w najgorszy z możliwych sposobów. Serwując w pierwszym gemie nie wygrał ani jednej piłki i raz jeszcze został przełamany. Dżoković błyskawicznie potwierdził przewagę i kontynuował wywieranie presji na młodszym przeciwniku. W trzecim gemie miał łącznie trzy okazje na kolejnego „breaka”, lecz Sinner tym raz był w stanie wyjść z opresji. Następne minuty były już nieco lepsze w wykonaniu faworyta gospodarzy.

Nieznacznie obniżył się też poziom gry Serba i w szóstym gemie, po raz pierwszy, musiał bronić się przed stratą podania. Dwukrotnie zaserwował jednak na tyle dobrze, że Sinner nie miał szansy na zdobycie punktu. Chwilę później panowie rozegrali najdłuższego gema całej potyczki. Po ponad 15-minutowej walce Włoch obronił się i przedłużył nadzieje na odwrócenie losów rywalizacji. Jak się później okazało, to nie nastąpiło i 22-latek nie poprawił już swojego wyniku. W gemie dziewiątym, po podwójnym błędzie, ponownie stracił serwis i po godzinie i 43 minutach spotkanie dobiegło końca.

To siódmy sukces Serba w tych zawodach, dzięki czemu został najbardziej utytułowanym graczem w historii tego turnieju. W całym dorobku belgradczyka to już 98. triumf. Sinner z kolei po raz 14. grał w finale na najwyższym szczeblu rozgrywek ATP i poniósł czwartą porażkę.

Wyniki

Finał gry pojedynczej:

Novak Dżoković (Serbia, 1) – Jannik Sinner (Włochy, 4) 6:3, 6:3

Bardzo udany tydzień ma za sobą w Egipcie Zuzanna Pawlikowska. Młoda Polka w imprezie rangi ITF z pulą nagród 15 tysięcy dolarów osiągnęła finały w grze pojedynczej i podwójnej.

Reprezentantka Biało-Czerwonych, o której kilka miesięcy temu zrobiło się głośno za sprawą zbiórki zorganizowanej na wyjazd na US Open, w singlu najpierw skutecznie przebiła się przed dwustopniowe eliminacje. Później w turnieju głównym kolejno pokonała Jelizawietę Koklinę, turniejową „czwórkę” Anouck Vrancken Peeters, Mię Chudejovą oraz Margaritę Skrjabinę i po raz pierwszy w karierze awansowała do finału w zawodowym tourze.

W pojedynku decydującym o tytule Pawlikowska zmierzyła się z Alisą Kummel. Mecz ten miał bardzo emocjonujący przebieg i obfitował w zwroty akcji. Spotkanie lepiej rozpoczęła tenisistka znad Wisły, która odskoczyła na 5:0. W tym momencie w jej grze coś się jednak zacięło. Rosjanka wygrała siedem gemów z rzędu, przy wyniku 4:5 broniąc pięciu piłek setowych i objęła prowadzenie w meczu.

Druga partia rozpoczęła się od przełamania dla Pawlikowskiej, ale pięć z sześciu kolejnych gemów padło łupem Rosjanki. Tym razem do Polka rzuciła się do odrabiania strat i z 2:5 wyrównała na 5:5. Do rozstrzygnięcia konieczny okazał się tie-break, w którym lepsza okazała się jednak turniejowa „ósemka”.

Zuzanna Pawlikowska w Szarm el-Szejk z dobrej strony zaprezentowała się również w grze podwójnej. Razem z Yasmin Ezzat dotarła do finału, w którym lepsza okazał się Alisa Kummel i Jekaterina Makarowa.

Wyniki

Finał singla

Alisa Kummel (8) – Zuzanna Pawlikowska (Polska, Q) 7:5 7:6(3)

Finał debla

A. Kummel, J. Makarowa (4) – Z. Pawlikowska, Y. Ezzat (Polska, Egipt, 2) 6:4, 6:0

Drugim finalistą Mistrzostw ATP rozgrywanych w Turynie został Novak Dżoković. Serb nie dał żadnych szans Carlosowi Alcarazowi i w niedzielę zagra o tytuł z Jannikiem Sinnerem.

Hiszpan rozpoczął spotkania z animuszem i już w pierwszym gemie wypracował sobie dwa „breakpointy”, ale lider światowego rankingu oba zniwelował. Później gra toczyła się zgodnie z regułą własnego serwisu aż do ósmego gema, w którym kluczowe dla losów tej części meczu przełamanie zdobył 36-latek z Belgradu.

Dżoković dobrze rozpoczął również drugą partię i odebrał podanie rywalowi na 2:1. Alcaraz miał szansę, żeby wrócić jeszcze do meczu, ale w szóstym gemie nie wykorzystał dwóch „breakpointów”. Chwilę później coraz bardziej rozpędzony Serb po raz drugi odebrał mu serwis, a po zmianie stron przypieczętował zwycięstwo za drugą piłką meczową.

Sobotni występ był z pewnością najlepszym w wykonaniu Novaka Dżokovicia w Turynie. Serb praktycznie się nie mylił. Hiszpan próbował przejmować inicjatywę, ale nie był w stanie przebić się przez żelazną obronę przeciwnika, który albo zmuszał go do błędów albo w odpowiednim momencie skutecznie kontrował. W trwającym niespełna półtorej godziny spotkaniu zawodnik z Belgradu posłał piętnaście uderzeń wygrywających przy zaledwie sześciu błędach.

W niedzielnym finale Novak Dżoković zmierzy się z Jannikiem Sinnerem, który w trzech setach pokonał Daniiła Miedwiediewa (więcej o tym meczu TUTAJ). To będzie drugi pojedynek Serba z Włochem w tej imprezie. W fazie grupowej faworyt gospodarzy okazał się lepszy w tie-breaku trzecie seta.

Wyniki

Półfinał singla

Novak Dżoković (Serbia, 1) – Carlos Alcaraz (Hiszpania, 2) 6:3 6:2

Na wielkie sukcesy w sporcie ma wpływ wiele osób. Idealnym przykładem jest Jannik Sinner, któremu pomagał między innymi lekarz z Formuły 1.

Formuła 1 to jedne z najpopularniejszych wyścigów na świecie. Tenis to zupełnie inna dyscyplina sportu, niemająca za wiele wspólnego z popularną F1. Jak się jednak okazuje, można znaleźć wspólne mianowniki, a raczej osoby. Mowa tu o Riccardo Ceccarellim.

Włoch od 1989 roku współpracuje z wielkimi nazwiskami ze środowiska Formuły 1. Jest on założycielem Formuły Medicine. W jej skład wchodzi zespół znakomitych lekarzy, fizjoterapeutów, psychologów i trenerów. Ceccarelliego można było ostatnio spotkać w boksie Sinnera, a obaj panowie współpracują ze sobą już od 2020 roku.

Sam włoski tenisista zwraca uwagę na rozwój w tym zakresie. – To jest trochę inna sytuacja, ponieważ nie rozmawiasz sam na sam, ale wykonujesz pewne ćwiczenia na komputerze, a oni obliczają, ile mózgu wykorzystałeś, a następnie pomagają ci uczynić to tak automatycznym, jak to możliwe, zużywając mniej czasu i mniej mózgu – powiedział po zwycięskim meczu z Holgerem Rune podczas trwających obecnie ATP Finals (Sinner jest już w finale).

– To trochę inna sytuacja, ponieważ spotykasz się z trenerami mentalnymi, z którymi rozmawiasz jeden na jeden i próbujesz znaleźć rozwiązanie. To jest trochę inna sytuacja, ponieważ pracujesz nad tymi rzeczami i musisz zrozumieć, co się stało i dlaczego. Współpracujemy z nim już od kilku lat. Czuję, że się poprawiłem. Oczywiście wchodząc na kort, nadal wygląda to trochę inaczej. Myślę jednak, że realizujemy dobry proces – dodał 22-latek, wyraźnie ceniąc sobie współpracę z Riccardo Ceccarellim.

Andy Murray nie wystąpi w rozpoczynającym się w czwartek wielkim finale tegorocznej edycji rozgrywek o Puchar Davisa. Mistrz rywalizacji sprzed ośmiu lat.

Drużyna Wielkiej Brytanii to trzecia, obok Francji, najbardziej utytułowana reprezentacja w rozgrywkach Pucharu Davisa. Po ostatni z dziesięciu tytułów mistrzowskich tenisiści z Wysp Brytyjskich sięgnęli w 2015 roku, pokonując w meczu finałowym 3:1 drużynę Belgii. W każdym z trzech wygranych spotkań meczu rozgrywanego w Gandawie udział brał Andy Murray.

W tegorocznym turnieju finałowym Brytyjczycy rywalizację rozpoczną od spotkania z Serbami. Jednak niestety nie dojdzie do spotkania najbardziej utytułowanych zawodników obu reprezentacji – Andy’ego Murraya i Novaka Dżokovicia.

– Nabawiłem się drobnej kontuzji barku, co oznacza, że nie będę mógł wziąć udziału w Pucharze Davisa. Jestem zawiedziony, że nie będę częścią drużyny. Teraz skupiam się na rehabilitacji i przygotowaniach do nowego sezonu – możemy przeczytać w oświadczeniu wydanym przez angielską  federację (LTA).

Miejsce Szkota w drużynie narodowej zajmie Liam Broady. Obok niego kapitan Leon Smith powołał Camerona Norrie’go i Jacka Drapera oraz Joe Salisbury’ego o Niela Skupskiego.